اینها رو بخوان سالم بمان :
علت عفونت ناخن انگشت پا
علت عفونت ناخن انگشت پا

عفونت انگشت پا به علت رشد ناخن انگشت شست پا در درون گوشت شست رخ می دهد که اغلب نقاط گوشه ای را در گیر می کند و این اغلب به علت عدم صحیح گرفتن ناخن ها پدید می آید که ناخن را به صورت مورب کوتاه می کنند اما شیوه صحیح آن کوتاه کردن ناخن به صورت صاف و مستقیم است که گوشه ناخن بیرون از گوشت شست بماند.

فرورفتن‌ ناخن‌ پا در گوشت‌ حالتی است که ‌ لبه‌ تیز ناخن‌ در گوشت‌ یکی‌ از انگشتان‌ پا (معمولاً شست‌) فرو رود. و باعث عفونت ناخن می شود . ناخن فرورفته از مشکلات رایج ناخن است و ناشی از فشار رشد لبه ناخن به داخل پوست و گوشت اطراف آن می باشد . این مشکل ممکن است در انگشتان پا یا دست رخ دهد اگرچه اغلب اوقات در انگشت پا و به دلیل پوشیدن کفش و فشرده شدن انگشتان پا رخ می دهد.

برای جلوگیری از بروز این مشکل و جلوگیری از فرو رفتن ناخن در گوشت انگشت پا ، باید ناخن های پای خود را به درستی کوناه کنید ، از کفش مناسب استفاده کنید و روزانه چندین ساعت انگشتان پای خود را بدون پوشش در معرض هوای آزاد قرر دهید . مخصوصا بعد از ورزش و پیادروی زیاد ، علاوه بر این دیابت ، چاقی و اختلالات تیرویید، قلب و کلیه که می توانند سبب ادم اندام تحتانی شوند نیز ممکن است این احتمال را افزایش دهند.

۱- قرمز شدن پوست لبه های ناخن انگشت شصت پا از اولین نشانه های این مشکل است. در صورتی که قرمزی پوست لبه های ناخن شست پای شما از بین نمیرود و روز بروز بیشتر میشود و دردناک است ، فرورفتن ناخن در گوشت انگشت پای شما درحال ایجاد عفونت است .علت عفونت ناخن انگشت پا

۲- احساس گرما و حرارت در محل قرمزی انگشت شست پا و احساس درد ضربان دار نشان دهنده این است که عفونت در محل فرورفتگی جدی است . در صورت عدم درمان مناسب ، این عفونت می تواند باعث ایجاد تب شود .

۳- به دقت به محل درد و فرو رفتگی ناخن دقت کنید . در صورتی که در اطراف محل درد ، چرک ( ترشحات به رنگ زرد ، سبز یا سفبد و بد بود ) مشاهده میکنید ، عفونت محل فرورفتگی ناخن شدید است . در این صورت سریعا به پزشک مراجعه کنید . درمان های معمول برای این مشکل میتواند خیساندن ناخن در آب گرم ، استفاده از آنتی بیوتیک های مناسب و در نهایت اگر مشکل بسیار جدی باشد ، برداشتن ناخن ، می تواند باشد.


عفونت انگشت پا حاصل از فشار ناشی از رشد لبه‌ی ناخن در داخل پوست انگشت پا است. این مشکل به ۳ دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شود: مرحله‌ی ۱ – خفیف، مرحله‌ی ۲ – متوسط، و مرحله‌‌ ۳ – شدید. موارد خفیف ناخن فرورفته در گوشت انگشت دارای تورم در لابلای ناخن، اریتما، درد و ادم همراه با فشار همراه است. موارد متوسط با افزایش تورم، عفونت، ترشح و زخم لایه‌های ناخن همراه هستند. موارد شدید این بیماری التهاب مزمن و همچنین زبرشدگی را نشان می‌دهند و دارای هیپرتروفی لایه‌های ناخن هم هستند.

فشاری که حین راه رفتن، پوشیدن کفش و چاقی (در صورت وجود) وارد می شود سبب نفوذ بیشتر خار شده و شرایط را بدتر می کند. عوامل خطر مستعدکننده برای فرورفتگی ناخن پا مشتمل بر مکانیسم های آناتومیک و رفتاری هستند. در حقیقت فرورفتگی ناخن پا به علت دید نامناسب یا ابزار نامناسب، یک خار ایجاد می شود که محکم به بافت های اطراف ناخن اتصال می یابد و با رشد صفحه ناخن اتصال می یابد و با رشد صفحه ناخن به سمت دیستال بیشتر به عمق نفوذ می کند. به عقیده برخی این مشکل در ناخن های نازکتر و صاف تر و نیز ناخن های دارای چین ناخن پهن تر بیشتر است درحالیکه این ادعا ثابت نشده است.

یکی دیگر از علل بروز عفونت در ناخن شست پا ضربات مکرر (مثلا دویدن، شوت کردن) یا ترومای ناآگاهانه ای که به انگشت شست پار وارد می شود است همچنین استعداد ژنتیکی و سابقه خانوادگی، تعریق بیش از حد و بهداشت نامناسب پا احتمال فرورفتگی ناخن را افزایش می دهند.

محیط گرم و مرطوب پا مستعد رشد باکتری ها و قارچ هایی همچون استافیلوکوک ها، سودوموناس، درماتوفیت ها، کاندیدا و تریکوفیتون می باشد. هنگامی که پوست کنار ناخن آسیب می بیند این باکتری ها به داخل ناحیه آسیب دیده نفوذ کرده و باعث ایجاد عفونت می شوند. درمان عفونت گوشه ناخن پا یا پارونیشیا برای حفظ سلامت پا ضروری است و در صورت عدم درمان باعث بروز مشکلات جدی تر همچون دردهای مزمن، تغییر شکل، سلولیت و عفونت استخوانی می شود.

هنگامی که لبه‌ ناخن داخل پوست فرو می‌رود، التهاب ایجاد می‌کند. این اختلال اغلب بر ناخن پا، به ویژه انگشت شست پا تاثیر می‌گذارد. به نظر می‌رسد احتمال رخ دادن این مشکل در افرادی که دارای ناخن‌های ضخیم یا منحنی هستند بیش‌تر است، هرچند که این وضعیت می‌تواند در اثر جراحت، عدم رعایت نظافت پا و کفش‌هایی که سایز پا نیستند، هم رخ بدهند. علاوه بر این، افراد مبتلا به مشکلات عروقی، دیابت یا بی‌حسی در انگشتان پا، باید در درمان و پیش‌گیری از این مشکل بسیار دقیق باشند زیرا ممکن است به برخی عوارض جدی مثل از دست دادن اندام منجر شود.

همچنین یک ناخن ناقص یا آسیب‌دیده می‌تواند داخل گوشت برود. منطقه‌ی آسیب‌دیده می‌تواند عفونی و دردناک شود، و ممکن است تا زمانی که ناخن نیفتد، بهبود نیابد. برای جلوگیری از این مشکل ناخوشایند، باید ناخن‌های‌تان را صاف بگیرید.

کفش‌های‌ خوب‌ و استاندارد بپوشید. ناخن‌های‌ پا را به خوبی کوتاه‌ کنید. به‌ خصوص‌ بیماران مبتلا به‌ دیابت‌ شیرین‌ یا مشکلات‌ عروق‌ محیطی‌ باید در کوتاه‌ نمودن‌ ناخن‌های‌ پا دقت‌ کنند. در این‌ مشکلات‌ به‌ دلیل جریان‌ خون‌ مختل‌ پا، آسیب‌ به‌ پا مشکل ساز‌ است‌. در زمان کوتاه کردن ناخن دقت کنید ناخن گیر تیز بکار ببرید واز کوتاه نمودن گوشه های ناخن خودداری کنید. انگشت شست پا گوشت زیادتری نسبت به انگشتان دیگر دارد. تمیز و خشک نه داشتن پا از اهمیت بالایی برخوردار است. کفش باید سایز پای شما باشد. کفش های تنگ به گوشه انگشت شست پا فشار وارد می کنند و خطر بروز این عارضه را افزایش می دهند. در صورت امکان در محل کار یا تحصیل از صندل استفاده کنید. در صورتی که شغل شما به صورتی است که خطر وارد شدن ضربه به انگشت شست پا وجود دارد، از کفش های ایمنی که در نواحی پیشین آن فلز محافظ وجود دارد استفاده کنید.

برای جلوگیری از ایجاد فشار روی انگشتان پا ، از کفش و جوراب مناسب و راحت استفاده کنید . اگه کفش شما به گونه ای است که به راحتی در داخل کفش نمی توانید انگشتان خود را تکان دهید ، بهتر است کفش خود را عوض کنید و از کفش مناسب تری استفاده کنید .

کفش های پاشنه بلند و کفش های نوک تیز بدترین انتخاب ها برای شما می باشد . در صورتی که بیشتر اوقات روز در حال فعالیت هستید و کفش و جوراب به پا دارید ، روزانه چندین بار کفش و جوراب خود را در آورده و پاهای خودتان را در معرض هوای آزاد قرار دهید تا نفش بکشدند.


معمولا عارضه ناخن فرورفته که منتهی به عفونت انگشت پا می شود با درمان های خانگی و رعایت برخی نکات و توصیه های بهداشتی به مرور درمان می شود. از جمله این روش های می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. آب گرم و نمک اپسوم

قرار دادن پاها داخل محلول آب نمک گرم برای کاهش درد ناشی از عفونت انگشت پا مفید است و با نرم کردن ناخن به جدا شدن راحت تر آن از پوست کمک می کند.

2 قاشق غذاخوری نمک اپسوم (منیزیم سولفات) را به آب گرم داخل وان اضافه کرده و پاهای خود را به مدت 15 تا 20 دقیقه داخل آن قرار دهید. برای نتیجه بهتر هر روز 3 بار از این روش استفاده کنید.

2. سرکه سیب

سرکه سیب به دلیل خواص ضد عفونی کننده و ضد التهابی قوی به جلوگیری از عفونت و از بین بردن تورم پوست در نواحی ناخن فرورفته کمک می کند.

مقداری پنبه را به سرکه سیب آغشته کرده و در نواحی مورد نظر بمالید. سپس انگشت پا را با باند پوشانده و بگذارید چند ساعت بماند و در پایان آن را کاملا خشک کنید.

3. زردچوبه و روغن خردل

ریشه زردچوبه دارای خواص ضدالتهابی و تسکین دهنده درد است و به کاهش درد و تورم ناشی از عفونت انگشت پا کمک می کند.

نصف قاشق چایخوری پودر زردچوبه را با نصف قاش غذاخوری روغن خردل مخلوط کرده و روی نواحی آسیب دیده بمالید. سپس آن را با باند پوشانده و بگذارید یک ساعت بماند. روزی 2 تا 3 با این روش درمانی را تکرار کنید.

4. آب لیمو و عسل

ترکیب لیمو و عسل خاصیت ضد میکروبی داشته و برای درمان عفونت انگشت پا مفید است.

1 قطره آب لیمو و کمی عسل را مخلوط کرده و روی انگشت پا بمالید. سپس با باند پوشانده و بگذارید یک شب بماند. این کار را تا زمانی که علائم عارضه کاهش پیدا کند تکرار کنید.

5. استفاده از پنبه برای نگه داشتن ناخن

برای نگه داشتن ناخن – تا قدری بالاتر بیاید و آسیب کاهش پیدا کند – با دقت لبه ناخن آسیب دیده را کمی بالا بیاورید و یک تکه پنبه کوچک بین ناخن و پوست زیر آن قرار دهید. حتما پنبه را زود به زود عوض کنید مخصوصا بعد از خیساندن پا در وان حمام.

6. از نخ دندان استفاده کنید

هر بار پس از خیساندن پا در وان حمام که پوست و ناخن پا نرم تر شده اند از این روش استفاده کنید. با یک نخ دندان تمیز لبه فرورفته ناخن در گوشت را با دقت بلند کنید. دقت داشته باشید که بیش از حد به ناخن پا فشار نیاورید.

7. کوتاه کردن ناخن

برای جلوگیری از فرورفتگی ناخن در گوشت و عفونت انگشت پا ، ناخن های خود را همیشه ابتدا از قسمت لبه ها کوتاه کنید نه از قسمت میانی.
از تیز کردن لبه های ناخن خودداری کنید. ناخن ها را بیش از حد کوتاه نکنید زیرا در این صورت در داخل گوشت اطراف ناخن رشد می کنند.
گوشه های ناخن را کوتاه نکرده و در اصطلاح آنها را هلالی شکل نکنید. هر دو یا سه هفته یکبار ناخن های خود را کوتاه کنید.

8. کفش راحت بپوشید

پوشیدن کفش های تنگ از جمله عوامل اصلی است که باعث عفونت انگشت پا می شود. کفش های پاشنه بلند نیز فشار زیادی به انگشت های پا وارد می کند.

سعی کنید بیشتر اوقات از صندل و کفش های راحتی استفاده کنید تا انگشتان پا فضای بیشتری داشته باشند. ایده آل این است که کفشی از جنس پارچه نرم بپوشید.علت عفونت ناخن انگشت پا

9. مراجعه به پزشک

اگر هیچ یک از روش های درمانی بالا موثر نبود و عفونت انگشت پا بعد از 2 یا 3 روز بهبود پیدا نکرد لازم است به پزشک مراجعه کنید. بنا به تشخیص پزشک، ممکن است نیاز به مصرف آنتی بیوتیک خوراکی یا موضعی باشد. معمولا پزشک عمومی قادر به درمان این عارضه می باشد اما اگر تورم شدید و دردناک باشد نیاز به مراجعه به پزشک متخصص است.



بیشتر بخوانید:


عفونت دندان و روشهای درمان آن


عفونت گوش و عوارض خطرناک آن


همه چیز در مورد عفونت رحم و راههای درمان آن



گردآوری توسط بخش سلامت


مجله دلگرم

پاسخ به سوالات پزشکی ، مامایی و جنسی شما (توسط پزشک و ماما مجله دلگرم)

© تمامی حقوق این سایت برای شرکت آرادپرداز محفوظ است ؛ هر گونه استفاده از مطالب دلگرم با رعایت شرایط بازنشر امکان پذیر است.

خوش آمدید. به حساب کاربری خود وارد شوید.

آدرس ایمیلی که با آن ثبت‌نام کرده‌اید را وارد نمائید تا یک رمز عبور جدید برای شما ارسال شود.

بهتر زندگی کردن یاد گرفتنی است – مرجع مقالات آموزشی و فیلم آموزشی برای موفقیت و پیشرفت

بیشتر افراد تصور می‌کنند که هرگونه تغییر در انگشتان پا و دست نشانه‌ی ابتلا به قارچ ناخن است. قارچ ناخن در اصطلاح علمی با عنوان «اونیکومایکوزیس» یا «تینه‌آ» شناخته می‌شود. عفونت قارچی ناخن می‌تواند به‌دلیل رعایت نکردن بهداشت ایجاد شود یا از شخص دیگری به فرد سرایت کند. براساس آمار، بیش از ۱۰ درصد از افراد بزرگسال در کشورهای غربی به قارچ ناخن مبتلا هستند. این میزان در افراد بالای ۶۰ سال به ۲۰ درصد می‌رسد. قارچ ناخن در انگشتان پا بسیار شایع‌تر از انگشتان دست است. فراموش نکنید که بروز هرگونه مشکل یا تغییر غیرعادی در ظاهر ناخن‌ها دلیل بر وجود قارچ نیست. دلایل متعددی برای بروز مشکل و تغییر ظاهر ناخن‌ها وجود دارد. همراه ما باشید، در این مطلب هر آنچه را که درباره‌ی قارچ ناخن باید بدانید، برای‌تان نوشته‌ایم.علت عفونت ناخن انگشت پا

ممکن است که این موضوع برای شما عادی به نظر برسد و در بسیاری از افراد نیز دیده شود. خط‌خط شدن ناخن‌ها در زمان بارداری شدیدتر می‌شود. این شیارهای عمیق در مرکز ناخن بر اثر ناخن‌ جویدن نیز ایجاد می‌شوند. در برخی موارد نیز شیمی‌درمانی می‌تواند موجب پیدایش این شیارها شود.

با بالا رفتن سن، ناخن‌ها شکننده و دارای شیار می‌شوند و ممکن است که نوک ناخن‌ها لایه‌لایه شود. برای پیشگیری از وقوع پیری ناخن، بهتر است که مراقبت‌های لازم را از ناخن‌هایتان به عمل آورید و ضمن رعایت نظافت از قرار دادن زیاد ناخن‌ها در آب بپرهیزید.

این مشکل می‌تواند در اثر «اونیکولیسیز» یعنی جدا شدن ناخن از بستر خود رخ دهد. تغییر رنگ ناخن نیز به دلیل ورود هوا به زیر ناخن‌هاست. برای رفع زردی یا سفیدی ناخن باید ناخن‌ها را کوتاه کنید و به هیچ عنوان زیر آنها را تمیز نکنید. برای اینکه رنگ بد آنها مشخص نباشد باید از لاک استفاده کنید، برای بهبودی ۲ تا ۳ ماه صبر نمایید. اگر این زردی و سفیدی ادامه پیدا کند، احتمال ابتلا به قارچ ناخن وجود دارد.

قرمزی یا سیاه شدن ناخن پا و دست، بر اثر هِماتوم یا جمع شدن خون در زیر ناخن‌ها به وجود می‌آید که خود ناشی از ضرب‌دیدگی ناگهانی هستند؛ مثل زمانی که به‌طور ناگهانی با چکش روی انگشت خود بکوبید. با رشد ناخن‌ها، این نواحی تغییر رنگ می‌دهند و از بین می‌روند. اگر زیر ناخن‌تان لکه‌ای سیاه می‌بینید که در اثر تروما یا همان ضربه‌ی ناگهانی ایحاد نشده است، باید به متخصص پوست مراجعه کنید و اگر این لکه در ناحیه‌ی پا ایجاد شده بود، حتما با یک متخصص پا ملاقات کنید تا وضعیت را از نظر ابتلا به ملانوما بررسی کند. ملانوما نوعی سرطان پوست است که با سلول‌های رنگدانه‌ای در ارتباط است. یک آزمایش بیوپسی ساده می‌تواند بدخیم یا خوش‌خیم بودن این موضوع را مشخص کند.

سبزی ناخن می‌تواند به‌خاطر وجود باکتری «سودومونا» باشد. این باکتری، در زیر ناخنی که تا حدودی از گوشت جدا شده است رشد می‌کند و باعث ایجاد بوی بدی (بوی پا و دست) می‌شود. برای درمان این وضعیت باید هر ۴ هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید و زیر آنها را تمیز نکنید. اگر از رنگ سبز ناخن ناراحت هستید بهتر است از لاک استفاده کنید. باید ۲ تا ۳ ماه صبر کنید و منتظر رفع این مشکل باشید. توصیه مؤکد برای رفع این مشکل این است که دست‌تان را از آب دور نگه دارید و حتی با وجود دستکش هم نگذارید که دست‌ها به مدت طولانی در آب بمانند. بعد از استحمام نیز ناخن‌ها را خشک کنید. اگر مشکل‌تان حل نشد، باید به پزشک مراجعه کنید و داروهای تجویزشده از سوی او را مصرف نمایید.

باکتری «پسوریازیس» می‌تواند عامل ایجاد حفره در ناخن‌ها باشد. سایر مشکلات پوستی نیز می‌توانند پوست زیرین ناخن (ناحیه‌ای که ناخن از آنجا شروع به رویش می‌کند) را تحت تأثیر قرار دهند. پسوریازیس می‌تواند باعث تغییر رنگ ناخن‌ها از رنگ طبیعی‌شان به قهوه‌ای مایل به زرد شود.

این مشکل «پارونیشیا» یا عقربک نامیده می‌شود و نوعی عفونت ناخن در پوشش شاخی ناخن (کوتیکول) است. اگر عفونت حاد باشد (شروع و پیشروی سریعی داشته باشد)، معمولا علت آن میکروبی است. معمولا قرار دادن انگشت در آب گرم جواب می‌دهد، اما برای تخلیه‌ی چرک ناخن باید به پزشک مراجعه کرد. پارونیشیای مزمن زمانی رخ می‌دهد که کوتیکول ناخن طی مدت طولانی ملتهب یا دارای سوزش باشد. گاهی اوقات، عفونت قارچی از تخریب پوست استفاده و بافت اطراف ناخن را نیز مبتلا می‌کند. درمان این عارضه با دور و خشک نگه داشتن پوست آغاز می‌گردد. اگر مشکل رفع نشود باید حتما به پزشک مراجعه شود. معمولا برای درمان این مشکل آنتی بیوتیک تجویز نمی‌شود، اما شاید در موارد شدیدتر مصرف آنها لازم شود.

آسیب دیدن دائمی ناخن‌ها در اثر ضرباتی که ورزش یا ابزارهای کاری ایجاد می‌کنند، حالتی مانند قارچ ناخن به وجود می‌آورد. برخی از کفش‌های تنگ نیز می‌توانند موجب آزردگی ناخن‌ها شوند. اگر این ضربات و فشارها ادامه داشته باشند و به‌صورت مزمن به ناخن‌ها آسیب وارد کنند، احتمال تغییر شکل ناخن وجود خواهد داشت.

در افراد سالم و عادی، عفونت قارچی ناخن بیشتر به‌خاطر تعریق و رطوبت ایجاد می‌شود. یکی از مکان‌های اصلی انتقال و ایجاد قارچ، دوش‌های همگانی در استخرها یا باشگاه‌های ورزشی هستند. مراجعه به سالن‌های زیبایی برای رسیدگی به ناخن‌ها نیز عامل دیگری برای ابتلا به قارچ ناخن است. اگر در این مراکز، از وسایل بهداشتی استفاده نشود، امکان انتقال و ایجاد قارچ وجود خواهد داشت. زندگی کردن با شخصی که این مشکل را دارد نیز می‌تواند باعث انتقال قارچ شود.

بنابر مشاهدات، ورزشکاران بیشتر از افراد دیگر در معرض ابتلا به قارچ ناخن هستند، چرا که کفش‌های تنگی می‌پوشند و جوراب‌شان به پاهایشان می‌چسبد و ناخن‌هایشان نیز در حین تمرین متحمل ضربات زیادی می‌شوند. به همین خاطر وجود قارچ ناخن در این افراد شایع است. ضمن اینکه ضربات مزمن نیز می‌توانند عاملی برای ضعیف شدن ناخن‌ها باشند و آنها را در معرض خطر عفونت قارچی قرار بدهند.

سن بالا و ابتلا به برخی از بیماری‌ها نیز احتمال ابتلا به قارچ ناخن را افزایش می‌دهد. منظور از بیماری‌ها، مشکلاتی هستند که سیستم ایمنی بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهند و درنتیجه احتمال عفونت قارچی را افزایش می‌دهند. برای نمونه می‌توان به ایدز، انواع دیابت‌ (دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ و …)، سرطان، پسوریازیس و… اشاره کرد. مصرف داروهای سرکوب‌کننده‌ی سیستم ایمنی مانند استروئیدها نیز می‌تواند تأثیر مشابهی داشته باشد و باعث عفونت قارچی شود.

با وجود اینکه معمولا قارچ ناخن از مکان‌های خاصی به فرد منتقل می‌شود، اما چندان مسری نیست. قارچ ناخن، آن‌قدر رایج است که ابتلا به آن در بیش از یک فرد در خانواده امری تصادفی و عجیب به نظر نمی‌رسد و تنها درصورتی از فردی به فرد دیگر سرایت پیدا می‌کند که تماس فیزیکی مرتب و نزدیکی ایجاد شده باشد.

در بیشتر اوقات، قارچ ناخن پیش از آنکه درد و ناراحتی به همراه داشته باشد، از نظر ظاهری ناراحت‌کننده است. البته در برخی از افراد درد و ناراحتی نیز وجود دارد. این درد و ناراحتی با پوشیدن کفش، انجام فعالیت و گرفتن ناخن‌ها به‌شکل اشتباه تشدید می‌شود. برخی از انواع قارچ‌‌ها، ناخن را تحت تأثیر قرار می‌دهند. یکی از شایع‌ترین قارچ‌ها، «تریکوفیتون روبروم» نام دارد. این نوع از قارچ، گرایش زیادی به عفونی کردن پوست دارد و با عنوان «درماتوفیت» شناخته می‌شود و به روش‌های زیر تکثیر می‌یابد:

به این حالت اونیکومیکوز انتهایی زیر ناخن می‌گویند. این نوع از قارچ شایع‌ترین نوع عفونت است و در ۹۰ درصد از موارد، افراد درگیر با این مشکل، مبتلا به این نوع از قارچ هستند.

اونیکومیکوز بیشتر در انگشتان پا دیده می‌شود و انگشت بزرگ پا معمولا اولین انگشتی است که قارچ در آن مشاهده می‌شود. عوامل خطر این نوع از قارچ ناخن عبارت است از سالخوردگی، شنا کردن، ابتلا به سندرم پای ورزشکار، پسوریازیس، انواع دیابت‌، وجود قارچ در اعضای خانواده یا داشتن سیستم ایمنی سرکوب‌شده. این قارچ معمولا با تغییر رنگ در گوشه‌ی ناخن بزرگ پا شروع می‌شود و به‌آرامی به سمت ریشه‌ی ناخن می‌رود. درنهایت نیز ناخن‌های پا، شکننده و ورقه‌ورقه می‌شوند. گاهی‌اوقات نیز ممکن است که شاهد نشانه‌هایی از سندرم پای ورزشکار در ناحیه‌ی بین انگشتان یا پوسته شدن کف پا باشید. این حالت اغلب در کنار اونیکومیکوز ایجاد می‌شود که علت اصلی ایجاد آن «تی. روبروم» است.

به این نوع از قارچ ناخن، اونیکومیکوزِ ابتداییِ زیر ناخن گفته می‌شود. از میان انواع قارچ‌ها، این نوع کم‌ترین شیوع را دارد و تنها در ۳ درصد از موارد دیده می‌شود. این نوع از قارچ مشابه با مورد قبلی است، ولی تفاوت آن با قارچ مذبور در این است که از پایه‌ی ناخن شروع می‌شود و به‌آرامی به سمت نوک ناخن کشیده می‌شود. این قارچ ناخن همیشه در کسانی دیده می‌شود که سیستم‌ایمنی بدن‌شان ضعیف است. برخلاف مورد قبل، در این مورد قارچ به‌ندرت زیر نوک ناخن دیده می‌شود. علت عمده‌ی ایجاد این نوع از قارچ نیز «تی.روبروم» و قارچ‌های غیردرماتوفیتی هستند.

عامل این عفونت قارچ کاندیداست و سایر قارچ‌هایی که در بالا عنوان شدند (تریکوفیتون) در ایجاد آن نقشی ندارند. این قارچ بیشتر در ناخن انگشتان دست دیده می‌شود. افراد مبتلا ممکن است دچار پارونیشیا (عفونت ریشه‌ی ناخن) نیز بشوند. کاندیدا باعث زردی، قهوه‌ای شدن، سفیدی یا سفت و شکننده شدن ناخن‌ها می‌شود. برخی از افراد مبتلا به این قارچ ناخن، در دهان‌شان نیز عفونت قارچی مشابهی را تجربه می‌کنند یا مبتلا به پارونیشیای مزمن هستند که با همین نوع از قارچ ایجاد می‌شود.

در این وضعیت، پزشک می‌تواند ماده‌‌ی پودری سفید رنگی را از روی سطح ناخن بردارد. این مشکل بیشتر در نواحی گرمسیری رخ می‌دهد. نام قارچ در این مورد «تریکوفیتون منتاگروفیتس» است.

معاینه‌ی فیزیکی صرف روش مناسبی برای تشخیص قارچ ناخن نیست. شرایط و مشکلات گوناگونی می‌توانند مشابه با قارچ ناخن به نظر برسند. پس کار پزشکان در تشخیص کمی دشوار است. درواقع، مطالعات نشان می‌دهند که تنها ۵۰ تا ۶۰ درصد از موارد تغییر غیرعادی ناخن‌ها در اثر قارچ ایجاد می‌شوند. بنابراین، همواره برای تشخیص صحیح به معاینات آزمایشگاهی نیاز است.

نمونه‌ای از ناخن، با ایجاد سوراخ یا برداشتن قسمتی از آن برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. در آزمایشگاه نمونه‌ بررسی‌ و کشت می‌شود و به وسیله‌ی واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز (PCR) مورد آزمایش قرار می‌گیرد. این کار برای تشخیص ژنتیک ارگانیسم‌ها صورت می‌پذیرد. نمونه‌برداری و کشت برای مشخص کردن نتیجه‌ی آزمایش، حدود ۶ هفته طول می‌کشد. اما PCR تنها یک روز زمان می‌برد. البته هزینه‌ی این آزمایش بالاست و از همین رو، کم‌تر انجام می‌شود.

اگر نتیجه‌ی آزمایش بیوپسی منفی باشد و نشانه‌های مشکوکی مانند ناصافی سطح ناخن، تغییر رنگ، سفت شدن و شکنندگی دیده شود، باید آزمایش مجددی برای کسب اطمینان درمورد وجود قارچ یا عدم وجود آن انجام شود.

بسیاری از داروهای درمان قارچ ناخن، دارای عوارض جانبی هستند. بنابراین درانتخاب نوع درمان‌تان دقت کافی داشته باشید.

درمان دارویی اونیکومیکوز برای بیمارانی توصیه می‌شود که به دلیل تغییر در ناخن‌شان درد و ناراحتی را تجربه می‌کنند. بیمارانی با عوامل خطر ابتلا به عفونت جدی‌تری مانند انواع دیابت یا بیماران دارای سابقه‌ی عفونت بافتی در نزدیکی ناخن‌های مبتلا به قارچ نیز می‌توانند از درمان دارویی استفاده کنند. یکی دیگر از دلایل درمان قارچ ناخن، شکل و ظاهر نامناسب آن است.

پزشکان متعددی می‌توانند به درمان قارچ ناخن بپردازند. پزشک عمومی، متخصص پوست یا متخصص پا نیز می‌توانند این مشکل را حل کنند. هر یک از این پزشکان قادر به تشخیص قارچ ناخن و تجویز داروهای مناسب برای رفع عفونت هستند. ممکن است که برای درمان، متخصص پا یا پوست بخشی از ناخن یا لایه‌‌ی بالایی آن را بردارند.

سوهان کشیدن، کوتاه کردن و مراقبت از ناخن‌ها تا حد زیادی به کاهش میزان گسترش قارچ ناخن کمک می‌کنند و از این رو به‌شدت توصیه می‌شوند. ضمن اینکه با این مراقبت‌ها، درد ناشی از فشار بر ناخن‌های ضخیم‌شده نیز کاسته خواهد شد. پمادها و داروهای موضعی معمولا تأثیر کم‌تری نسبت به داروهای خوراکی داشته‌اند. علت این است که ناخن سفت‌تر از آن است که بتواند داروهای موضعی را جذب کند و تحت تأثیر قرار بگیرد. ضمن اینکه پیگیری این روش درمانی تا حدودی سخت است. زیرا معمولا برای دریافت نتایج مثبت باید چنین درمانی را به مدت بیش از ۱ سال و به‌طور مرتب انجام داد. البته یکی از مزایای استفاده از درمان‌های موضعی، عدم وجود عوارض جانبی و تداخل مصرف با داروهای دیگر است.

داروهای موضعی برای درمان قارچ ناخن به قرار زیر هستند:

نوعی محلول پزشکی است که برای درمان قارچ ناخن استفاده می‌شود. این محلول برای افرادی با سیستم ایمنی سالم و نوعی از قارچ مناسب است که با ماهک ناخن ارتباطی ندارد. داروی نام‌برده تنها در ۷ درصد از موارد جوابگو است. برای کسب نتیجه‌ی مطلوب باید روزی یک مرتبه و به مدت یک سال از این محلول استفاده شود. برای پاک کردن محلول باید هفته‌ای یک‌بار از الکل استفاده شود. شواهد حاکی از آن است که استفاده از محلول ضدقارچ حاوی آمورولفین از بازگشت عفونت پس از درمان جلوگیری به عمل می‌آورد و درصد موفقیت این محلول در کنترل عود عفونت ۷۰ درصد است.

افینوکونازول (جوبلیا) نیز دارویی است که در سال ۲۰۱۴ به تأیید رسید. این دارو نیز به‌صورت موضعی روی پوست استفاده می‌شود. این دارو برای درمان ۲ نوع از شایع‌ترین قارچ‌های ناخن پا یعنی تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون منتاگروفیتس استفاده می‌شود. این داروی موضعی باید روزی یک بار و به مدت ۴۸ هفته استفاده شود. رایج‌ترین عارضه‌ی جانبی این دارو، شکل ناخوشایند ناخن‌ها، درماتیت و درد موضعی است.

تاوابورول (کریدین) داروی جدید دیگری برای درمان قارچ ناخن پاست. این دارو نیز مشابه با افینوکونازول عمل می‌کند و باید به‌طور روزانه در طول ۴۸ هفته استفاده شود. عوارض جانبی آن نیز مانند جوبلیاست.

داروهای خوراکی برای درمان قارچ ناخن معمولا در ۵۰ تا ۷۵ درصد موارد مؤثر هستند و برای پدیدار شدن نتایج این درمان‌ها ۹ تا ۱۲ ماه زمان لازم است. این مدت، زمان لازم برای رشد ناخن‌هاست. حتی در خلال درمان نیز احتمال عود قارچ در ۲۰ تا ۵۰ درصد از موارد وجود دارد. اخیرا درمان‌های خوراکی رفع قارچ ناخن به سایر روش‌ها ترجیح داده می‌شوند، زیرا مدت زمان کم‌تری برای اثرگذاری نیاز دارند و بهتر از سایر روش‌ها، مشکل را درمان می‌کنند. از بین داروهای خوراکی مؤثر در درمان قارچ ناخن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

این دارو برای سالیان متمادی به عنوان درمان خوراکی رفع قارچ ناخن مورد استفاده بوده است. گرچه مصرف این دارو خطری ندارد اما برای رفع قارچ ناخن پا، چندان مؤثر نیست. عدم ارائه‌ی نتایج مؤثر باعث شده است تا جایگزین‌های دیگری برای این دارو پیشنهاد شود.علت عفونت ناخن انگشت پا

این دارو باید به‌طور روزانه مصرف شود، مصرف آن برای درمان قارچ ناخن پا به مدت ۱۲ و برای درمان قارچ ناخن دست تا ۶ هفته به طول می‌انجامد. این دارو مؤثر، بی‌خطر و دارای عوارض جانبی بسیار کمی است. هرچند که باید در افراد مبتلا بیماری های کبدی با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد.

این دارو به‌صورت مقطعی و پله‌ای تجویز می‌شود. مثلا یک هفته در هر ماه و به مدت ۲ یا ۳ ماه. به عبارت دیگر در طول ۲ یا ۳ ماه، ماهیانه به مدت یک هفته از این دارو استفاده می‌شود. البته باید توجه کنید که مصرف این دارو با برخی از داروهای آسم، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آریترومایسین و… تداخل دارد. ایتراکونازول برای درمان قارچ کاندیدا و عفونت‌های قارچی غیردرماتوفیتی استفاده می‌شود.

مصرف این دارو به شکل یک بار در هفته در طول چندین ماه است. اگر عملکرد کبد بیمار مشکل دارد یا داروهای خاص دیگری مصرف می‌کند، حتما باید در استفاده از این دارو دقت کند. این دارو اثربخشی اسپورانوکس و لامیزیل را ندارد و باید در بیماران مبتلا به مشکلات کبدی با احتیاط استفاده شود.

روش‌های درمان خلاقانه‌ی دیگری نیز وجود دارند که همچنان در حال بررسی و آزموده شدن هستند:

روشی دیگر که قطعا به مداوای قارچ ناخن منتهی خواهد شد، جراحی است. در این عمل ناخن برداشته می‌شود. هرچند که این روش به‌طور مقطعی پاسخ می‌دهد و امکان عود مجدد قارچ وجود خواهد داشت. ضمنا امکان استفاده از داروهای موضعی و خوراکی نیز در کنار جراحی وجود دارد. اگر قارچ ناخن در اثر ضربه یا عفونت ایجاد شده باشد، جراحی به‌شکل بهتری این مشکل را درمان خواهد کرد.

با جست‌وجو در اینترنت، با انبوهی از درمان‌های خانگی روبه‌رو خواهید شد. سرکه یکی از درمان‌های خانگی معروف است. برخی از افراد نیز از انواع روغن‌ها مانند روغن درخت چای بهره می‌برند. روغن نارگیل، روغن های معطر و برگ درخت سرو نیز برای رفع قارچ ناخن توصیه می‌شوند. البته تأثیر درمان‌های خانگی قطعی نیست و درمورد آنها شبهاتی وجود دارد. استفاده از هیدروژن-پراکسید و سفیدکننده نیز چندان توصیه نمی‌شود، چرا که پشتوانه‌ی علمی ندارند و ممکن است که باعث ناراحتی‌های پوستی شوند. کوتاه کردن ناخن‌های سفت و شکننده‌ی مبتلا به قارچ کمی دشوار است. استفاده از کِرِم اوره می‌تواند به نرم شدن ناخن‌ها و آسان‌تر شدن فرایند کوتاهی آنها کمک کند. استفاده از این کرم نیازی به نسخه ندارد.

داروهای بدون نسخه، همانطور که از نام‌شان برمی‌آید، نیازی به تجویز پزشکی ندارند. گرچه داروهای بدون نسخه (OTC) برای درمان قارچ ناخن بسیار معدود هستند، اما همان تعداد اندک نیز به تأیید سازمان جهانی غذا و دارو نرسیده‌اند. بیشتر این داروها برای قارچ پوستی مفیدند تا درمان قارچ ناخن‌. برخی از این داروها حاوی موادی چون آندِسلنیک اسید یا پروپیلن گلیکول هستند که مانع از رشد قارچ‌ها می‌شوند، اما از آنجا که میزان نفوذشان در ناخن اندک است، چندان اثربخش عمل نمی‌کنند.

داروهای جدید در افرادی که مشکلات کبدی ندارند، ناراحتی‌های کبدی ایجاد نمی‌کنند. آزمایش خون برای مصرف داروهایی مانند فلوکونازول (دیفلوکان) که یک بار در هفته مصرف می‌شوند، ضرورتی ندارد؛ با این وجود افرادی که دوره‌های طولانی‌تری از این داروها استفاده می‌کنند، باید قبل و در حین درمان با این داروها، عملکرد کبدشان را بررسی کنند. توجه به عوارض جانبی و درمیان گذاشتن آنها با پزشک و دقت کردن به عدم وجود تداخل میان این دارو و سایر داروهای مصرفی بسیار ضروری است.

یکی از ملاحظات درمانی، هزینه است. برخی داروهای جدید درمان قارچ گران هستند و شرکت‌های بیمه نیز این داروها را در دسته‌ی داروهای آرایشی قرار می‌دهند، به همین دلیل تا زمانی که مورد مصرف آنها برای رفع درد و ناراحتی شناخته نشود، تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرند. البته داروهایی نظیر تربینافین و فلوکونازول ارزان هستند و به عنوان داروهای ژنریک به فروش می‌رسند.

قارچ‌ها در همه جا هستند، پس نمی‌توان دقیقا مشخص کرد که از کجا به آنها دچار می‌شویم. البته با علم به این موضوع که قارچ بیشتر در نواحی خیس و عرق‌کرده‌ای مانند بین انگشتان پا ایجاد می‌شود، می‌توان از مکان‌ها و شرایطی که برای رشد قارچ مناسب هستند، دوری کرد؛ مثلا دوش‌ها، استخر و کمدهای دردار باشگاه‌ می‌توانند منابع تولید و ایجاد قارچ باشند. البته هیچ شاهدی بر این ادعا وجود ندارد و از نظر علمی ثابت نشده است. لاک و ناخن‌های آکریلیکی نیز مانع از تنفس ناخن می‌شوند و احتمال بروز عفونت‌های قارچی را مهیا می‌سازند.

قارچ همه جا وجود دارد: هوا، خاک، گرد و غبار و… . اقدامات بهداشتی مانند استفاده از جوراب‌هایی که ناحیه‌ی انگشتان‌شان تفکیک شده است یا پوشیدن دم‌پایی لاانگشتی می‌توانند کمی به پیشگیری از قارچ کمک کنند. رعایت بهداشت در مکان‌های ورزشی عمومی و پرهیز از تماس با سطوح آلوده، عدم استفاده از کفش‌های تنگ و دوری از شرایطی که مانع تنفس پا می‌شوند نیز می‌تواند مفید باشد. شستن روزانه‌ی پا و خشک کردن بین انگشتان نیز در پیشگیری از ابتلا به قارچ مؤثر است. یادتان باشد قارچ‌هایی که توسط پوشش بدن حیوانات خانگی مانند سگ و گربه حمل می‌شوند، اغلب موجب ابتلا به قارچ ناخن نمی‌شوند. پوشیدن جوراب سفید نیز تأثیری در عدم ابتلا به قارچ ناخن ندارد.

درمان قارچ سخت و زمان‌بر است و ممکن است بیش از ۱۸ ماه به طول بینجامد. در ۴۰ تا ۷۰ درصد از موارد نیز قارچ عود می‌کند. پرهیز از قرار گرفتن در معرض عوامل ایجاد قارچ تا حد زیادی از ابتلا به آن جلوگیری به عمل می‌آورد. افرادی با بیماری‌های دیگر که آنها را بیشتر در معرض ابتلا به قارچ قرار می‌دهد، کار سخت‌تری برای مدیریت این بحران در پیش دارند.

«تینا پدیس» که به قارچ پای ورزشکار مشهور است، امکان بازگشت زیادی دارد. بنابراین رسیدگی به این موقعیت از اهمیت زیادی برخوردار است. برای مبارزه با قارچ می‌توان از داروهای بدون نسخه‌ای مانند کلوتریمازول (لوتریمین) یا تربینافین‌ (لامیزیل) استفاده کرد. این داروها، کرم‌هایی هستند که مستقیما روی پوست زده می‌شوند. نظافت پا و کفش‌ها و استفاده از U.V (اشعه‌ی فرابنفش) برای ضدعفونی کردن کفش‌ها نیز می‌توانند برای جلوگیری از عود مجدد قارچ مفید باشند.

قارچ ناخن تنها در ۵۰ تا ۶۰ درصد از موارد ظاهر پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و تشخیص قارچ از سایر عواملی که باعث تغییر رنگ و شکل ناخن می‌شوند، حتی برای پزشکان نیز دشوار است. درمان قارچ ناخن معمولا از سوی فرد پیگیری نمی‌شود. اما به دلایل زیر برخی از افراد مراحل درمانی را دنبال می‌کنند:

شکست در درمان قارچ و عود آن نیز بسیار شایع است. پس بهترین کار پیشگیری و مراقبت از ناخن‌هاست. اقدامات زیر در این راه مفید هستند:

(function(a){function c(){try{return 0===a(‘.single-container .post’).attr(‘class’).toString().split(‘ ‘).reduce(function(f,g){return 0<=g.indexOf('category-')

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسان است

9000تومان

now = new Date();
var head = document.getElementsByTagName(‘head’)[0];
var script = document.createElement(‘script’);
script.type = ‘text/javascript’;
var script_address = ‘https://cdn.yektanet.com/js/chetor/article.v1.js’;
script.src = script_address + ‘?v=’ + now.getFullYear().toString() + ‘0’ + now.getMonth() + ‘0’ + now.getDate() + ‘0’ + now.getHours();
head.appendChild(script);

now = new Date();
var head = document.getElementsByTagName(‘head’)[0];
var script = document.createElement(‘script’);
script.type = ‘text/javascript’;
var script_address = ‘https://cdn.yektanet.com/template/bnrs/yn_bnr.min.js’;
script.src = script_address + ‘?v=’ + now.getFullYear().toString() + ‘0’ + now.getMonth() + ‘0’ + now.getDate() + ‘0’ + now.getHours();
head.appendChild(script);

var head = document.getElementsByTagName(“head”)[0];
var script = document.createElement(“script”);
script.type = “text/javascript”;
script.async=1;
script.src = “https://s1.mediaad.org/serve/chetor.com/loader.js” ;
head.appendChild(script);

در متن مربوط به قارچ ناخن نوشته‌اید روغن «ضروری» که ترجمه‌ی درستی نیست. روغن اسنشال یا روغن «اسانسی» درست است. به جای آن می‌توانید بنویسید روغن‌های معطر یا روغن‌های فرّار.

سلام جناب قیصری
قسمتی که بهش اشاره کردید اصلاح شد. البته روغن ضروری ترجمه‌ی کاملا اشتباهی نیست، اما همون‌طور که شما هم فرمودید، روغن معطر ترکیب مناسب‌تریه. ممنون از شما.

خواص خوراکی ها

قهوه گانودرما؛ با خواص و عوارض جانبی آن آشنا شوید


قارچ گانودرما چیست و چه خواصی دارد؟

خواص حنا؛ ۱۲ خاصیت درمانی گیاه هزار و یک خاصیت

۵ چربی سوز طبیعی برای افزایش متابولیسم و ‌

خواص گزنه؛ ۱۶ خاصیت گیاه گزنه که سرشار از ویتامین D است

آخرین مطالب

اسهال صبحگاهی؛ علت، روش‌های پیشگیری و درمان آن

آموزش ماساژ کف دست به روش صحیح و اصولی

اورژانس اجتماعی و همه چیز دربارهٔ خدمات و مأموریت‌های آن

درمان خشکی بینی با ۵ روش مؤثر خانگی

خواص روغن گل مغربی و عوارض احتمالی آن برای سلامتی

ترین های جهان

عجایب هفتگانه جهان؛ ۷ بنای حیرت‌انگیز تمدن‌های کهن


بهترین دانشگاه های کانادا کدام‌اند؟

بهترین فیلم های علمی تخیلی از گذشته تا کنون


بهترین رمان های جهان؛ ۹۹ رمان خواندنی

بهترین فیلم های ۲۰۱۷ که در ذهن شما ماندگار خواهند شد

باهوش ترین نژاد سگ ها در دنیا و ویژگی‌های منحصربه‌فرد آنها

۶۸ راه اثبات شده برایافزایـش قــدرت مــغـز

نشانه‌های سجاوندی

عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است

علت عفونت ناخن انگشت پا
علت عفونت ناخن انگشت پا
9

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید