اینها رو بخوان سالم بمان :

خواص دارویی و گیاهی

نشان‌گذاری

عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است




خانه

موبایل

آنغوزه از گیاهان دارویی مهم تیره چتریان با خواص فراوان است.گیاه تولید کننده آنغوزه به ‌های فارسی خوراکما، آنگوزاکما و کورن کما، بوته ای بزرگ، علفی و چند ساله است که ارتفاع آن گاهی به 2/5 متر می‌رسد. ساقه آن نسبتاً محکم و ضخیم با سطحی خشن است.برگ‌های قاعده بزرگ و ضخیم هستند؛ به طوری که طول آن‌ها تا 6 سانتی متر می‌رسد. این برگ‌ها تقسیمات زیادی دارند به طوری که به قطعاتی (لوب دار) دندانه دار تبدیل می‌شوند.گل‌های این گیاه زردرنگ هستند و به صورت گل آذین چتری در انتهای ساقه قرار می‌گیرند.

میوه ها دوفندقه ای، بیضی شکل و تقریباً مسطح می‌باشند که روی هر کدام پنج خط وجود دارد و کناره ها بال مانند هستند. رنگ میوه‌ها قهوه ای تیره است. از ریشه یا قاعده ساقه این گیاه بر اثر تیغ زدن ماده ای به اولئوگم رزین به دست می‌آید که به آنغوزه مشهور است. آنغوزه ابتدا شیری رنگ است و مزه ای تند و تلخ و نیز بوی بد و متعفنی دارد که تهوع آور است؛ به همین دلیل از قدیم به مدفوع شیطان معروف شده است. این گیاه در ایران (استان خراسان، بلوچستان، کرمان و نواحی جنوبی) وجود دارد.

 تاریخچهرزین آنغوزه به عنوان خلط آور، ضدنفخ، ضد اسپاسم روده ای و به صورت شیاف برای بهبود قولنج و همچنین سوسپانسیون آن برای فراری دادن سگ، گربه و دیگر حیوانات وحشی مورد توجه بوده است. مصرف آنغوزه خصوصا در میان آمریکایی‌های آفریقایی ادامه دارد. آنغوزه برای درمان سرطان شکم، میخچه، پینه، ادرارآور، مسکن و محرک به کار می‌رفته است. در درمان‌های عامیانه برای قطع قاعدگی، آسم، تشنج، خروسک، جنون و سرطان استفاده می‌شود. با این حال، اصلی‌ترین کاربرد آن به صورت رایحه در عطریات می‌باشد.این گیاه با طعمی قوی‌تر از پیاز یا سیر به شکل گم رزین یا محلول همچنان در دسترس است. در داروخانه ها و فروشگاه های مواد غذایی سالم و محلی نیز به عنوان نگهدارنده یا ادویه به فروش می‌رسد. گاهی به میزان کم در برخی از شکلات‌ها، نوشابه ها، چاشنی‌ها و سس‌ها به کار می‌رود. ترکیبات مهمآنغوزه حاوی تعدادی ترپن و مواد محلول در چربی است که هنوز به طور کامل شناسایی نشده اند. همچنین حاوی 2 درصد اسانس، 65 درصد رزین و حدود 25 درصد صمغ می‌باشد.رزین آنغوزه به عنوان خلط آور، ضدنفخ، ضد اسپاسم روده ای و به صورت شیاف برای بهبود قولنج و همچنین سوسپانسیون آن برای فراری دادن سگ، گربه و دیگر حیوانات وحشی مورد توجه بوده است.

داروشناختی و اثرات مهمتاکنون مطالعات کلینیکی برای مشخص شدن اثرات درمانی آن صورت نگرفته است؛ اما در مطالعه ای که بر روی موش‌های آزمایشگاهی انجام شده کلسترول سرم را پایین نیاورده است.استفاده از عصاره الکلی (تنتور) باریجه سمیت سلولی علیه لنفومای سلول‌های سرطانی و لنفوسیت های انسانی را نشان داده است. طریقه و میزان مصرف* روزانه /3 تا 1 گرم در سه نوبت (جمعاً /9 تا 3 گرم در روز).* تنتور: 2 تا 4 میلی لیتر در روز این مقدار را می‌توان در دو یا سه نوبت مصرف نمود. سمیت و عوارض جانبیمصرف خوراکی آن در بزرگسالان سمیتی نشان نداده است، ولی در کودکان می‌تواند ایجاد مسمومیت کند. همچنین در حد مصرف درمانی تاکنون عارضه خاصی از آن گزارش نشده، ولی ممکن است در بعضی افراد و یا با مصرف زیاد آن اسهال، نفخ، سوزش هنگام ادرار، سوزش معده، سردرد، گیجی و تشنج ایجاد شود. همچنین، صمغ آن ممکن است درماتیت های پوستی ایجاد کند. با توجه به اینکه آنغوزه دارای خاصیت قاعده آور است، مصرف زیاد آن می‌تواند موجب سقط شود؛ لذا توصیه می‌گردد در دوران بارداری و شیردهی مصرف نشود.همچنین، کومارین های موجود در اولئوگم رزین آنغوزه ممکن است با داروهای ضد انعقاد تداخل کند.در گزارشی آمده است، مصرف 5 تا 1 میلی گرم آنغوزه در افرادی که مشکل عصبی دارند، باعث تشنج می‌شود.

 موارد منع مصرفزنان باردار، زنان شیرده و کودکان مهم‌ترین اثرات گزارش شدهحساسیت زا، ضد درد، ضد چسبندگی پلاکت‌ها، ضدعفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد تومور، تقویت کننده قوای جنسی، ضد نفخ، محرک CNS، هضم کننده، ادرارآور، شیرافزا، خلط آور، قارچ کش، کاهش دهنده پرفشاری خون، مسهل، موتاژنیک، محرک تنفسی، مسکن، تقویت کننده معده، محرک، تقویت کننده رحم و کرم کش.نکات قابل توجه1- آنغوزه از گونه های دیگری به دست می‌آید که مهم‌ترین آن‌ها فرولافوئتیدا و فرولا آلیاسئا هستند.2- بوی بسیار تند آنغوزه که شبیه سیر می‌باشد، مربوط به ترکیبات گوگرددار آن است.3- برای به دست آوردن آنغوزه گیاه از فصل بهار به بعد قسمت پایین ساقه (نزدیک به سطح زمین) و یا اصطلاحاً یقه گیاه را برش‌های عمودی یا افقی می‌دهند تا اولئوگم رزین (آنغوزه) به صورت شیرابه به بیرون تراوش کند. این ماده در مجاورت هوا سفت می‌شود که پس از سفت شدن آن را جمع آوری می‌کنند و دوباره گیاه را تیغ می‌زنند یا محل قبلی را برش دیگری می‌دهند تا دوباره اولئوگم رزین ترشح کند. این عمل چندین بار و گاهی تا دو ماه از فصل بهار صورت می‌گیرد. آنغوزه خارج شده به دو صورت اشکی (گرد و کروی با اندازه های مختلف) و توده ای و به رنگ‌های زرد تا قهوه ای تیره است که هرچه روشن‌تر باشد مرغوب‌تر و گران‌تر است. همچنین، نوع اشکی آنغوزه مرغوب‌تر و گران‌تر می‌باشد. آنغوزه مزه ای گس و تقریباً تند و سوزاننده دارد و دارای بوی طبوع شبیه ترکیبات گوگرددار است.4- گرچه آنغوزه استفاده محدودی (آن هم در طب سنتی ایران) داشته، ولی یکی از اقلام مهم صادراتی فرآورده های گیاهی ایران است که خریداران آن را با روش‌های پیچیده تجزیه می‌کنند و ده ها ماده ارزشمند از قبیل اسانس، رزین و صمغ قابل مصرف در صنایع دارویی، بهداشتی، آرایشی و صنعتی از آن به دست می‌آورند. با توجه به اینکه تهیه آنغوزه پر زحمت و طولانی مدت است، قیمت نسبتاً گرانی دارد.5- عمومی آنغوزه در جهان و در تجارت آزافتیداگم است که در کتب قدیمی منشأ جغرافیایی آن ایران ذکر شده و در گذشته بزرگ‌ترین تأمین کننده آن در جهان بوده است. گیاه تولید کننده آنغوزه در بعضی قسمت‌های افغانستان نیز وجود دارد؛ ولی وسعت آن در ایران از کشورهای دیگر به مراتب است.

 خواص آنغوزه به طور خلاصه1. برای کشتن کرم‌های داخل باغچه هنگام آبیاری مقداری آنغوزه را در پارچه‌ای گذاشته و داخل آب جلوی شیلنگ بگذارید.2. محرک نیروی جنسی است.3. ادرارآور و ضد سوزش ادرار است.4. برطرف کننده بلغم است.5. هضم کننده غذا است.6. درمان کننده رماتیسم و نقرس و سیاتیک است.7. برای درد کمر و مفاصل مفید است.8. درمان کننده امراض سینه از جمله آسم است.9. دم کرده انجدان رومی تمیزکننده خون کبد است.1. برای درمان تب‌ها سودمند است.11. درمان کننده بواسیر12. برای درمان ذات‌الریه، برونشیت و سرفه و سرماخوردگی به کار می‌رود.14. خوردن انجدان باعث رفع سموم جانوران سمی می‌شود.15. کاهش دهنده فشار خونمنابع:دنیای تغذیه، شماره‌ی 9- دکتر محمد حسین صالحی سورمقیyjc.ir 

 

 

 


باز نشر مطالب بیتوته تنها با ذکر و آدرس سایت مجاز می باشد .

آنغوزه با علمي Ferula assa-foetida L. از گياهان دارويي مهم تيره چتريان و يکي از گونه هاي دارويي، صنعتي و غذايي است که ارزش علوفه اي چنداني ندارد، اما علاوه بر نقشي که در حفاظت خاک برعهده دارد نوعي صمغ توليد مي نمايد که ارزش دارويي و صنعتي فراواني دارد. در اين تحقيق که به منظور شناخت نيازهاي اکولوژيکي اين گونه جهت بره ريزي با هدف مديريت و بهره برداري پايدار از آن گونه صورت پذيرفت، پراکنش گونه با استفاده از مطالعات صحرايي مشخص گرديد، سپس خصوصيات اکولوژيکي رويشگاه از قبيل: اقليم، توپوگرافي، ارتفاع از سطح دريا، شيب، پوشش گياهي و گونه هاي همراه، فنولوژي و خاک مورد بررسي قرار گرفت. نتايج اين مطالعه نشان داد که منطقه چاه سوخته سبزوار يکي از رويشگاه هاي عمده اين گونه در استان خراسان رضوي مي باشد. مساحت کل منطقه حدود 7228 هکتار که از اين ميان 1858 هکتار رويشگاه مفيد و قابل بهره برداري مي باشد. ارتفاع از سطح درياي رويشگاه هاي آن بين 135 تا 1918 متر متغير بوده، با بارندگي بيش از 189.5 ميلي متر و متوسط دماي حداکثر سالانه 23.9 و متوسط حداقل سالانه 11.4 درجه سانتي گراد، شيب بين 1تا بيش از 5%، با اقليم نيمه خشک که بيشتر در خاک هاي اريدي سل است که متشکل از ماسه سنگ و مارن قرمز است، ديده مي شوند. ميزان ECe آن بين .5 dS/cm تا 2.1 و pH بين 7.5 تا 8 متغير است. درصد مواد آهکي اين نوع خاک بين 17-15 درصد تعيين شده است. گياهاني چون گونه هاي درمنه Artemisia aucheri، آنغوزه Ferula assa-foetida L. و تلخه بيان Sophora pachycarpa به ترتيب تيپ گياهي اول را و گونه هاي درمنه Artemisia aucheri و قيچ Zygophyllum atriplicoides تيپ گياهي دوم را در اين رويشگاه تشکيل مي دهند.

 

نسخه قابل چاپ

تهران، بزرگراه اشرفی اصفهانی، نرسیده به پل بزرگراه شهید همت، خیابان شهید قموشی، خیابان بهار، نبش کوچه چهارم، پلاک 1

کدپستی: 33143-14536

تلفن و 442651 (9821+)

کارگاه های آموزشی

اخبار

JCR

پیوندهای مرتبط

9

اینها رو بخوان سالم بمان :

دیدگاهتان را بنویسید