اینها رو بخوان سالم بمان :

خواص دارویی و گیاهی

نشان‌گذاری

عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است
[[رده:نمادهای
نوشتار]]

اساسا تعبیر خواب به سلسله مراتب معنی کردن و شکل بخشیدن به رویاهایی که  توسط خواب بیننده در خواب دیده می‌شود، گفته می‌شود. که در شمار زیادی از تمدن‌های کهن از خواب دیدن به عنوان یک ارتباط مافوق طبیعی و یا ابزاری برای دخالت نیروهای ماواریی با خواب بیننده  صحبت به میان می آورند . که افراد خاصی با نیروهای ویژه توانایی  تعبیر  مفهوم آن را دارا می باشند . در دوران معاصر مکاتب مختلف روان‌شناسی تئوری‌هایی را در مورد معنا و مفهوم خواب‌ها ارائه کرده‌اند

رؤیا نزدیک مغرب درست نیست و تعبیر ندارد، زیرا از پری شکم است تا یک سوم از شب هم بی تعبیر است.

در نیمه شب اگر خواب بین دچار امتلاء نباشد ، خواب از یک سال تا ۵۰ سال تعبیر می شود.

ساعت ۲ صبح تا ۴/۵  صبح در یک سوم آخر شب خواب صحیح است و از ۱۵ روز تا دو ماه و تا یک سال تعبیر می شود.

ساعت ۴/۵ صبح در سپیده دم از یک هفته تا یک ماه تعبیر می شود.درمان عفونت قارچی گوش خارجی

ساعت ۴/۵ تا ۶ صبح پس از سپیده دم از یک روز تا یک هفته تعبیر می شود.

ساعت ۶ صبح در بر آمدن خورشید همان روز تعبیر شود.

ساعت ۱۰ صبح تا ۱۵ روز و در هنگام اذان ظهر تا یکی ۲ روز بعد تعبیر می شود.

در روایت ازسلمان فارسی (ره):

روز ۶ ام ماه : بعد از یک یا دو روز تعبیر می شود.

روز ۹ ام ماه : همان روز تعبیرش ظاهر می شود.

روز ۱۱ ام ماه شمسی : بعد از ۲۰ روز.

روز ۱۳ ام ماه : بعد از ۹ روز تعبیر می شود.

در روز ۱۴ ام ماه بعد از ۲۶ روز.

در روز ۱۵ ام ماه : بعد از ۳ روز.

در روزهای ۲۸ ام، ۲۹ ام و ۳۰ ام ماه شمسی ، تعبیرش در همان روز پیدا می شود.

ماه ربیع الاول : برکت وشادی در خواب ها پیدا می شود.

ماه ربیع الثانی: خواب خوب دیر تعبیر می شود و خواب بد زود تعبیر می شود.

جمادی الاول خریدو فروش نکند.

جمادی دوم : خواب خوب دیر تعبیر می شود.

ماه رجب : گشایش ابواب خیر است- و خواب بد را به خوبی تعبیر کن که خلاف ندارد.

ماه شعبان : رؤیا رشته های بسیار دارد و از آن خیر بسیار بر آید و خواب بد تعبیر نمی شود.

رمضان : در های سختی و هرزگی بسته است و خواب خوب زود تعبیر می شود و خواب بد تعبیر ندارد.

شوال : خواب بد و غم زود تعبیر می شود ، از آن بر حذر باش.

ذیقعده : فقط خواب سفر را سفر نکن .

ذیحجه : خواب سفر را سفر کن.دنبال کار ها را بگیر که ماه مبارکی است

گزارش تصویری

در دیدنی های روز شنبه ۲۴ آذر تصاویری از شاهزاده ویلیام نوه ملکه بریتانیا و خانواده‌ اش تا حواشی کنفرانس تغییرات اقلیمی در لهستان و سالگرد وفات مولانا و را خواهید دید با ما همراه شوید

©باز نشر مطالب اختصاصی سایت فقط با ذکر منبع و لینک مطلب در سایت niksalehi.com مجاز میباشد .

پیوندهای فوری دانشکده پزشکی مجلات دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

 

 

درمان عفونت قارچی گوش خارجی

آخرین به روزرسانی

1397/4/5

نظام الدین برجیس
استاد، گروه گوش و حلق وبینی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

سید احمدرضا اخوت
دانشیار، گروه گوش و حلق وبینی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

زینب سلیمانی کوجانی
دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

شهرزاد برادران
دانشیار گروه پاتولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

لینک مفید جهت داوران

سرقت ادبی و علمی لاتین سرقت ادبی علمی فارسی

مقدمه: اتومایكوزیز عفونت مایكوتیك سطحی كانال گوش خارجی است كه به صورت حاد، تحت حاد و مزمن بروز می‌كند. عامل 5/6 تا 5/12درصد اوتیت‌های اكسترنال می‌باشد. داروهای موضعی توصیه شده برای درمان این مشکل شامل استروییدها، آنتی‌سپتیك‌ها، محلول‌های اسیدی، ضد قارچ‌ها و عوامل خشك‌كننده می‌باشند. هدف از این مطالعه شناسایی نوع قارچ و مقایسه‌ی بازدهی درمان توسط دو داروی كلوتریمازول و تولنفتات و میزان عود پس از درمان بود.

روش‌ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی بود كه بر روی 54 بیمار با تشخیص اتومایكوزیز اثبات شده (بر اساس كشت و اسمیر با تعیین جنس و گونه‌ی قارچ) انجام گرفت. مقایسه‌ی اثر دو داروی” تولنفتات و كلوتریمازول”بر روی درمان و عود پس از آن بر روی انواع قارچ انجام شد.

یافته‌ها: پس از اتمام دوره‌ی درمان، در گروه کلوتریمازول 22 نفر (5/81 درصد) و در گروه تولنفتات 21 نفر (8/77 درصد) بهبود یافتند (99/ P). همچنین از 43 بیماری که پس از درمان بهبودی پیدا کرده بودند، در 15 نفر (9/34 درصد)، بیماری عود نمود. موارد عود بیماری در گروه تحت درمان با کلوتریمازول و تولنفتات به ترتیب 8 و 7 نفر مورد (4/36 درصد در مقابل 3/33 درصد) بود و اختلاف بین دو گروه معنی‌دار نبود (99/ P).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه و مقایسه‌ی آن با دیگر مطالعات مشابه، هر دو داروی کلوتریمازول و تولنفتات دارای تأثیر مناسبی در درمان عفونت‌های قارچی گوش هستند و با توجه به موارد عدم بهبودی و عود بیماری باید در جهت کشف سایر روش‌های درمانی اتومایکوزیس تلاش نمود و در حال حاضر، می‌توان با توجه به سایر جنبه‌های درمانی مانند مسایل اقتصادی از هر کدام از این دو دارو استفاده نمود.

واژگان کلیدی: اتومایكوزیز، تولنفتات، كلوتریمازول

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4. Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.

%PDF-1.4
%
1 obj
&gt
endobj
2 obj
&gt
/XObject &gt
/ExtGState &gt
/ColorSpace &gt
&gt&gt
endobj
3 obj
&gt
stream
HWnWiR/
]Eр:rZHYDY޾rsgӄ%n ˟#

7J(r?n_^}c)DbXF
,%_:_M_9″sh

اوتیت گوش خارجی یا عفونت گوش خارجی (OE)، التهاب یا عفونت مجرای گوش خارجی، لاله گوش یا هر دو است. این بیماری در هر سنی رخ می دهد. مهمترین ویژگی آن تورم و قرمزی مجرای گوش با مقادیر مختلف ترشح است. رطوبت زیاد (شنا کردن، دمای بالا و تعریق) و تروما یا ضربه به مجرای گوش می تواند باعث این اختلال شود زیرا به دفاع طبیعی مجرای گوش آسیب می زند.

این اختلال می تواند ناتوان کننده باشد زیرا ۳۶% بیماران حدود ۴ روز نمی توانند کارهای روزمره خود را انجام دهند و ۲۱% به ناچار چند روز در رختخواب استراحت می کنند. مانند پوست سایر قسمتهای بدن، پوست مجرای گوش نیز فلور طبیعی باکتریایی دارد و اگر این دفاع باکتریایی طبیعی مجرا آسیب ببیند، دچار عفونت می شود. در این صورت فلور باکتریایی طبیعی جای خود را به فلور پاتولوژیک باکتریایی مانند استافیلوکوک و سودوموناس می دهد (سندر، ۲۰۰۱). 

کلیدی ترین یافته OE درد مجرای گوش با فشار دادن تراگوس یا کشیدن لاله ی گوش است (مداسکیپ، ۲۰۱۷). این درد با عمل جویدن بدتر می شود. در اوتیت گوش خارجی، درد و ترشح گوش وجود دارد (سندر، ۲۰۰۱).

برای تشخیص از اتوسکوپی استفاده می شود. معمولا کار تشخیصی بیشتری لازم نیست  (مداسکیپ، ۲۰۱۷). در عفونت باکتریایی حاد، مخاط سفید وجود دارد که گاهی ضخیم است. در عفونت باکتریایی مزمن، ترشح خونی بخصوص در صورت وجود بافت گرانوله محتمل است. ترشح قارچی معمولا سفید و سبک است اما ممکن است سیاه، خاکستری، آبی-سبز یا زرد باشد. نوع عفونت قارچی در رنگ ایجاد شده موثر است (سندر، ۲۰۰۱).

ترشح و دبری موجود در مجرای گوش، می تواند مجرای گوش را مسدود کند که دیدن پرده گوش را دشوار می نماید و کانال را مرطوب نگه داشته و اجازه نمی دهد درمان موضعی موثر باشد. پس باید از مجرای گوش تخلیه شود. باید توجه داشت، التهاب، مجرای گوش را نسبت به تروما آسیب پذیرتر می کند. بنابراین باید از دستکاری مجرای گوش اجتناب کرد. درمان عفونت قارچی گوش خارجی

ساکشن و خروج ترشحات باید فقط توسط پزشک صورت گیرد. اگر به دلیل درد و تورم امکان تمیز کردن مجرای گوش وجود ندارد، بیمار مکررا ویزیت می شود تا زمانیکه درد و تورم کمتر شده و امکان تخلیه مجرای گوش فراهم شود.

باید پرده گوش با دقت معاینه گردد زیرا گاهی بخصوص در شناگران، علاوه بر اوتیت خارجی، پرده ی گوش نیز پارگی دارد و گوش میانی نیز عفونی شده است. این کار با وجود ترشحات و التهاب مجرا گاها دشوار است. بیمار مکررا ارزیابی می شود تا زمانیکه بتوان با اوسکوپی و تمپانومتری به خوبی وضعیت گوش میانی و پرده گوش را مشخص نمود (سندر، ۲۰۰۱).

برای درمان از داروهای کنترل درد استفاده می شود، دبری ها از مجرای گوش پاک می گردند، از داروهای موضعی برای کنترل ادم و عفونت استفاده می شود، از عامل ایجاد کننده ی اوتیت اجتناب می شود (مانند شنا) (مداسکیپ، ۲۰۱۷).  قطره های گوش شامل قطره های اسید استیک می باشند که PH مجرای گوش را تغییر می دهند، قطره های ضد باکتری جلوی رشد باکتری ها را می گیرند و قطره های ضد قارچ که رشد قارچ را در مجرای گوش متوقف می کنند.

OE اگزماتیک اغلب به قطره های استرویید موضعی پاسخ می دهد اما ممکن است مزمن یا راجعه باشد. در موارد شدید از درمان آنتی بیوتیک خوراکی یا داخل وریدی استفاده می شود (مداسکیپ، ۲۰۱۷). قطره های استروییدی در کاهش التهاب و ادم مجرا موثر است و احتمالا به درمان سریعتر علایم کمک می کند (سندر، ۲۰۰۱).

اوتیت خارجی قارچی حدود ۱۰% اوتیت های خارجی را شامل می شود. معمولا علت ایجاد کننده Aspergillus است (۸۰ تا ۹۰%). مابقی موارد در اثر candida ایجاد می شوند. معمولا عفونت قارچی پس از درمان طولانی مدت اوتیت خارجی باکتریایی ایجاد می شود زیرا فلور باکتریایی مجرای گوش تغییر می کند. در دمای بالا و رطوبت زیاد، قارچ در مجرای گوش رشد می کند. عفونت قارچی اغلب در ابتدا علامت خاصی ندارد و صرفا مشاهده ی ترشح از مجرای گوش، فرد را مشکوک می کند.

وقتی علایم شروع می شود، فرد احساس ناراحتی می کند و حس پری گوش دارد. گوش فرد خارش دارد و همین خارش آسیب بیشتری به اپیدرم می زد. در درمان، ابتدا مجرای گوش با ساکشن پاک می شود. از قطره های اسیدی کننده به مدت چند روز استفاده می شود. از آنجا که عفونت قارچی می تواند بدون علامت تداوم پیدا کند باید فرد هر چند وقت یک بار معاینه شود (سندر، ۲۰۰۱).  

عفونت بدخیم مجرای گوش، بیماری نادری است که شامل یک عفونت کشنده در استخوان گیجگاهی می باشد و عموما افراد مسن مبتلا به دیابت را درگیر می کند (مانی و همکاران، ۲۰۰۷). این عفونت نوعی osteomyelitis می باشد (رولاند، ۲۰۰۱). افراد درد زیادی تجربه کرده و به درمان مرسوم عفونت گوش خارجی پاسخ نمی دهند و مبتلا به دیابت هستند.

در سی تی اسکن دیده می شود که عفونت به خارج از گوش خارجی گسترش یافته است. ۴۳% این افراد دچار درگیری اعصاب جمجمه ای می شوند بخصوص اعصاب صورتی و گاها سایر اعصاب مانند IX و X. در کل در میان این افراد که درگیری اعصاب جمجمه ای دارند، بهبود عصب صورتی کمتر اتفاق می افتد. اما امکان بهبود سایر اعصاب است (مانی و همکاران، ۲۰۰۷).

ریت مرگ ناشی از این عفونت ۵۳% است. تشخیص توسط سی تی اسکن و MRI اثبات می شود. از ESR می توان برای پایش پاسخ به درمان استفاده نمود. در این اختلال ممکن است، فورونکل های موضعی در یک سوم خارجی مجرا ایجاد شود. تورم موضعی قابل توجه است و ممکن است شامل آبسه های موضعی باشد که می توان آن را تخلیه کرد (سندر، ۲۰۰۱).

برای اجتناب از OE راجعه، درمان بیماری های پوستی و آلرژی زمینه ای ضروری است. بیمارانی که ورزش های آبی می کنند در معرض این بیماری قرار دارند. پس از حمام یا شنا، مجرای گوش خارجی را با سشوار با حرارت ملایم خشک کنید. نباید پوست مجرای گوش را دستکاری نمایید (سندر، ۲۰۰۱). 

گردآوری: فرزانه ضمیری عبدالهی (دکترای شنوایی شناسی)






خانه

موبایل

این 1 نکته را درباره گوشتان بدانیدنکات زیادی درباره گوش و چگونگی حفظ سلامت آن ها وجود دارد. ما در اینجا 1 نکته برجسته و مهم آن را می گوییم.1- همه عفونت های گوش نیاز به آنتی بیوتیک ندارند.گاهی اوقات با شنیدن کلمه «عفونت»، به طور ناخوآگاه به یاد آنتی بیوتیک می افتیم.اما باید بدانید آنتی بیوتیک ها فقط باکتری ها را از بین می برند. اگر عفونت گوش در اثر ویروس یا قارچ باشد، آنتی بیوتیک تاثیری روی آن نخواهد داشت.عفونت خفیف گوش خارجی همیشه نیاز به آنتی بیوتیک ندارد، ولی بسیاری از آن ها به قطره گوش آنتی‌بیوتیک احتیاج دارند.موارد عفونت گوش میانی توسط ویروس ایجاد می شوند و معمولا نیاز به آنتی بیوتیک ندارند.اغلب عفونت های گوش داخلی هم نیاز به مصرف آنتی بیوتیک ندارند، مگر اینکه واقعا در اثر عفونت باکتریایی باشند.

2- عفونت گوش در کودکان شایع تر است.عفونت گوش میانی در کودکان شش ماهه تا سه ساله شایع تر است، زیرا شیپور استاش آن ها کوچک است. شیپور استاش، گوش میانی را به حلق (گلو) وصل می کند.عفونت گوش خارجی نیز در کودکان 7 تا 12 ساله شایع تر است.درمان عفونت قارچی گوش خارجی

3- بسیاری از عفونت های گوش درد دارند.عفونت گوش می تواند دردناک باشد. اگر شما یا کودک شما عفونت گوش همراه با درد دارد، از داروهای مسکن مثل بروفن و یا استامینوفن استفاده کنید. بهتر است از دکتر داروخانه یا پزشک بپرسید کدام داروی مسکن برای شما یا کودکتان بهتر است.

4- بیماری گوش شناگر همیشه در اثر شنا کردن بروز نمی کند.عفونت گوش خارجی اغلب با بیماری گوش شناگر خوانده می شود، زیرا کودکان در اثر شنا کردن زیاد دچار این عفونت می شوند. اما عفونت گوش خارجی می تواند در اثر سایر مواد خارجی مثل اسپری مو و سنگریزه و یا ورود مایعات به داخل گوش بروز کند.

 

5- هرگز چیزی را داخل گوشتان فرو نکنید.اگر گوشتان می خارد و یا می خواهید جرم گوشتان را بیرون بیاورید، هرگز گوش پاک کن و یا چیزی را داخل گوشتان فرو نکنید.گوش شما خودش را تمیز می کند و فرو کردن چیزی در داخل آن، جرم گوش را به سمت داخل هل می دهد و یا باعث آسیب آن می شود.

6- شما می توانید کارهای زیادی را برای جلوگیری از کاهش شنوایی انجام دهید.برای جلوگیری از کاهش شنوایی، هنگام گوش دادن به موسیقی و آهنگ از طریق هدفون یا گوشی، صدای موسیقی را کم کنید و هنگامی که در معرض سر و صدای بلند برای مدت زمان طولانی هستید، از وسایل محافظ گوش استفاده کنید، مثل کارگرانی که خیابان را با مته حفاری می کنند.

7- با افزایش سن، شنوایی ما کم می شود.با افزایش سن، عملکرد سلول های مویی در گوش داخلی که نقش حیاتی در حس شنوایی دارند، کم می شود.کاهش شنوایی در اثر افزایش سن را Presbycusis می ند و ژنتیک در تسریع و یا بروز زودهنگام کم شنوایی نقش دارد.

8- کم شنوایی یا ناشنوایی شایع است.اگرچه کم شنوایی در افراد مسن شایع تر است، ولی در هر سنی می تواند بروز کند. علل کاهش شنوایی عبارتند از: عفونت های گوش، مشکلات ساختمانی گوش، برخورد ضربه به گوش و به ندرت تومورها.در برخی موارد بیماری های عفونی مثل اوریون، مننژیت و سرخجه باعث کاهش شنوایی می شوند.

 

 

9- تکنولوژی وسایل کمک شنوایی پیشرفت زیادی کرده است.برای افرادی که نیاز به وسایل کمک شنوایی مثل سمعک دارند، پیشرفت زیادی در تکنولوژی این وسایل صورت گرفته است. امروزه این وسایل خیلی کوچک تر و قابل بره ریزی هستند. بره نویسی این وسایل باعث می شود در موقعیت های مختلف خیلی موثرتر عمل کنند، به خصوص در محیط های پر سروصدا.اگر استفاده از وسایل کمک شنوایی به بهبود شنوایی کمکی نکند، کاشت حلزون شنوایی یک روش مفید است.سیستم هشدار دهنده نوری صدای تلفن نیز برای افراد کم شنوا مفید است.

1- کاهش شنوایی می تواند خفیف و تدریجی باشد و شما متوجه آن نشوید.اگر چه برخی موارد کم شنوایی شدید است و به طور ناگهانی بروز می کند، اما می تواند این مشکل خفیف باشد و به تدریج رخ دهد. دوستان و یا افراد خانواده شما ممکن است زودتر از بقیه متوجه کم شنوایی شما شوند. در این صورت به حرف آن ها گوش دهید و برای بررسی شنوایی خود به پزشک متخصص مراجعه کنید.اگر متوجه گشتید که هنگام تماشای تلویزیون یا گوش دادن به رادیو، باید صدای آن ها را بلند کنید و یا هنگام گفتگو با دیگران به سختی صحبت آن ها را می شنوید نشان می دهد شنوایی شما کم شده است. در این صورت نیز برای بررسی شنوایی خود به پزشک متخصص مراجعه کنید.منبع: tebyan.net


بخوانید تا سالم بمانید

باز نشر مطالب بیتوته تنها با ذکر و آدرس سایت مجاز می باشد .9

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید