اینها رو بخوان سالم بمان :

خواص دارویی و گیاهی

عوارض قرص risperdal
عوارض قرص risperdal

Risperidone, sold under the brand name Risperdal among others, is an atypical antipsychotic.[2] It is used to treat schizophrenia, bipolar disorder, and irritability associated with autism.[2] It is taken either by mouth or by injection into a muscle.[2] The injectable version is long-acting and lasts for about two weeks.[3]

Common side effects include movement problems, sleepiness, dizziness, trouble seeing, constipation, and increased weight.[2][4] Serious side effects may include the potentially permanent movement disorder tardive dyskinesia, as well as neuroleptic malignant syndrome, an increased risk of suicide, and high blood sugar levels.[2][3] In older people with psychosis as a result of dementia, it may increase the risk of dying.[2] It is unclear if it is safe for use in pregnancy.[2] Its mechanism of action is not entirely clear, but is believed to be related to its action as a dopamine antagonist and serotonin antagonist.[2]

Study of risperidone began in the late 1980s and it was approved for sale in the United States in 1993.[2][5] It is on the World Health Organization’s List of Essential Medicines, the most effective and safe medicines needed in a health system.[6] It is available as a generic medication.[3] The wholesale price in the developing world is between $US 0.01 and $US 0.60 per day as of 2014.[7] The cost for a typical month of medication in the United States is between $US 100-200 as of 2015.[3] In 2016, it was the 159th most prescribed medication in the United States, with nearly 4 million prescriptions.[8]

Risperidone is mainly used for the treatment of schizophrenia, bipolar disorder, and irritability associated with autism.[9]

Risperidone is effective in treating the acute exacerbations of schizophrenia.[10][11] A 2013 study compared 15 antipsychotic drugs in treating schizophrenia. Risperidone was ranked fourth, 11% more effective than paliperidone (fifth), 20–23% more effective than haloperidol, quetiapine, and aripiprazole, and 36% less effective than clozapine (first).[10]

عوارض قرص risperdal

Studies evaluating the utility of risperidone by mouth for maintenance therapy have reached varying conclusions. A 2012 systematic review concluded that evidence is strong that risperidone is more effective than all first-generation antipsychotics other than haloperidol, but that evidence directly supporting its superiority to placebo is equivocal.[12] A 2011 review concluded that risperidone is more effective in relapse prevention than other first- and second-generation antipsychotics with the exception of olanzapine and clozapine.[13] A 2016 Cochrane review suggests that risperidone reduces the overall symptoms of schizophrenia, but firm conclusions are difficult to make due to very low-quality evidence. Data and information are scarce, poorly reported, and probably biased in favour of risperidone, with about half of the included trials developed by drug companies. The article raises concerns regarding the serious side effects of risperidone, such as parkinsonism.[14] A 2011 Cochrane review compared risperidone with other atypical antipsychotics such as olanzapine for schizophrenia:[15]

Long-acting injectable formulations of antipsychotic drugs provide improved compliance with therapy and reduce relapse rates relative to oral formulations.[16][17] The efficacy of risperidone long-acting injection appears to be similar to that of long acting injectable forms of first generation antipsychotics.[18]

Second-generation antipsychotics, including risperidone, are effective in the treatment of manic symptoms in acute manic or mixed exacerbations of bipolar disorder.[19][20][21] In children and adolescents, risperidone may be more effective than lithium or divalproex, but has more metabolic side effects.[22] As maintenance therapy, long-acting injectable risperidone is effective for the prevention of manic episodes but not depressive episodes.[23] The long-acting injectable form of risperidone may be advantageous over long acting first generation antipsychotics, as it is better tolerated (fewer extrapyramidal effects) and because long acting injectable formulations of first generation antipsychotics may increase the risk of depression.[24]

Compared to placebo, risperidone treatment reduces certain problematic behaviors in autistic children, including aggression toward others, self-injury, temper tantrums, and rapid mood changes. The evidence for its efficacy appears to be greater than that for alternative pharmacological treatments.[25] Weight gain is an important adverse effect.[26][27] Some authors recommend limiting the use of risperidone and aripiprazole to those with the most challenging behavioral disturbances in order to minimize the risk of drug-induced adverse effects.[28] Evidence for the efficacy of risperidone in autistic adolescents and young adults is less persuasive.[29]

Risperidone has shown promise in treating therapy-resistant obsessive–compulsive disorder, when serotonin reuptake inhibitors are not sufficient.[30]

Risperidone has not demonstrated a benefit in the treatment of eating disorders or personality disorders.[31]

While antipsychotic medications such as risperidone have a slight benefit in people with dementia, they have been linked to higher incidences of death and stroke.[31] Because of this increased risk of death, treatment of dementia-related psychosis with risperidone is not FDA approved.[32]

Common side effects include movement problems, sleepiness, dizziness, trouble seeing, constipation, and increased weight.[2][4] Serious side effects may include the potentially permanent movement disorder tardive dyskinesia, as well as neuroleptic malignant syndrome, an increased risk of suicide, and high blood sugar levels.[2][3] In older people with psychosis as a result of dementia, it may increase the risk of dying.[2]

While atypical antipsychotics appear to have a lower rate of movement problems as compared to typical antipsychotics, risperidone has a high risk of movement problems among the atypicals.[33][34] Atypical antipsychotics however are associated with a greater amount of weight gain.[34]

The British National Formulary recommends a gradual withdrawal when discontinuing antipsychotic treatment to avoid acute withdrawal syndrome or rapid relapse.[37] Some have argued the additional somatic and psychiatric symptoms associated with dopaminergic super-sensitivity, including dyskinesia and acute psychosis, are common features of withdrawal in individuals treated with neuroleptics.[38][39][40][41] This has led some to suggest the withdrawal process might itself be schizomimetic, producing schizophrenia-like symptoms even in previously healthy patients, indicating a possible pharmacological origin of mental illness in a yet unknown percentage of patients currently and previously treated with antipsychotics. This question is unresolved, and remains a highly controversial issue among professionals in the medical and mental health communities, as well the public.[42]

Older people with dementia-related psychosis are at a higher risk of death if they take risperidone compared to those who do not. Most deaths are related to heart problems or infections.[36]

Risperidone has been classified as a “qualitatively atypical” antipsychotic agent with a relatively low incidence of extrapyramidal side effects (when given at low doses) that has more pronounced serotonin antagonism than dopamine antagonism. Risperidone contains the functional groups of benzisoxazole and piperidine as part of its molecular structure. Although not a butyrophenone, it was developed with the structures of benperidol and ketanserin as a basis. It has actions at several 5-HT (serotonin) receptor subtypes. These are 5-HT2C, linked to weight gain, 5-HT2A, linked to its antipsychotic action and relief of some of the extrapyramidal side effects experienced with the typical neuroleptics.[45]

It was recently found that D-amino acid oxidase, the enzyme that catalyses the breakdown of D-amino acids (e.g. D-alanine and D-serine — the neurotransmitters) is inhibited by risperidone.[46]

Risperidone acts on the following receptors:

Dopamine receptors: This drug is an antagonist of the D1 (D1, and D5) as well as the D2 family (D2, D3 and D4) receptors, with 70-fold selectivity for the D2 family. This drug has “tight binding” properties, which means it has a long half-life and like other antipsychotics, risperidone blocks the mesolimbic pathway, the prefrontal cortex limbic pathway, and the tuberoinfundibular pathway in the central nervous system. Risperidone may induce extrapyramidal side effects, akathisia and tremors, associated with diminished dopaminergic activity in the striatum. It can also cause sexual side effects, galactorrhoea, infertility, gynecomastia and, with chronic use reduced bone mineral density leading to breaks, all of which are associated with increased prolactin secretion.[45]

Serotonin receptors: Its action at these receptors may be responsible for its lower extrapyramidal side effect liability (via the 5-HT2A/2C receptors) and improved negative symptom control compared to typical antipsychotics such as haloperidol for instance. Its antagonistic actions at the 5-HT2C receptor may account, in part, for its weight gain liability.

Alpha α1 adrenergic receptors: This action accounts for its orthostatic hypotensive effects and perhaps some of the sedating effects of risperidone.[45]

Alpha α2 adrenergic receptors: Perhaps greater positive, negative, affective and cognitive symptom control.[47]

Histamine H1 receptors: effects on these receptors account for its sedation and reduction in vigilance. This may also lead to drowsiness and weight gain.[45]

Though this medication possesses similar effects to other typical and atypical antipsychotics, it does not possess an affinity for the muscarinic acetylcholine receptors. In many respects, this medication can be useful as an “acetylcholine release-promoter” similar to gastrointestinal drugs such as metoclopramide and cisapride.

Risperidone undergoes hepatic metabolism and renal excretion. Lower doses are recommended for patients with severe liver and kidney disease.[32] The active metabolite of risperidone, paliperidone, is also used as an antipsychotic.[48]

Risperidone was approved by the United States Food and Drug Administration (FDA) in 1993 for the treatment of schizophrenia.[49] In 2003, the FDA approved risperidone for the short-term treatment of the mixed and manic states associated with bipolar disorder. In 2006, the FDA approved risperidone for the treatment of irritability in autistic children and adolescents.[50] On August 22, 2007, risperidone was approved as the only drug agent available for treatment of schizophrenia in youths, ages 13–17; it was also approved that same day for treatment of bipolar disorder in youths and children, ages 10–17, joining lithium. The FDA’s decision was based in part on a study of autistic people with severe and enduring problems of violent meltdowns, aggression, and self-injury; risperidone is not recommended for autistic people with mild aggression and explosive behavior without an enduring pattern.[51]

Janssen’s patent on risperidone expired on December 29, 2003, opening the market for cheaper generic versions from other companies, and Janssen’s exclusive marketing rights expired on June 29, 2004 (the result of a pediatric extension). It is available under many brand names worldwide.[1]

Risperidone is available as a tablet, an oral solution, and an ampule, which is a depot injection.[1]

J

Brand names include Risperdal, Risperdal Consta, Risperdal M-Tab, Risperdal Quicklets, and Risperlet.

InChI=1S/C23H27FN4O2/c1-15-18(23(29)28-10-3-2-4-21(28)25-15)9-13-27-11-7-16(8-12-27)22-19-6-5-17(24)14-20(19)30-26-22/h5-6,14,16H,2-4,7-13H2,1H3 YKey:RAPZEAPATHNIPO-UHFFFAOYSA-N Y

ریسپریدون (به انگلیسی: Risperidone)

رَده درمانی: داروهای ضِد روان‌پریشی

اَشکال دارویی: قرص، مایع حل شونده در دهان و آمپول جهت تزریق عضلانی

ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره، اختلال شخصیت مرزی، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

عوارض قرص risperdal

نام‌های تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد.
این دارو برای درمان اختلالات حاد یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده مؤثر است. این دارو بر علایم مثبت (مانند توهم، هذیان و اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا و ناتوانی در ابراز احساسات) مؤثر است. این دارو همچنین می‌تواند در رفع برخی دیگر از نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با برخی دیگر از داروهای ضدجنون اثر خواب‌آوری کمتری دارد و کمتر ایجاد اختلالات حرکتی می‌کند.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

این دارو جزء گروه C می‌باشد و این بدان معناست که اگر چه ممکن است برای جنین مضر باشد، اما در صورت صلاحدید پزشک و بررسی‌های منظم در طول بارداری قابل مصرف است؛ لذا در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
اگر چه مقدار اندکی از این دارو در شیر مادر ترشح می‌شود اما این میزان کمتر از آن است که در اکثر موارد در جریان خون کودک قابل اندازه‌گیری و برای او خطرناک باشد. اما توصیه می‌شود اگر به کودکتان در حین مصرف این دارو شیر می‌دهید حتماً از پزشکتان اجازه بگیرید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی‌تر خودداری نمایید.
این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تأثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید و برای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی‌قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون و کاهش اثر آن شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

ریسپریدون عمدتاً کم خطر است و توسط غالب بیماران مصرف‌کننده، برون مشکل تحمل می‌شود اگر چه مانند تمامی داروها، دارای عوارض جانبی عمدتاً کم خطر و غیر کشنده ای است که عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی‌قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
خواب آلودگی و بیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رؤیا دیدن بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
این دارو همچنین می‌تواند در برخی افراد منجر به ترشح شیر از پستان شود.

نکته مهم آن است که تقریباً تمام عوارض جانبی ذکر شده توسط روانپزشک قابل درمان و مدیریت هستند یا در صورت مقاومت به درمان، در صورت تغییر دارو برطرف می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مشاهده این عوارض، به جای قطع مصرف دارو، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل‌کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنی توئین
فنوباربیتال
فلوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا

InChI=1S/C23H27FN4O2/c1-15-18(23(29)28-10-3-2-4-21(28)25-15)9-13-27-11-7-16(8-12-27)22-19-6-5-17(24)14-20(19)30-26-22/h5-6,14,16H,2-4,7-13H2,1H3 YKey:RAPZEAPATHNIPO-UHFFFAOYSA-N Y

ریسپریدون (به انگلیسی: Risperidone)

رَده درمانی: داروهای ضِد روان‌پریشی

اَشکال دارویی: قرص، مایع حل شونده در دهان و آمپول جهت تزریق عضلانی

ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره، اختلال شخصیت مرزی، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

عوارض قرص risperdal

نام‌های تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد.
این دارو برای درمان اختلالات حاد یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده مؤثر است. این دارو بر علایم مثبت (مانند توهم، هذیان و اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا و ناتوانی در ابراز احساسات) مؤثر است. این دارو همچنین می‌تواند در رفع برخی دیگر از نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با برخی دیگر از داروهای ضدجنون اثر خواب‌آوری کمتری دارد و کمتر ایجاد اختلالات حرکتی می‌کند.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

این دارو جزء گروه C می‌باشد و این بدان معناست که اگر چه ممکن است برای جنین مضر باشد، اما در صورت صلاحدید پزشک و بررسی‌های منظم در طول بارداری قابل مصرف است؛ لذا در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
اگر چه مقدار اندکی از این دارو در شیر مادر ترشح می‌شود اما این میزان کمتر از آن است که در اکثر موارد در جریان خون کودک قابل اندازه‌گیری و برای او خطرناک باشد. اما توصیه می‌شود اگر به کودکتان در حین مصرف این دارو شیر می‌دهید حتماً از پزشکتان اجازه بگیرید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی‌تر خودداری نمایید.
این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تأثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید و برای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی‌قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون و کاهش اثر آن شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

ریسپریدون عمدتاً کم خطر است و توسط غالب بیماران مصرف‌کننده، برون مشکل تحمل می‌شود اگر چه مانند تمامی داروها، دارای عوارض جانبی عمدتاً کم خطر و غیر کشنده ای است که عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی‌قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
خواب آلودگی و بیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رؤیا دیدن بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
این دارو همچنین می‌تواند در برخی افراد منجر به ترشح شیر از پستان شود.

نکته مهم آن است که تقریباً تمام عوارض جانبی ذکر شده توسط روانپزشک قابل درمان و مدیریت هستند یا در صورت مقاومت به درمان، در صورت تغییر دارو برطرف می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مشاهده این عوارض، به جای قطع مصرف دارو، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل‌کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنی توئین
فنوباربیتال
فلوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا

InChI=1S/C23H27FN4O2/c1-15-18(23(29)28-10-3-2-4-21(28)25-15)9-13-27-11-7-16(8-12-27)22-19-6-5-17(24)14-20(19)30-26-22/h5-6,14,16H,2-4,7-13H2,1H3 YKey:RAPZEAPATHNIPO-UHFFFAOYSA-N Y

ریسپریدون (به انگلیسی: Risperidone)

رَده درمانی: داروهای ضِد روان‌پریشی

اَشکال دارویی: قرص، مایع حل شونده در دهان و آمپول جهت تزریق عضلانی

ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره، اختلال شخصیت مرزی، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

عوارض قرص risperdal

نام‌های تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد.
این دارو برای درمان اختلالات حاد یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده مؤثر است. این دارو بر علایم مثبت (مانند توهم، هذیان و اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا و ناتوانی در ابراز احساسات) مؤثر است. این دارو همچنین می‌تواند در رفع برخی دیگر از نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با برخی دیگر از داروهای ضدجنون اثر خواب‌آوری کمتری دارد و کمتر ایجاد اختلالات حرکتی می‌کند.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

این دارو جزء گروه C می‌باشد و این بدان معناست که اگر چه ممکن است برای جنین مضر باشد، اما در صورت صلاحدید پزشک و بررسی‌های منظم در طول بارداری قابل مصرف است؛ لذا در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
اگر چه مقدار اندکی از این دارو در شیر مادر ترشح می‌شود اما این میزان کمتر از آن است که در اکثر موارد در جریان خون کودک قابل اندازه‌گیری و برای او خطرناک باشد. اما توصیه می‌شود اگر به کودکتان در حین مصرف این دارو شیر می‌دهید حتماً از پزشکتان اجازه بگیرید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی‌تر خودداری نمایید.
این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تأثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید و برای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی‌قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون و کاهش اثر آن شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

ریسپریدون عمدتاً کم خطر است و توسط غالب بیماران مصرف‌کننده، برون مشکل تحمل می‌شود اگر چه مانند تمامی داروها، دارای عوارض جانبی عمدتاً کم خطر و غیر کشنده ای است که عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی‌قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
خواب آلودگی و بیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رؤیا دیدن بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
این دارو همچنین می‌تواند در برخی افراد منجر به ترشح شیر از پستان شود.

نکته مهم آن است که تقریباً تمام عوارض جانبی ذکر شده توسط روانپزشک قابل درمان و مدیریت هستند یا در صورت مقاومت به درمان، در صورت تغییر دارو برطرف می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مشاهده این عوارض، به جای قطع مصرف دارو، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل‌کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنی توئین
فنوباربیتال
فلوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا

InChI=1S/C23H27FN4O2/c1-15-18(23(29)28-10-3-2-4-21(28)25-15)9-13-27-11-7-16(8-12-27)22-19-6-5-17(24)14-20(19)30-26-22/h5-6,14,16H,2-4,7-13H2,1H3 YKey:RAPZEAPATHNIPO-UHFFFAOYSA-N Y

ریسپریدون (به انگلیسی: Risperidone)

رَده درمانی: داروهای ضِد روان‌پریشی

اَشکال دارویی: قرص، مایع حل شونده در دهان و آمپول جهت تزریق عضلانی

ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره، اختلال شخصیت مرزی، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

عوارض قرص risperdal

نام‌های تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد.
این دارو برای درمان اختلالات حاد یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده مؤثر است. این دارو بر علایم مثبت (مانند توهم، هذیان و اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا و ناتوانی در ابراز احساسات) مؤثر است. این دارو همچنین می‌تواند در رفع برخی دیگر از نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با برخی دیگر از داروهای ضدجنون اثر خواب‌آوری کمتری دارد و کمتر ایجاد اختلالات حرکتی می‌کند.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

این دارو جزء گروه C می‌باشد و این بدان معناست که اگر چه ممکن است برای جنین مضر باشد، اما در صورت صلاحدید پزشک و بررسی‌های منظم در طول بارداری قابل مصرف است؛ لذا در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
اگر چه مقدار اندکی از این دارو در شیر مادر ترشح می‌شود اما این میزان کمتر از آن است که در اکثر موارد در جریان خون کودک قابل اندازه‌گیری و برای او خطرناک باشد. اما توصیه می‌شود اگر به کودکتان در حین مصرف این دارو شیر می‌دهید حتماً از پزشکتان اجازه بگیرید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی‌تر خودداری نمایید.
این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تأثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید و برای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی‌قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون و کاهش اثر آن شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

ریسپریدون عمدتاً کم خطر است و توسط غالب بیماران مصرف‌کننده، برون مشکل تحمل می‌شود اگر چه مانند تمامی داروها، دارای عوارض جانبی عمدتاً کم خطر و غیر کشنده ای است که عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی‌قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
خواب آلودگی و بیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رؤیا دیدن بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
این دارو همچنین می‌تواند در برخی افراد منجر به ترشح شیر از پستان شود.

نکته مهم آن است که تقریباً تمام عوارض جانبی ذکر شده توسط روانپزشک قابل درمان و مدیریت هستند یا در صورت مقاومت به درمان، در صورت تغییر دارو برطرف می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مشاهده این عوارض، به جای قطع مصرف دارو، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل‌کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنی توئین
فنوباربیتال
فلوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا

InChI=1S/C23H27FN4O2/c1-15-18(23(29)28-10-3-2-4-21(28)25-15)9-13-27-11-7-16(8-12-27)22-19-6-5-17(24)14-20(19)30-26-22/h5-6,14,16H,2-4,7-13H2,1H3 YKey:RAPZEAPATHNIPO-UHFFFAOYSA-N Y

ریسپریدون (به انگلیسی: Risperidone)

رَده درمانی: داروهای ضِد روان‌پریشی

اَشکال دارویی: قرص، مایع حل شونده در دهان و آمپول جهت تزریق عضلانی

ریسپریدون یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای اصلی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرده‌است. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان تعدادی از اختلالات روانپزشکی دیگر از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی، اختلال توره، اختلال شخصیت مرزی، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

عوارض قرص risperdal

نام‌های تجاری: Risperdal, Risperdal M-Tab, Risperdal Consta

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد.
این دارو برای درمان اختلالات حاد یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده مؤثر است. این دارو بر علایم مثبت (مانند توهم، هذیان و اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا و ناتوانی در ابراز احساسات) مؤثر است. این دارو همچنین می‌تواند در رفع برخی دیگر از نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با برخی دیگر از داروهای ضدجنون اثر خواب‌آوری کمتری دارد و کمتر ایجاد اختلالات حرکتی می‌کند.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) با احتیاط فراوانی تجویز می‌شود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو تجویز نمی‌شود.
در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید:
بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

این دارو جزء گروه C می‌باشد و این بدان معناست که اگر چه ممکن است برای جنین مضر باشد، اما در صورت صلاحدید پزشک و بررسی‌های منظم در طول بارداری قابل مصرف است؛ لذا در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید.
اگر چه مقدار اندکی از این دارو در شیر مادر ترشح می‌شود اما این میزان کمتر از آن است که در اکثر موارد در جریان خون کودک قابل اندازه‌گیری و برای او خطرناک باشد. اما توصیه می‌شود اگر به کودکتان در حین مصرف این دارو شیر می‌دهید حتماً از پزشکتان اجازه بگیرید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی‌تر خودداری نمایید.
این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود.
برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از جویدن قرص اجتناب کنید.
برای اخذ بهترین تأثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید و برای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید.
دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی‌قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید.
از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون و کاهش اثر آن شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

ریسپریدون عمدتاً کم خطر است و توسط غالب بیماران مصرف‌کننده، برون مشکل تحمل می‌شود اگر چه مانند تمامی داروها، دارای عوارض جانبی عمدتاً کم خطر و غیر کشنده ای است که عبارتند از:
تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول
بی‌قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن
لرزش
مشکلات بلعی
احساس سبکی در سر
خواب آلودگی و بیقراری خفیف، لرزش
خوابیدن و رؤیا دیدن بیش از حد معمول
تاری دید
سردرد و سرگیجه
اضافه وزن
مشکلات ادراری
تهوع، خشکی دهان و یبوست
کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی
این دارو همچنین می‌تواند در برخی افراد منجر به ترشح شیر از پستان شود.

نکته مهم آن است که تقریباً تمام عوارض جانبی ذکر شده توسط روانپزشک قابل درمان و مدیریت هستند یا در صورت مقاومت به درمان، در صورت تغییر دارو برطرف می‌شوند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مشاهده این عوارض، به جای قطع مصرف دارو، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل‌کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید:
کاربامازپین
فنی توئین
فنوباربیتال
فلوکستین
ریفامپین
داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا

15

کربن عنصری شیمیائی در جدول تناوبی با نشان C و عدد اتمی ۶ است. عنصری غیر فلزی و فراوان، چهارظرفیتی و دارای چندین دگرشکل است. چنین کربنی همسانگرد و مانند شیشه محکم است. لایه‌های گرافیت آن مانند کتاب مرتب نشده‌اند، بلکه مانند کاغذ خرد شده می‌باشند. نوع خالص و متراکم آن الماس و نوع نرم و غیر متراکم آن گرافیت است.

الیاف کربن شبیه کربن شیشه‌ای هستند. تحت مراقبت‌های ویژه‌ای؛ (کشیدن الیاف آلی و کربنی کردن)، می‌توان لایه‌های صاف کربن را در جهت الیاف مرتب کرد. هیچ لایهٔ کربنی در جهت عمود بر محور الیاف قرار نمی‌گیرد. نتیجه الیافی با استحکام بیشتر از فولاد است.
کربن در ساختار بدنی تمامی جانداران وجود داشته و پایهٔ [شیمی آلی] را تشکیل می‌دهد. همچنین این غیر فلز ویژگی جالبی دارد که می‌تواند با خودش و انواع زیادی از عناصر دیگر پیوند برقرار کند؛ (تشکیل دهندهٔ بیش از ده میلیون ترکیب). در صورت ترکیب با اکسیژن تولید دی‌اکسید کربن می‌کند که برای رویش گیاهان، حیاتی است. در صورت ترکیب با هیدروژن ترکیبات مختلفی بنام هیدرو کربن‌ها را به‌وجود می‌آورد که به شکل سوخت‌های فسیلی، در صنعت بسیار بنیادی هستند. وقتی هم با اکسیژن و هم با هیدروژن ترکیب گردد، گروه زیادی از ترکیبات را از جمله اسیدهای چرب را می‌سازد که برای حیات و استر، که طعم دهنده بسیاری از میوه‌ها است، ضروری است. ایزوتوپ C-۱۴ به‌طور متداول در تاریخ‌گذاری رادیوکربن کاربرد دارد.

دوده چراغ از سطوح کوچک گرافیت تشکیل شده. این سطوح به صورت تصادفی توزیع شده، به همین دلیل کل ساختمان آن همسانگرد (ایزوتروپ) است.

کربن به عنوان یک ماده الکتریکی شناخته می‌شود. کربن می‌تواند به شکل‌های مختلفی باشد: یک رسانای خوب به شکل گرافیت، یک‌نیمه‌رسانای خیلی سخت با فاصله زیاد به شکل الماس، یک ابر رسانا هنگامی که با یک جزء مناسب مخلوط شود. به علاوه؛ مواد الکتریکی بر پایه کربن نمونه‌هایی از مواد را عرضه می‌کنند که مجموعهٔ به هم پیوسته‌ای از ابعاد را نشان می‌دهند از فلورن‌ها که نقاط ذره‌ای صفر بعدی هستند، تا نانولوله‌های کربنی که لوله‌های کوانتومی ۱ بعدی هستند، تا گرافیت که ماده غیر همسان لایه‌ای ۲ بعدی است و سرانجام تا الماس، یک‌نیمه‌رسانا با فاصلهٔ عریض ۳ بعدی.[۹]

عوارض قرص risperdal

کربن به دلایل زیادی قابل توجه‌است. اشکال مختلف آن شامل یکی از نرم‌ترین (گرافیت) و یکی از سخت‌ترین (الماس) مواد شناخته شده توسط انسان است. افزون بر این، کربن میل زیادی به پیوند با اتمهای کوچک دیگر از جمله اتمهای دیگر کربن، داشته و اندازهٔ بسیار کوچک آن امکان پیوندهای متعدد را به‌وجود می‌آورد. این خصوصیات باعث شکل‌گیری ده میلیون ترکیبات کربنی شده‌است. ترکیبات کربن زیر بنای حیات را در زمین می‌سازند و چرخهٔ کربن – نیتروژن قسمتی از انرژی تولید شده توسط خورشید و ستارگان دیگر را تأمین می‌کند.

کربن در اثر مهبانگ (انفجار بزرگ آغازین) حاصل نشده، چون این عنصر برای تولید نیاز به یک برخورد سه مرحله‌ای ذرات آلفا (هسته اتم هلیم) دارد. جهان در ابتدا گسترش یافت و چنان به سرعت سرد شد که امکان تولید آن غیرممکن بود. به هر حال، کربن درون ستارگانی که در رده افقی نمودار H-R قرار دارند، یعنی جایی که ستارگان هسته هلیم را با فرایند سه‌گانه آلفا به کربن تبدیل می‌کنند، تولید شد.

کربن بخش بسیار مهمی در تمامی موجودات زنده‌است و تا آنجا که می‌دانیم بدون این عنصر زندگی وجود نخواهد داشت (به برتر پنداری کربن مراجعه کنید). عمده‌ترین کاربرد اقتصادی کربن، فرم هیدروکربنها می‌باشد که قابل توجه‌ترین آن‌ها سوختهای فسیلی، گاز متان و نفت خام است. نفت خام در صنعت پتروشیمی برای تولید محصولات زیادی از جمله مهم‌ترین آن‌ها بنزین، گازوئیل و نفت سفید بکار می‌رود که از طریق فرایند تقطیر در پالایشگاه‌ها بدست می‌آیند. از نفت خام مواد اولیه بسیاری از مواد مصنوعی، که بسیاری از آن‌ها در مجموع پلاستیک نامیده می‌شوند، شکل می‌گیرد.

کربن در میله کنترل در واکنشگاه‌های اتمی بکار می‌رود.

خصوصیات ساختمانی و شیمیایی فولرن به شکل ریزتیوب کربن، کاربردهای بالقوه امیدوارکننده‌ای در رشته در حال شکل‌گیری نانوتکنولوژی دارد.

کربن (واژه لاتین carbo به معنی زغال چوب) در دوران پیشاتاریخ کشف شد و برای مردم باستان که آن را از سوختن مواد آلی در اکسیژن ضعیف تولید می‌کردند، آشنا بود. (تولید زغال چوب). مدت طولانی است که الماس به‌عنوان ماده‌ای زیبا و کمیاب به حساب می‌آید. فولرن، آخرین آلوتروپ شناخته شده کربن در دهه ۸۰ به‌عنوان محصولات جانبی آزمایش‌های پرتو مولکولی کشف شدند.

تاکنون چهار شکل گوناگون از کربن شناخته شده‌است: غیر متبلور، گرافیت، الماس و فولرن.

کربن در نوع غیر بلورین آن اساساً گرافیت است اما به صورت ساختارهای بزرگ بلورین وجود ندارد. این شکل کربن، بیشتر به صورت پودر است که بخش اصلی موادی مثل زغال چوب و سیاهی چراغ (دوده) را تشکیل می‌دهد.
در فشار و دمای اتاق کربن به شکل گرافیت پایدارتر است که در آن هر اتم با سه اتم دیگر به صورت حلقه‌های شش وجهی- درست مثل هیدروکربن‌های معطر – به هم متصل شده‌اند. هردو گونه شناخته شده از گرافیت، آلفا (شش ضلعی) و بتا (منشور شش وجهی که سطوح آن لوزی است) خصوصیات فیزیکی همانند دارند تنها تفاوت آن‌ها در ساختار بلوری آن‌ها است. گرافیت‌های طبیعی شامل بیش از ۳۰٪ نوع بتا هستند در حالی‌که گرافیت‌های مصنوعی تنها حاوی نوع آلفا می‌باشند. نوع آلفا از طریق فرآوری مکانیکی می‌تواند به بتا تبدیل شود و نوع بتا نیز بر اثر دمای بالای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد دوباره به صورت آلفا بر می‌گردد.

گرافیت به سبب پراکندگی ابر pi هادی الکتریسیته است. این ماده نرم بوده و ورقه‌های آن که اغلب به‌وسیله اتم‌های دیگر تفکیک شده‌اند، تنها به‌وسیلهٔ نیروهای وان در والس به هم چسبیده‌اند به گونه‌ای که به راحتی یکدیگر را کنار می‌زنند.

در دما و فشارهای خیلی بالا کربن به صورت الماس پایدار است که در آن هر اتم با چهار اتم دیگر پیوند دارد. الماس ساختار مکعبی همانند سیلسیم و ژرمانیم دارد و (به سبب نیروی پیوندهای کربن – کربن) با نیترید بور هم‌الکترون(BN) در کنار هم بوده و سخت‌ترین جسم از نظر مقاومت در برابر سایش به‌شمار می‌رود. تبدیل الماس به گرافیت در حرارت اتاق به اندازه‌ای کند است که محسوس نیست. در برخی شرایط کربن به شکل لونسدالیت (lonsdalite) متبلور می‌شود که مشابه الماس ولی شش ضلعی است.
فولرین ساختاری مثل گرافیت دارد اما به‌جای بخش‌های تماماً شش ضلعی، حاوی پنج ضلعی‌ها (یا احتمالاً هفت ضلعی‌های) اتم‌های کربن نیز می‌باشند که ورقه را به‌شکل کره، بیضی یا استوانه به‌وجود می‌آورند. ویژگی‌هایی از فولرین با نام فولرین باکمینستر (buckminsterfullerene) هم نامیده می‌شوند هنوز به خوبی بررسی نشده‌اند. اینگونه ساختار را به گونهٔ کوتاه شده، گلوله‌های باکی (buckyballs) هم نامیده‌اند. کل نامگان فولرین برگرفته از نام باکمینستر فولر (Buckminster Fuller)، توسعه دهندهٔ گنبد میله‌ای است که از ساختار گلوله‌های باکی تقلید کرد.

تقریباً ده میلیون ترکیبات کربنی که برای دانش شناخته شده‌اند وجود دارد که هزاران نوع آن‌ها در فرایندهای حیاتی و واکنش‌های آلی بسیار مهم اقتصادی، ضروری هستند. این عنصر به مقدار فراوان در خورشید، ستارگان، دنباله دارها و نیز در جو بیشتر سیارات یافت می‌شود. بعضی از شهابسنگها حاوی الماس‌های میکروسکپی هستند که در زمانیکه منظومه شمسی هنوز یک دیسک گازی شکل بود شکل گرفته‌اند. کربن به صورت ترکیب با سایر عناصر در جو زمین وجود دارد و در همه گونه آب حل می‌شود. کربن به همراه مقادیر کمتر کلسیم، منیزیم و آهن، عنصر اصلی سازنده جرم زیادی از سنگ کربنات (سنگ آهک، دولمیت، سنگ مرمر و…) است. این عنصر در صورت ترکیب با هیدروژن تولید زغال سنگ، نفت خام و گاز طبیعی می‌کند که آن‌ها را هیدرو کربن می‌نامند.
گرافیت به مقدار فراوان در نیویورک و تکزاس، آمریکا، روسیه، مکزیک، گرینلند و هند یافت می‌شود.
الماس طبیعی در کیمبرلیت معدنی موجود درچینه‌ها یا ستون‌های سنگ‌های آذرین یافت می‌شوند. بیشترین الماس در آفریقا به ویژه آفریقای جنوبی، نامیبیا، بوتسوانا، جمهوری کنگو و سیرالئون وجود دارد. همچنین کانادا، قسمت‌های قطبی روسیه، برزیل و بخش‌های غربی و شرقی استرالیا دارای الماس می‌باشد.

(به شیمی آلی هم مراجعه کنید)

معروف‌ترین اکسید کربن، دی‌اکسید کربن (CO2) است که به مقدار کمتری در اتمسفر زمین وجود دارد. این اکسید توسط موجودات زنده، و برخی موارد دیگر تولید شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. آب مقدار کمی اسید کربنیک تولید می‌کند اما دی‌اکسید کربن مانند بیشتر ترکیباتی که دارای پیوندهای ساده چندگانه با اکسیژن‌های روی یک کربن هستند، ناپایدار است. به هر حال، از طریق این واسطه، یونهای کربنات با تشدید تثبیت شده، به‌وجود می‌آیند. تعدادی از مواد معدنی مهم، کربنات‌ها هستند که معروف‌ترین آن‌ها کلسیت است. دی سولفید کربن، (۲ CS)، هم مانند آن است.

اکسیدهای دیگر آن، مونوکسید کربن (CO) و زیراکسید (suboxide) نادر C3O۲ هستند. مونوکسید کربن که گازی بی‌رنگ و بی‌بو است به‌وسیله اکسیده شدن ناقص به‌وجود می‌آید. هر یک از این مولکول‌ها دارای یک پیوند سه‌گانه و نسبتاً قطبی هستند که ناشی از تمایل به یک پیوند دائمی با مولکول‌های هموگلوبین می‌باشد به‌طوری‌که این گاز بسیار سمی است. سیانید (CN-) دارای ساختار و رفتاری بسیار شبیه به یون هالید بوده و نیترید سیانوژن (CN2) نیز به آن مربوط است.

کربن با فلزات قوی، کاربید C-، یا استیلید C22-؛ به‌وجود می‌آورد که با متان و استیلن همراه بوده و هر دوی آن‌ها اسیدهای به‌طور باور نکردنی پائتیک اسید هستند. در کل، کربن با الکترو نگاتیوی ۵/۲ به تشکیل پیوندهای کووالانسی تمایل دارد. تعداد کمی از کاربیدها مثل کربوراندوم و Sic، که شبیه الماس می‌باشند، به صورت شبکه‌های کووالانسی هستند.

در ساختار اتمی هیدروکربن‌ها، گروهی از اتم‌های کربن (اشباع شده با اتم‌های هیدروژن) تشکیل یک زنجیره می‌دهند. روغن‌های فرار زنجیره‌های کوچک‌تری دارند. چربی‌ها دارای زنجیره‌های بلندتر و پارافین‌ها زنجیره‌هایی بی‌اندازه بلند دارند.

فرایند مداوم ترکیب و آزادسازی کربن و اکسیژن که در آن انرژی و حرارت ذخیره و دفع می‌شود را چرخه کربن می‌گویند. فروگشت (کاتابولیسم) + فراگشت (آنابولیسم) = دگرگشت (متابولیسم). (واژه‌ها از فرهنگستان زبان و ادب فارسی). به چرخه کربن مراجعه کنید

اتحادیه بین‌المللی شیمی کاربردی و محض در سال ۱۹۶۱ ایزوتوپ کربن- ۱۲ را برای اوزان اتمی اتخاذ کرد. کربن- ۱۴ رادیوایزوتوپی است با نیمه عمر ۵۷۱۵ سال و برای تاریخ یابی رادیو کربن چوب، نقاط باستان‌شناسی و نمونه‌ها کاربرد بسیار زیادی دارد.
کربن دارای دو ایزوتوپ پایدار طبیعی می‌باشد: (C-۱۲(۹۸٫۸۹٪ و C-۱۳(۱٫۱۱٪). نسبت این ایزوتوپ‌ها در؟ به نسبت الگوی VPDB (Vienna Pee Dee Belemnite from the Peedee Formation of South Carolina).
d C-۱۳ در اتمسفر ۷ -؟ است است. هنگام فتوسنتز، کربنی که در بافت گیاه تثبیت می‌شود، به‌طور قابل ملاحظه‌ای به C-۱۳ موجود در جو بستگی دارد.

دو حالت برای توزیع مقادیر dC-۱۳ در گیاهان خشکی وجود دارد که ناشی از تفاوت‌هایی است که گیاهان در واکنش‌های فتوسنتز بکار می‌برند. بیشتر گیاهان خشکی، گیاهان مسیر C۳ هستند و دارای ارزش‌های dC-۱۳ بوده که بین ۲۴- و ۳۴- قرار دارند(؟). دومین گروه از گیاهان (گیاهان مسیر C۴) می‌باشند که ترکیبی از گیاهان آبی، صحرایی، شوراب زار و مرغزارهای استوایی هستند، و دارای ارزش‌های dC-۱۳ بین ۶- و ۱۹- می‌باشند. یک گروه واسطه (گیاهان کم)، متشکل از جلبک و گلسنگ، دارای ارزش‌های dC-۱۳ می‌باشد که بین ۱۲- و ۲۳-؟ هستند. dC-۱۳ گیاهان و موجودات زنده داده‌های سودمندی دربارهٔ مواد مغذی و ارتباطات شبکه غذایی ارائه می‌کند.

ترکیبات کربن گستره وسیعی از آثار سمی دارند. مونوکسید کربن (C O) موجود در اگزوز موتورهای درون‌سوز و سیانید (CN) که گاهی اوقات در آلودگی‌های معدنی وجود دارد برای پستانداران بسیار سمی هستند. بسیاری از ترکیبات دیگر کربن نه تنها سمی نیستند بلکه در واقع برای زیست ضروری می‌باشند. گازهای آلی مثل اتیلن (H2C=CH2) و اتان و (HCCH)، و متان (CH4) در صورت مخلوط شدن با هوا قابلیت انفجار و اشتعال خطرناکی پیدا می‌کنند.

۱_کربن به دلیل ۴ ظرفیت که دارد می‌تواند چهار پیوند کوالانسی دهد.

۲_کربن می‌تواند با تمام عناصر پیوند دهد

۳_می‌تواند هم پیوند یگانه هم دوگانه هم سه‌گانه دهد

(به انگلیسی:Risperidone)

توجه : ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

خانه » قرص، شربت، کپسول » قرص ریسپریدون –کاربرد، عوارض، طرز استفاده و نکات دیگر (تحقیقات جدید)

این مطلب نتیجه جدیدترین تحقیقات مجلات پزشکی راجب قرص ریسپریدون، فواید، مضرات و نحوه استفاده اصولی از آن و یک سری نکات مهم دیگر می باشد.

ریسپریدون یک قرص خوراکی و حل شدنی در دهان است. علاوه بر آن ریسپریدون بصورت تزریقی هم موجود است که تنها باید زیر نظر پزشک استفاده شود.

قرص خوراکی ریسپریدون تحت نام تجاری Risperdal هم در دسترس است. این بصورت یک داروی ژنرال (عمومی) هم موجود میباشد. داروهای ژنرال معمولا ارزانتر از داروهای تجاری هستند. در برخی موارد، فرم و قدرت داروهای تجاری و عمومی باهم متفاوت هستند.

ریسپریدون برای درمان بیماری های روانی زیر مورد استفاده قرار میگیرد:

عوارض قرص risperdal

اسکیزوفرنی: این یک بیماری روانی است که موجب تغییر در تفکر یا درک میشود. افرادیکه به این بیماری مبتلا هستند توهم و هزیان خواهند داشت.

اختلال دوقطبی ۱: افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق و خو می‌شوند. ریسپریدون ممکن است تنها یا همراه داروهای دیوالپروکس یا لیتیوم مصرف شود. شروع این بیماری معمولاً با دوره‌ای از افسردگی می‌باشد و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره شیدایی بارز می‌شود؛ به عبارت دیگر این بیماری شامل دوره های شیدایی و افسردگی یا ترکیبی از هر دو است.

تحریک پذیری مرتبط با اوتیسم: اوتیسم بر نحوه ی عمل، تعاملات بادیگران، یادگیری و ارتباط تاثیرگذار است. علایم تحریک پذیری شامل پرخاشگری به دیگران، آسیب به خود و تغییرات خلق و خو میباشد.

ممکن است ریسپریدون برای درمانهای ترکیبی هم مورد استفاده قرار بگیرد. بعبارت دیگر ممکن است ریسپریدون بهمراه داروهای دیگر مصرف شود.

ریسپریدون به دسته ای از داروها بنام atypical antipsychotics تعلق دارد. داروهای متعلق به یک دسته عملکرد مشابهی دارند و برای شرایط مشابهی مورد استفاده قرار میگیرند.

ریسپریدون با تاثیر بر مقدار مواد شیمیایی خاصی درمغز که انتقال دهنده های عصبی نامیده میشوند عمل میکند. تصور میشود که در برخی انتقال دهنده های عصبی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و اوتیسم تعادل وجود ندارد.

قرص خوراکی ریسپریدون موجب خواب آلودگی و دیگر عوارض جانبی میشود.

اگر این عوارض خفیف باشند، در عرض چند روز یا چند هفته از بین میروند. اگر شدید و طولانی شدند به پزشک مراجعه کنید.

در صورت داشتن عوارض جانبی جدی سریعا به پزشک مراجعه کنید. درصورت مشاهده ی عوارض مرگبار سریعا به اورژانس بروید. عوارض جانبی جدی و علایم آنها عبارتند از:

مرگ ناشی از عفونت و سکته مغزی در سالمندان مبتلا به زوال عقل

سندروم نورولپتیک بدخیم. علایم آن عبارتنداز:

دیسکینزی خفیف (اختلال حرکتی که موجب کند شدن حرکات ارادی و یا حرکات غیرارادی مکرر میشود)، علایم آن عبارتنداز:

بالا رفتن قندخون، علایم آن عبارتنداز:

بالا رفتن سطح کلسترول و تری گلیسیرید

بالارفتن سطح پرولاکتین خون، علایم آن عبارتنداز:

افت ارتواستاتیک فشارخون (افت ناگهانی فشارخون براثر تغییر حالت ناگهانی)، علایم عبارتنداز:

کاهش تعداد گلبولهای سفیدخون، علایم آن عبارتند از:

اشکال در تفکر و قضاوت و همچنین مهارتهای حرکتی

حتما بخوانید: ۵ مکمل قوی برای درمان سریع افسردگی (کاملا طبیعی و بدون عوارض)

قرص ریسپریدون ممکن است با داروها، ویتامینها و گیاهان دیگر تداخل داشته باشد. تداخل زمانی اتفاق می افتد که نحوه ی عملکرد دارو تغییر میکند. این میتواند مضر باشد یا از عملکرد مناسب دارو جلوگیری کند. داروهایی که ممکن است ریسپریدون با آنها تداخل داشته باشد عبارتنداز:

مصرف ریسپریدون بهمراه برخی داروها موجب افزایش عوارض جانبی ناشی از ریسپریدون میشود. این بدین خاطر است که مقدار ریسپریدون در بدن افزایش میابد یا اینکه دو دارو عوارض جانبی مشابهی دارند. برخی از این داروها عباتنداز:

داروهای اضطراب مانند آلپرازولام، کلونازپام، دیازپام، کلردیازپوکساید و لورازپام. فرد احساس آرامش و خواب آلودگی بیشتری میکند.

شل کننده های عضلانی، مانند باکلوفن، سیکلوبنزاپرین، متاکاربامول، تیزانیدین، کاریسوپرودول و متاکاسون. فرد احساس آرامش و خواب آلودگی بیشتری میکند.

داروهای درد مانند مورفین، فنتانیل، هیدروکودون، ترامادول و کدئین. فرد احساس آرامش و خواب آلودگی بیشتری میکند.

آنتی هیستامین ها، مانند هیدروکسی لیزین، دیفن هیدرامین، کلرفنیرامین و بروم فنیرامین. فرد احساس آرامش و خواب آلودگی بیشتری میکند.

داروهای آرامبخش و خواب آور مانند زولپیدم، تمازپام، زالپلون و اسزوپیکلون. فرد احساس آرامش و خواب آلودگی بیشتری میکند.

فلوکستین. این دارو موجب ضربان قلب نامنظم و افزایش سایر عوارض جانبی ریسپریدون میگردد. پزشک ممکن است دوز رسپریدون را کاهش دهد.

پاروکستین. این دارو موجب ضربان قلب نامنظم و افزایش سایر عوارض جلنبی ریسپریدون میگردد. پزشک ممکن است دوز رسپریدون را کاهش دهد.

کلوزاپین. ممکن است عوارض جانبی ریسپریدون مانند پارکینسون، خواب آلودگی، اضطراب، تاری دید و… ظاهر شود. پزشک برای عوارض جانبی و سمیت باید از نزدیک فرد را معاینه کند.

داروهای فشار خون مانند آملودیپین، لیزینوپریل، لوزارتان یا متوپرولول. ممکن است فشارخون پایین بیفتد.

داروهای بیماری پارکینسون مانند لوودوپا، پردیپکسول یا روپینیرول. علایم بیماری پارکینسون افزایش میابد.

هنگامیکه ریسپریدون با داروهای خاصی مصرف شود، برای درمان بیماری به خوبی عمل نخواهد کرد. این بدین خاطر است که مقدار ریسپریدون در بدن کاهش میابد. مثالهایی از این داروها عبارتنداز:

فنی توئین. ممکن است پزشک دوز ریسپریدون را افزایش دهد.

کاربامازپین. ممکن است پزشک دوز ریسپریدون را افزایش دهد.

ریفامپین. ممکن است پزشک دوز ریسپریدون را افزایش دهد.

عوارض قرص risperdal

فنوباربیتال. ممکن است پزشک دوز ریسپریدون را افزایش دهد.

دوز مصرفی ریسپریدون برای هر فردی متفاوت است و به شرایط زیر بستگی دارد:

دوز بزرگسالان (سن ۱۸ تا ۶۴ سال)

دوز کودکان (سن ۱۳ تا ۱۷ ساله)

دوز کودکان (۰-۱۲ ساله)

دوز بزرگسالان (۶۵ ساله و بیشتر)

دوز بزرگسالان (سن ۱۸ تا ۶۴ سال)

دوز کودکان (سن ۱۰ تا ۱۷ ساله)

دوز کودکان (۰-۹ ساله)

دوز بزرگسالان (۶۵ ساله و بیشتر)

دوز بزرگسالان (سن ۱۸-۶۴ سال)

دوز کودکان (سن ۵-۱۷ ساله)

دوز کودکان (سن ۰-۴ سال)

برای افراد مبتلا به بیماری کلیه: دوز شروع برای افراد مبتلا به اختلالات کلیه روزانه ۰٫۵ میلی گرم در دو نوبت است. بعد از آن ممکن است پزشک دوز دارو را به میزان روزانه ۰٫۵ میلی گرم یا کمتر در دونوبت افزایش دهد. پزشک احتمالا هر ۱ هفته یا بیشتر، مقدار ریسپریدون را برای افرادیکه در روز بیشتر از ۱٫۵ میلی گرم در دو نوبت مصرف میکنند، افزایش میدهد.

برای افراد مبتلا به بیماری کبد: دوز شروع برای افراد مبتلا به اختلالات کبد روزانه ۰٫۵ میلی گرم در دو نوبت است. بعد از آن ممکن است پزشک دوز دارو را به میزان روزانه ۰٫۵ میلی گرم یا کمتر در دونوبت افزایش دهد. پزشک احتمالا هر ۱ هفته یا بیشتر مقدار ریسپریدون را برای افرادیکه در روز بیشتر از ۱٫۵ میلی گرم در دو نوبت مصرف میکنند، افزایش میدهد.

هشدار سازمان غذا و دارو: افزایش خطر مرگ در سالمندان مبتلا به زوال عقل

ریسپریدون خطر مرگ را در سالمندان مبتلا به زوال عقل (بیماری از دست دادن حافظه) افزایش میدهد. این دارو برای درمان سایکوز در سالمندان مبتلا به زوال عقل مورد تایید نیست. سایکوز بیماری است که موجب هزیان و توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند) در فرد میشود.

NMS بیماری نادر ولی بسیار جدی است که میتواند در افرادیکه داروهای آنتی سایکوتیک (ضدروان پریشی) مانند ریسپریدون مصرف میکنند بوقوع بپیوندد. این بیماری میتواند کشنده باشد و باید در بیمارستان درمان شود. علایم آن عبارتنداز:

ریسپریدون میتواند موجب تغییرات متابولیک شود که ممکن است خطر سکته ی مغزی یا حمله ی قلبی را افزایش دهد. بیمار و پزشک باید سطح قند خون، علایم دیابت (پرنوشی، پرخوری و پرادراری)، افزایش وزن و سطح کلسترول خون را کنترل کند.

ممکن است ریسپریدون موجب دیسکینزی شود. این یک بیماری خطرناک و جدی است که موجب حرکات غیرقابل کنترل صورت، زبان یا دیگر نقاط بدن میشود. احتمالا این شرایط تا زمان قطع دارو از بین نرود.

ریسپریدون میتواند موجب واکنشهای آلرژیک سخت شود. علایم آن عبارت است از:

اگر به واکنشهای آلرژیک مبتلا شدید سریعا به پزشک مراجعه کنید. اگر علایم خیلی شدید بود به اورژانس مراجعه کنید.

در صورت آلرژی به این دارو یا داروهای paliperidone(داروی ضد روان پریشی) از مصرف دوباره ی آنها اجتناب کنید. مصرف دوباره ی آنها میتواند کشنده باشد.

مصرف نوشیدنی های الکلی بهمراه ریسپریدون میتواند خطر خواب آلودگی ناشی از ریسپریدون را افزایش دهد. اگر الکلی هستید، درمورد بیخطر بودن مصرف ریسپریدون با پزشک مشورت کنید.

افراد دیابتی: ممکن است ریسپریدون سطح قندخون را بالا ببرد. این موجب بدتر شدن دیابت میشود. قندخون بسیار بالا موجب کما یا مرگ میشود. افراد دیابتی یا آنهایی که عوامل خطر دیابت را دارند (مانند چاقی یا سابقه ی خانوادگی ابتلا به دیابت)، باید قبل از مصرف این دارو و در طول درمان، سطح قندخونشان را کنترل کنند.

افراد با کلسترول بالا: ممکن است ریسپریدون موجب بالا رفتن سطح کلسترول و تری گلیسیرید شود. این ممکن است خطر حمله ی قلبی و سکته ی مغزی را افزایش دهد. ممکن است کلسترول بالا علایمی از خود نشان ندهد. درطول مصرف ریسپریدون باید سطح کلسترول و تری گلیسیرید چک شود.

افرادی با فشارخون پایین: ممکن است ریسپریدون سطح فشارخون را پایین بیاورد. این موجب بدتر شدن بیماری میشود. در طول مصرف این دارو پزشک باید فشارخون را اندازه بگیرد.

افرادی با تعداد کم گلبولهای سفید: ممکن است ریسپریدون سطح گلبولهای سفید خون را پایین بیاورد. پزشک باید در طول ماههای ابتدایی درمان با این دارو، تعداد گلبولهای سفیدخون را چک کند.

افراد تشنجی: ممکن است ریسپریدون موجب تشنج شود. حتی در کنترل تشنج افراد مبتلا به صرع هم اثر گذار است. پزشک باید در طول درمان، فرد را معاینه کند.

افراد مبتلا به hyperprolactinemia (بالا رفتن سطح پرولاکتین): ممکن است ریسپریدون موجب بالا رفتن سطح پرولاکتین خون شود. این میتواند بیماری افراد مبتلا به hyperprolactinemia را بدتر کند. پزشک باید قبل از مصرف این دارو و در طول درمان، سطح پرولاکتین خون را اندازه بگیرد.

افرادی با بیماری های قلبی: ریسپریدون موجب کاهش فشارخون میشود. افرادیکه بیماری های قلبی دارند، از پزشک درمورد بیخطر بودن این دارو برای خود سوال کنند. این بیماری ها شامل سابقه ی حمله ی قلبی، دردقفسه ی سینه، بیماری های عروق کرونری، نارسایی قلبی یا مشکل در ضربان قلب میباشد. ریسپریدون موجب بدتر شدن این بیماری ها میشود.

افراد مبتلا به بیماری های کلیه: افراد مبتلا به بیماری های کلیه ی خفیف تا شدید، نمیتوانند بطور کامل این دارو را از بدن دفع کنند. این موجب افزایش میزان ریسپریدون در بدن میشود. ممکن است پزشک برای بیماران مبتلا به بیماری های کلیه، دوز ریسپریدون را پایین بیاورد.

افراد مبتلا به بیماری های کبد: افرادیکه بیماری های کبد دارند احتمالا نمیتوانند این دارو را بخوبی پردازش کنند. این موجب افزایش ریسپریدون در بدن و ایجاد عوارض جانبی ناشی از آن میشود. پزشک احتمالا برای افراد مبتلا به بیماری های کبد، دوز ریسپریدون را پایین می آورد.

افراد مبتلا به پارکینسون: ممکن است افراد مبتلا به پارکینسون به اثرات این دارو حساسیت بیشتری داشته باشند. این بدان معناست که این افراد عوارض جانبی بیشتری تجربه خواهند کرد. این عوارض شامل گیجی، خواب آلودگی، مشکل در حرکت، بیقراری و انقباضات غیرارادی عضلات است. دیگر عوارض جانبی شامل تب بالا، تعریق زیاد، سفت شدن عضلات، تغییر در تنفس، ریتم قلب و فشارخون است.

افراد مبتلا به فنیل کتونوری: فرم حل شدنی قرص ریسپریدون حاوی phenylalanine است. افراد مبتلا به فنیل کتونوری نباید این فرم از دارو را مصرف کنند.

خانم های باردار: مطالعاتی که برروی حیوانات انجام شد نشان داد که ریسپریدون برروی جنین اثر منفی میگذارد. بااینوجود باید مطالعات کافی برروی انسان هم انجام شود تا نحوه ی تاثیر دارو بر جنین مشخص گردد.

نوزدانی که از مادرانی متولد میشوند که در طول بارداری ریسپریدون مصرف کرده اند دارای علایم زیر میباشند:

برخی از نوزادان بدون درمان بعد از چند ساعت تا چند روز بهبود میابند اما برخی دیگر نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید به پزشک اطلاع دهید. مزایای استفاده از این دارو باید از مضرات آن بیشتر باشد.

زنان شیرده: ممکن است ریسپریدون از شیرمادر عبور کند و موجب اثرات جانبی در نوزادان شود. درصورت شیردهی به پزشک اطلاع دهید. فرد باید بین مصرف این دارو و شیردادن به نوزاد یکی را انتخاب کند.

سالمندان: عملکرد کلیه ها، قلب و کبد افراد سالمند به اندازه ی کافی خوب نیست. این موجب میشود که بدن دارو را آرام تر پردازش کند و درنتیجه میزان بیشتری دارو در زمان طولانی تر در بدن باقی میماند. این احتمال عوارض جانبی ناشی از دارو را بالا میبرد.

سالمندان ممکن است با مصرف ریسپریدون به افت ارتواستاتیک فشارخون (افت ناگهانی فشارخون براثر تغییر حالت ناگهانی) مبتلا شوند.

برای درمان اسکیزوفرنی: مطالعات برروی ریسپریدون برای درمان اسکیزوفرنی در افراد زیر ۱۳ سال بررسی نشده است و بنابراین نباید برای درمان این بیماری توسط آنها مصرف شود.

برای درمان اختلال دوقطبی: مطالعات برروی ریسپریدون برای درمان اختلال دوقطبی در افراد زیر ۱۰ سال بررسی نشده است و بنابراین نباید برای درمان این بیماری توسط آنها مصرف شود.

برای درمان اوتیسم: مطالعات برروی ریسپریدون برای درمان اختلال اوتیسم در کودکان زیر ۵ سال بررسی نشده است و بنابراین نباید برای درمان این بیماری توسط آنها مصرف شود.

قرص خوراکی ریسپریدون برای درمان طولانی مدت استفاده میشود. درصورتیکه بصورت تجویز شده مصرف نشود خطرات جدی بدنبال خواهد داشت.

درصورت قطع ناگهانی مصرف دارو یا عدم مصرف آن: این موجب بدتر شدن بیماری میشود.

درصورت فراموش کردن یک دوز یا عدم مصرف آن طبق برنامه ی مشخص: دارو بخوبی کار نمیکند یا عملکرد آن بطور کامل متوقف میشود. برای موثر بودن دارو، همیشه باید مقدار مشخصی از آن در بدن باشد.

درصورت مصرف بیش ازحد دارو: میزان زیادی از این دارو در بدن میماند. علایم اوردوز دارو عبارتنداز:

درصورت مصرف بیش از حد دارو به پزشک مراجعه کنید و اگر علایم شدید بود به اورژانس بروید.

درصورت فراموش کردن مصرف یک دوز دارو: به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید؛ اما درصورتیکه زمان مصرف دوز بعدی باشد، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید. هیچگاه دو نوبت دارو را با هم مصرف نکنید. این میتواند عوارض جانبی خطرناکی داشته باشد.

چه موقع میتوان گفت دارو عملکرد خوبی دارد: زمانیکه رفتار و خلق وخوی بیمار بهبود یابد و علایم بیماری کاهش پیدا کند.

حتما بخوانید: ۹ تا از بهترین دمنوش ها برای تقویت اعصاب و آرامش کدامند؟ (جدیدترین تحقیقات)

اگر پزشک قرص خوراکی ریسپریدون را تجویز کرد، این ملاحظات را درنظر بگیرید.

عمومی

نگهداری

مسافرت

خود مدیریتی

نظارتهای بالینی

شما و پزشکتان باید برروی برخی مسائل خاص نظارت کنید. این مسایل عبارتنداز:

عملکرد کلیه: پزشک باید برای چک کردن عملکرد کلیه ها، آزمایشاتی انجام دهد. اگر کلیه ها بخوبی کار نکنند پزشک دوز دارو را کاهش میدهد.

سلامتی روانی و اختلالات رفتاری: پزشک باید هرگونه تغییر غیرعادی رفتار و خلق و خو را درنظر بگیرد. این دارو میتواند موجب مشکلات رفتاری یا بدتر شدن آنها شود.

عملکرد کبد: پزشک ممکن است برای چک کردن عملکرد کبد یک آزمایش خون انجام دهد. اگر کبد بخوبی کار نکند، پزشک احتمالا دوز دارو را پایین می آورد.

قندخون: این دارو موجب افزایش سطح قندخون میشود. پزشک احتمالا در حین مصرف دارو سطح قندخون را کنترل میکند. بخصوص برای افراد دیابتی یا آنهاییکه در خطر ابتلا به دیابت هستند.

کلسترول: ریسپریدون موجب افزایش سطح کلسترول و تری گلیسیرید میشود. پزشک ممکن است سطح کلسترول خون را قبل و درحین درمان کنترل کند.

وزن: این دارو ممکن است موجب افزایش وزن شود. پزشک در طول درمان باید وزن بیمار را کنترل کند.

حتما بخوانید: واضح ترین علائم افسردگی در بزرگسالان طبق جدیدترین تحقیقات دانشمندان

داروهای دیگری هم برای درمان این بیماری سایکوز وجود دارد. برای هر فردی داروی خاصی مورد نیاز است. درمورد نوع دارو با پزشک مشورت کنید. هر گونه سوال، نظر یا تجربه ای در زمینه استفاده از دارو دارید در بخش نظرات مطرح کنید.

 

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارسال دیدگاه

شرکت لوتوس

با بیش از ۱۵ سال سابقه درخشان در امر آموزش و فروش محصولات پزشکی، تنها به کیفیت و رضایت مشتری می اندیشیم !

تماس با ما

تهران-خیابان انقلاب  تلفن تماس 09193226326 تلفن ثابت ۲۸۴۲۶۹۲۹ -۰۲۱

ایمیل [email protected]

© استفاده از مطالب سالم زیبا تنها با کسب اجازه از مدیریت امکان پذیر می باشد.

مطالب وبسایت سالم زیبا تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

‎ریسیپریدون
‎ریسیپریدون یک دارو از دسته داروهای موثر بر سیستم اعصاب می باشد که به آن ها داروهای ضد سایکوز گفته می شود. این دارو ها با تاثیر بر روی تعادل ناقل های شیمیایی که مسئول ارتباطات و مخابره ی پیام عصبی در مغز می باشند، نقش درمانی خود را ایفا می کنند.
‎ریسیپریدون ممکن است جهت بهبود علائم در بیماران مبتلا به شیزوفرنی یا سایر اختلالات روانی که با تغییر افکار، احساسات و رفتار ها در ارتباط هستند، تجویز گردد. به این نوع اختلالات اصطلاحا سایکوز گفته می شود.
‎این دارو همچنین گاهی در افرادی که رفتار های پرخاشگرانه از خود نشان می دهند و قصد صدمه زدن به خود یا دیگران را داشته اند توسط متخصص تجویز می شود.
‎ریسیپریدون همچنین به صورت تزریقی نیز تولید شده است و به صورت آمپول تزریقی طولانی اثر در موارد خاص توسط متخصصان قابل استفاده می باشد.

‎پیش از شروع مصرف ریسیپریدون 
‎-در صورتی که باردار یا شیرده هستید، پیش از شروع مصرف این دارو حتما پزشک خود را مطلع نمایید.
‎-در صورت سابقه یا ابتلا به اختلالات قلبی، عروقی، کبدی، کلیوی یا مشکلات پروستات حتما پزشک خود را در جریان قرار دهید.
‎-چنانچه سابقه ی اختلالات تنفسی دارید به پزشک خود اطلاع دهید.
‎-در صورتی که مبتلا به هر یک از بیماری های عصبی از جمله صرع، افسردگی، پارکینسون، فشار بالای چشمی (گلوکوم) یا بیماری عضلانی میاستنی گراویس هستید پزشک خود را مطلع نمایید.
‎-در صورتی که قرار است تحت عمل جراحی چشم قرار بگیرید پزشک خود را مطلع کنید.
‎-در صورتی که تاکنون سابقه ی زردی پوست یا چشم و یا بیماری خونی، تومور در ناحیه ی غدد فوق کلیوی داشته اید به پزشک خود اطلاع دهید.
‎-هرگونه حساسیت دارویی خود را به پزشک یا داروساز اعلام نمایید.
‎-به دلیل این که این دارو می تواند با داروهای بسیاری تداخل ایجاد نماید، لیست کاملی از کلیه ی داروها و مکمل های مصرفی خود را در اختیار پزشک یا داروسازتان قرار دهید تا در صورت وجود تداخل، اقدامات لازم انجام شود.

‎نحوه ی صحیح مصرف ریسیپریدون 
‎-مقدار مصرف و نحوه ی مصرف این دارو با توجه به بیماری و شرایط بیمار توسط پزشک تعیین می گردد. ریسیپریدون را دقیقا طبق دستور مصرفی که پزشک برای شما مشخص نموده است مصرف نمایید. ممکن است در ابتدا مقدار مصرفی کمتری تجویز شده باشد و به تدریج مقدار مصرف دارو افزایش یابد.
‎-سعی کنید دارو را در زمان مشخص و به صورت منظم مصرف کنید تا از فراموش کردن نوبت دارو پیشگیری نمایید و اثرات درمانی مطلوب تری از مصرف دارو مشاهده نمایید.
‎-مصرف ریسپریدون با غذا تداخلی ندارد و می توان آن را قبل یا پس از غذا مصرف کرد.
‎-معمولا بهتر است قرص را همراه با یک لیوان آب شود اما در صورت مشکل در بلع به پزشک خود اطلاع دهید تا قرص های قابل انحلال در آب یا قرص های حل شونده در دهان برای شما تجویز نماید.
‎-قرص های قابل انحلال در دهان (ordispersible) برای باز شدن در دهان فرموله شده اند. با دست های خشک قرص را از بسته بندی خارج نمایید (از خارج کردن قرص با فشار دادن از پوشش آلومینیومی خودداری نمایید) و روی زبان خود قرار دهید و اجازه دهید قرص روی زبانتان حل شود (مانند آبنبات).
‎-در صورت مصرف نوع مایع دارو، مقدار داروی مصرفی دارو را با سرنگ مخصوص بصورت دقیق اندازه گیری نمایید و در صورتی که مشکلی در این مورد دارید، حتما روش درست اندازه گیری مقدار دارو را از داروساز خود سوال کنید. در صورت نیاز می توانید دارو را در هرگونه نوشیدنی غیر الکلی به غیر از چای و نوشابه رقیق نمایید. (نصف لیوان آب، شیر کم چرب یا آب پرتقال پیشنهاد می شود.)
‎در صورت فراموشی یک نوبت مصرف دارو، بلافاصله بعد از یادآوری مصرف کنید مگر اینکه به زمان مصرف دوز بعدی نزدیک باشد، در این صورت دوز فراموش شده را مصرف نکنید و نوبت بعدی را طبق برنامه ی سابق مصرف نموده و از دو برابر کردن مقدار مصرف در یک نوبت خودداری نمایید.

‎توصیه ها ی لازم در خصوص مصرف ریسپریدون
‎-در مدت درمان با این دارو، تحت نظر پزشک خود بمانید و معاینات و آزمایشات بالینی دوره ای را طبق دستورات پزشک انجام دهید تا روند بهبودی شما بررسی گردد.
‎-مصرف فرآورده های الکلی در مدت درمان با این دارو می تواند احتمال بروز عوارض دارویی را افزایش دهد لذا از مصرف فرآورده های الکلی خودداری نمایید.
‎-در صورتی که قرار است تحت عمل جراحی قرار بگیرید، درمانگر خود را در جریان مصرف این دارو قرار دهید زیرا ریسیپریدون می تواند با داروهای بیهوشی تداخل ایجاد نماید. خصوصا در صورتی که قرار است تحت عمل جراحی چشم قرار بگیرید، حتما پزشک خود را از ابتدا در جریان مصرف این دارو قرار دهید زیرا ممکن است عوارض چشمی در بر داشته باشد.
‎-از آنجا که این دارو، با داروهای بسیاری تداخل ایجاد می نماید در صورت نیاز به شروع هرگونه داروی جدید (حتی داروهای بدون نسخه) داروساز خود را در جریان مصرف این دارو قرار دهید تا از بروز تداخلات دارویی جلوگیری شود.
‎-در صورتی که مبتلا به دیابت هستید، در مدت درمان با این دارو قند خون خود را بیشتر چک نمایید زیرا ریسیپریدون می تواند بر روی سطح قند خون اثر بگذارد لذا توصیه های لازم را از پزشک خود دریافت نمایید.
‎-معمولا دوره ی درمان با این دارو طولانی می باشد و قطع ناگهانی این دارو می تواند عوارض جدی ایجاد نماید لذا مصرف دارو را تا زمانی که پزشک توصیه می نماید ادامه دهید و قطع دارو حتما زیر نظر پزشک و به صورت تدریجی انجام گیرد.

‎عوارض دارویی ریسیپریدون
‎-در صورت احساس تهوع، یبوست، اسهال، دلپیچه و درد شکمی یا سؤهاضمه، با مصرف وعده های غذایی ساده و خودداری از مصرف غذاهای پر چرب و پر ادویه می توان این عوارض را کاهش داد.
‎-معمولا احساس سرگیجه یا خواب آلودگی یا تاری دید پس از مصرف ریسیپریدون ایجاد می شود در صورتی که این علائم را مشاهده نمودید، تا زمانی که اثر دارو برطرف نشده، از رانندگی و کار با ابزار هایی که نیاز به احتیاط دارند، خودداری کنید و فرآورده های الکلی نیز مصرف ننمایید.
‎-سردرد و احساس درد در نقاط دیگر بدن ممکن است در ابتدای مصرف این دارو مشاهده شود. در این صورت مایعات به مقدار زیاد مصرف نمایید و با داروساز خود درباره ی داروی ضد درد مناسب شرایط خود مشورت نمایید. در صورتی که درد مزمن و ادامه دار شد، به پزشک خود مراجعه نمایید.
‎-در صورت احساس لرزش و بی قراری یا حرکات غیر ارادی در عضلات در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه نمایید زیرا معمولا در این شرایط نیاز به تنظیم مجدد مقدار مصرفی دارو می باشد.
‎-افزایش وزن، اختلال خواب، تغییرات خلق و خو، افزایش فشار خون، سرفه و احساس سرماخوردگی، تپش قلب، لکه های قرمز پوستی، اختلال در میل جنسی، درد و حساسیت پستان ها، ترشح شیر از پستان ها، اختلال در قاعدگی و خشکی دهان می تواند در مدت مصرف این دارو بروز کند. در صورتی که این علائم شدید شد یا برای شما آزار دهنده بود به پزشک خود اطلاع دهید.
-در صورت احساس سفتی عضلات، تب بالا، احساس گیجی، افزایش ضربان قلب همراه با تعریق سریعا به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه نمایید زیرا این علائم می تواند نشانه هایی از یک عارضه ی نادر اما جدی باشد که باید توسط پزشک بررسی گردد و اقدامات لازم صورت گیرد.

مشاهده داروهای ضد افسردگی با منشاء گیاهی در داروخانه اینترنتی دارویاب

Reference1: www.drugs.com
Reference2: www.webmd.com

چنانچه در خصوص “ریسپریدون” سوالی دارید، عارضه خاصی مشاهده نموده اید و یا مطلب ویژه ای به نظرتان می رسد با دیگران به اشتراک بگذارید

ریسپریدون (Risperidone) یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و ترکیبی افسردگی-شیدایی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرد. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان اختلالات اضطرابی از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی شدید مقاوم به درمان، اختلال توره، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.[۱]

نام تجاری: Risperdal، Risperdal M-Tab، Risperdal Consta

عوارض قرص risperdal

ریسپریدون یک نوع داروی ضدجنون است. این دارو سبب ایجاد تغییراتی در میزان مواد شیمیایی موجود در مغز (نوروترنسمیتر) می‌گردد. این دارو برای درمان اختلالات حاد و یا حالات مزمن روانی مثل اسکیزوفرنی و نشانه‌های اختلال دوقطبی (افسردگی- شیدایی) استفاده می‌شود. ریسپریدون همچنین برای درمان و کاهش تحریک پذیری مفرط کودکان در خودمانده (اوتیسم) به کار می‌رود. اگر چه ناراحتی اصلی را برطرف نمی‌کند اما در کاهش علایم آزاردهنده موثر است. علایم مثبت (مانند توهم زایی، اختلال فکر) و علایم منفی (مانند انزوا، ناراحتی‌های احساسی و عاطفی) را رفع می‌کند. می‌تواند در رفع دیگر نشانه‌های ناشی از اسکیزوفرنی از قبیل افسردگی و اضطراب مفید باشد. ریسپریدون در مقایسه با دیگر داروهای ضدجنون اثر تسکین بخشی کمتری دارد و ایجاد اختلالات حرکتی خیلی کمتری می‌کند. این دارو مصارف درمانی دیگری نیز دارد.

ریسپریدون برای درمان اختلالات ناشی از زوال عقل (دمانس) تجویز نمی‌شود. ریسپریدون ممکن است باعث ایجاد سکته قلبی، مرگ ناگهانی و ذات الریه در سالمندان مبتلا به دمانس بشود. در صورت داشتن حساسیت به ریسپریدون هرگز این دارو را مصرف نکنید. در صورت داشتن هریک از موارد زیر حتماً پزشک معالجتان را در جریان بگذارید: بیماری‌های کبدی و کلیوی، ناراحتی‌های قلبی، فشار خون بالا، مشکلات مربوط به ضربان قلب سابقه ایست و سکته‌های قلبی، سابقه سرطان سینه، تشنج و صرع، دیابت (قند خون) (ریسپریدون ممکن است قند خون را افزایش دهد)، سابقه داشتن افکار خودکشی، بیماری پارکینسون و مشکلات بلعی (قورت دادن)

اگر مبتلا به هیپرگلیسمی (قند خون بالا) هستید از مصرف این دارو اجتناب کنید و نسبت به نشانه‌های هیپرگلیسمی هوشیار باشید. این نشانه‌ها شامل افزایش تشنگی و تکرر ادرار، گرسنگی مفرط و ضعف می‌باشد. اگر مبتلا به دیابت هستید به صورت منظم و دائمی سطح قند خونتان را کنترل کنید. قرص‌های ریسپریدون حاوی مقادیری از فنیل آلانین می‌باشند. اگر مبتلا به بیماری فنیل کتونوریا (PKU) هستید این مسئله را به پزشک معالجتان اطلاع دهید.

این دارو جزء گروه C می‌باشد و ممکن است برای جنین مضر باشد. در صورت حاملگی یا تصمیم برای باردار شدن پزشک معالجتان را آگاه سازید. مشخص نیست که این دارو وارد جریان شیر مادر می‌شود یا خیر و برای کودک شیرخوار مضر است یا نه. در صورتی که کودک از شیر خودتان تغذیه می‌کند بدون مشورت با پزشک این دارو را مصرف نکنید. بدون توصیه پزشک این دارو را به کودکان ندهید.

این دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده یا در مدت زمانی طولانی تر خودداری نمایید. این دارو را می‌توان همراه با وعده‌های غذایی یا بدون وعده‌های غذایی مصرف نمود. برای مصرف قرص‌های ریسپریدون (Risperdal M-Tab) نکات زیر را مد نظر داشته باشید: تا هنگام مصرف قرص آن را از پوشش حفاظتی خارج نکنید. مراقب باشید در هنگام خارج نمودن قرص از پوشش قرص دچار آسیب و شکستگی نشود.

از بلعیدن کامل قرص خودداری کنید و اجازه دهید قرص کاملاً حل شود. از جویدن قرص اجتناب کنید. برای اخذ بهترین تاثیرات درمانی دارو را طبق برنامه زمانی منظم استفاده کنید. از مخلوط نمودن نوع مایع دارو با چای یا نوشابه خودداری کنید. برای بهبود نشانه‌های بیماری حداقل چند هفته باید به مصرف دارو ادامه دهید وبرای کسب نتایج درمانی مطلوب دارو را طبق دستور پزشک معالجتان مصرف کنید. اگر بعد از گذشت چند هفته بهبود نیافتید با پزشکتان مشورت کنید. دارو را در دمای معمولی اتاق دور از رطوبت، نور و دما نگهداری نمایید. دارو را در مکانی قرار ندهید که دچار یخ زدگی شود.

به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی دارو هستید دوز فراموش شده را مصرف نکنید و طبق برنامه مصرفتان نوبت بعدی را مصرف نمایید. برای جبران دوز فراموش شده مقدار بیشتری دارو مصرف نکنید.

خواب آلودگی، افزایش میزان ضربان قلب، احساس سبکی در سر، ضعف و بی قراری در عضلات حرکتی چشم‌ها، آرواره، گردن و دهان از نشانه‌های مصرف دوزهای بیش از اندازه هستند.

ممکن است در طول مصرف ریسپریدون حساسیت شما نسبت به هوای سرد و گرم افزایش یابد. از قرار گرفتن در هوای بسیار سرد یا بسیار گرم اجتناب کنید. در هوای گرم و هنگام فعالیت، آب زیاد بنوشید. از عوارض جانبی ریسپریدون تخریب و تاثیر منفی بر روی افکار و واکنش هاست. در هنگام رانندگی و انجام کارهایی که مستلزم هوشیاری کامل هستند احتیاط کنید. از نوشیدن الکل در طول دوره درمان خودداری کنید. مصرف الکل می‌تواند باعث تشدید عوارض جانبی ریسپریدون شود.

نشانه‌های حساسیت دارویی عبارتند از: کهیر، مشکلات تنفسی، ورم صورت، لبها، زبان و گلو.

مهمترین عوارض جانبی این دارو عبارتند از: تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع یا غیرمعمول بی قراری و تنش در عضلات حرکتی چشم‌ها، زبان، آرواره و گردن لرزش مشکلات بلعی احساس سبکی در سر عوارض خفیف تر این دارو عبارتند از: خواب آلودگی وبیقراری خفیف، لرزش خوابیدن و رویا دیدن بیش از حد معمول تاری دید سردرد و سرگیجه اضافه وزن مشکلات ادراری تهوع، خشکی دهان و یبوست کاهش میل جنسی و مشکلات ارگاسمی

اگر به صورت منظم داروهایی مصرف می‌کنید که باعث خواب آلودگی تان می‌شود (مانند داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدحساسیت، داروهای ضددرد حاوی مواد مخدر، قرص‌های خواب، شل کننده عضلات و داروهای ضدصرع، افسردگی و اضطراب) قبل از مصرف ریسپریدون این موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید. در صورت مصرف هرکدام از داروهای زیر پزشکتان را در جریان بگذارید: کاربامازپین فنی توئین فنوباربیتال فلوکستین ریفامپین داروهایی که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده می‌شود مانند: لوودوپا و… فهرست تداخلات دارویی مذکور کامل نیست و امکان تداخل داروهای دیگری نیز در عملکرد ریسپریدون وجود دارد.

مصرف این دارو به مدت زیاد موجب اختلالات حرکتی می‌شود.

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!

برگرفته از : دارونما

لیست کامل

عوارض قرص risperdal

© Porseshkadeh.com

مطالب پر بازدید

مطالب پیشنهادی

بارها گفته شده که تمام داروهای شیمیایی دارای عوارض هستند و برای همین است که داروسازان در تلاشند تا داروهای مشابه با عوارض کمتر بسازند. کاربرد قرص ریسپریدون برای درمان اسکیزوفرنی و نشانه های اختلال دو قطبی یا همان افسردگی است. از عوارض قرص ریسپریدون کاهش پلاکت های خون، کبودی، خونریزی غیر معمولی (بینی، دهان، واژن و یا مقعد)، لکه های زیر پوستی بنفش یا قرمز است. در ادامه با ما همراه باشید تا به طور کامل با عوارض جانبی قرص ریسپریدون آشنا شوید.

کاربرد قرص ریسپریدون برای درمان اسکیزوفرنی و نشانه های اختلال دو قطبی یا همان افسردگی است.

عوارض قرص risperdal

قرص ریسپریدون یک داروی ضد جنون است و با تغییرات اثرات مواد شیمیایی در مغز کار می کند. قرص ریسپریدون برای کودکان مبتلا به اوتیسم برای درمان علائم تحریک پذیری کاربرد دارد. قرص ریسپریدون یک داروی عمومی و در دسترس و کم هزینه برای همه افراد است.

به گزارش آسان طب اگر علایمی مانند کهیر، مشکلات تنفسی، تورم صورت، لب ها، زبان یا گلو دیدید حتما از پزشک خود کمک بخواهید.

همچنین با دیدن علایم زیر سریعا به پزشک مراجعه کنید.

+از عوارض قرص ریسپریدون کاهش پلاکت های خون، کبودی، خونریزی غیر معمولی (بینی، دهان، واژن و یا مقعد)، لکه های زیر پوستی بنفش یا قرمز است .

+دیگر عوارض قرص ریسپریدون قند خون بالا، افزایش تشنگی، افزایش ادرار، گرسنگی، خشکی دهان، خواب آلودگی، خشکی پوست، تاری دید و یا کاهش وزن میباشد .

 

قرص ریسپریدون

+نعوظ آلت تناسلی مردان که بسیار دردناک است و به مدت ۴ ساعت یا بیشتر طول می کشد، هم از پیامدها و عوارض قرص ریسپریدون می باشد.

+حرکات کنترل نشده در صورت (جوییدن، اخم، حرکت زبان، حرکت لب، چشمک زدن یا حرکت چشم)

+حساسیت یا تورم پستان (در مردان و زنان)، ترشح از نوک پستان، ناتوانی جنسی، عدم علاقه به جنس مخالف

+واکنش شدید سیستم عصبی، سفت شدن عضلات، تب بالا، تعریق، گیجی، افزایش ضربان قلب و لرزش

+کم شدن سلول های سفید خون، ضعف ناگهانی و یا احساس ناخوشی، تب، لرز، گلو درد، زخم دهان، لثه قرمز و متورم، مشکل در قورت دادن، زخم های پوست، سرماخوردگی و آنفولانزا، سرفه و مشکلات تنفسی

||| خشکی دهان، ناراحتی معده، یبوست

||| افزایش وزن

||| احساس درد در دست و پا

||| سر درد

||| سرگیجه، خواب آلودگی، احساس خستگی

||| لرزش، انقباض عضلات و یا غیر قابل کنترل بودن حرکات

||| نگرانی، اضطراب، احساس بی قراری

||| افسردگی

اگر شرایط زیر را دارید باید قبل از استفاده قرص ریسپریدون ، حتما پزشک خود را در جریان قرار دهید.

+اگر مبتلا به دیابت یا اضافه وزن و یا اگر یکی از اعضای خانواده سابقه دیابت دارد.

+اگر بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون و یا مشکلات مری دارید.

+اگر کم خون هستید.

+اگر قصد باردار شدن، در دوران بارداری و یا در دوران شیردهی هستید.

+اگر در حال استفاده از هرگونه دارو بدون نسخه پزشک، داروی گیاهی و یا مکمل غذایی هستید.

+اگر به بعضی از داروها، غذاها یا چیزهای دیگر آلرژی دارید.

+اگر یک سابقه تشنج، مشکلات قلبی، نوار قلب غیر طبیعی، حمله قلبی، سکته مغزی، مشکلات عروق خونی، فشار خون بالا یا پایین، کلسترول بالا دارید.

+اگر مشکلات کیوی یا کبدی، مشکلات معده و روده، سندروم بدخیم نورولپتیک، افکار خودکشی و یا در حال مصرف الکل هستید.

همچنین اگر در حال استفاده از داروهای زیر هستید قبل از مصرف قرص با پزشک مشورت کنید

-کاربامازپین، فنوباربیتال، فنی توئین، ریفامپین . زیرا ممکن است اثر ریسپریدون بر بدن را کاهش دهد.

-آگونیست های گیرنده دوپامین (مانند پرامیپکسول) و یا لوودوپا. این موارد نیز اثر داروی ریسپریدون را کاهش می دهند.

-آلفا بلاکرها (مانند دوکسازوسین) و یا دارو برای فشار خون بالا. زیرا ممکن است باعث غش کردن شود.

-آنتی کولینرژیک (مانند اسکوپولامین)

-ترامادول، زیرا ممکن است خطر تشنج را افزایش دهد

عوارض قرص risperdal

-کلوزاپین، متوکلوپرامید یا مهار کننده های انتخابی (مانند فلوکستین، پاروکستین) زیرا ممکن است خطر عوارض جانبی قرص ریسپریدون را افزایش دهد.

منبع: آسان طب

 

موضوعات مرتبط

مطالب مرتبط

برای بزرگ شدن پایین تنه چکارکنیم

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به مجله پزشکی دکتر سلام است بازنشر مطالب فقط با ذکر لینک مستقیم مجاز است

هماهنگی جهت تبلیغات: 02184215883 – 09128833237

پاموه – پاموه » سایتی جامع برای مطالب علمی ، آموزشی ، پزشکی ، خانواده ، موارد مصرف و عوارض جانبی داروها

فهرست

ریسپریدون برای درمان اسکیزوفرنی در بزرگسالان و کودکان بالای 13 سال استفاده می شود . همینطور برای درمان نشانه های اختلال دوقطبی در بزرگسالان و کودکان بالای 10 سال مصرف می شود . مصرف ریسپریدون می تواند خطر مرگ ناگهانی را در افراد مسنی که به بیماری آلزایمر دچار هستند افزایش دهد . در زمان مصرف risperidone ، بدن شما به گرما و سرما شدیدا حساس می شود .

در زمان تجویز ریسپریدون ، در صورتی که هر یک از شرایط زیر را دارید به پزشک اطلاع دهید :

مصرف ریسپریدون در 3 ماهه اول بارداری می تواند برای جنین مضر باشد . مانند ایجا مشکلات تنفسی ، سوء تغذیه ، اضطراب جنین  و… در صورتی که در دوره مصرف ریسپریدون متوجه شدید که باردار هستید ، سریعا به پزشک اطلاع دهید . از قطع ناگهانی و خودسرانه ریسپریدون خودداری کنید .

عوارض قرص risperdal

risperidone از طریق شیرمادر به بدن نوزاد منتقل می شود و می تواند به نوزاد آسیب برساند .

برخی از داروهای مصرف شما ممکن است با ریسپریدون تداخل ایجاد کرده و باعث بروز عوارض جانبی ناخواسته شوند . ممکن است بتوان با تغییر ساعت مصرف داروها ، از برخی از تداخلات جلوگیری  کرد . برای این منظور با پزشک خود مشورت کنید . همچنین در زمان تجویز ریسپریدون ، تمام داروهایی که در حال مصرف کردن هستید را به پزشک گزارش دهید .

نهیه و ترجمه اختصاصی / pamuh.com

دوره درمان ریسپریدون,قرص  ۱میلیگرمی چیست,عوارض قطع ریسپریدون, ریتالین,خواب آور, چگونه ریسپریدون را قطع کنیم, قرص برای کودکان بیش فعال, زمان اثر , تفاوت ریسپریدون با ریتالین, ریسپریدون و ریتالین, قرص ریسپریدون ۱میلیگرمی چیست, ریسپریدون خواب آور, داروی گیاهی معادل ریسپریدون,

مهدی حسینی هستم . سعی می کنم به صورت روزانه ، مطالب مربوط به سلامت و پزشکی رو از بهترین سایت های پزشکی جهان ترجمه کنم و در این سایت قرار بدم .

درمان فشار خون بالا – لیست داروهای کاهش فشار خون

لیست عوارض جانبی آسپرین + جایگزین های گیاهی و خانگی

لیست عوارض جانبی مسکن های ضد التهاب غیر استروئیدی

مدروکسی پروژسترون – عوارض + تداخل Medroxyprogesterone

آدرس ایمیل شما نمایش داده نمی شود و محرمانه است.در صورتیکه ایمیل معتبر و بدون www وارد کنید دیگران میتوانند به شما پاسخ دهند و این پاسخ برای شما ایمیل خواهد شد.

این نام و آدرس ایمیل را برای نظرهای بعدی من ذخیره کن.

مطالب پیشنهادی

آمیودارون تزریقی و قرص – تداخل دارویی – عوارض…


غواصی در دنیای اسرارآمیز خلیج فارس

کاهش خونریزی قاعدگی با 22 روش گیاهی و خانگی


خواص جالب آسپیرین که شاید نمی دانید


آمفتامین – عوارض جانبی – تداخل دارویی…

طرز تهیه “پیراشکی کرم دار” خانگی+طرز تهیه کِرِم…

قوانین و مقررات

حریم شخصی

تماس با ما : 09144029928

ایمیل : info[@]pamuh.com

در صورتی هرگونه مشکل پزشکی فوری و اورژانسی دارید این سایت هیچ کمکی به شما نمی کند.

آدرس بیمارستان های تهران و شماره هایی که ممکن است نیاز داشته باشید.(کلیک)

 

آرشیو موضوعی وبسایت

شما در حال حاضر اینجا هستید :

تغذیه و سلامتی

سلامت زنان

سلامت مردان

عوارض قرص risperdal

سلامت کودکان

سلامت میانسالان

سلامت روان

سلامت جنسی

اعتیاد و سیگار

پوست و مو

دهان و دندان

تناسب اندام

ویتامین و مکمل

انواع دارو ها

انواع بیماری

ریسپریدون برای درمان برخی اختلالات ذهنی/خلقی (مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، تحریک پذیری همراه با اختلال اوتیسم) مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارو می‌تواند به شما کمک کند که خوب فکر کنید و در زندگی روزمره مشکلی نداشته باشید.

 

ریسپریدون متعلق به یک دسته از داروهایی است که تحت عنوان داروهای ضد روانپریشی غیرمعمول شناخته می‌شوند. این دارو با کمک به بازگرداندن تعادل برخی از مواد طبیعی در مغز عمل می‌کند.

ریسپریدون را به صورتی خوراکی یا همراه با غذا یا بدون غذا طبق دستور پزشک خود، معمولاً یک یا دو بار در روز مصرف کنید.

اگر از فرم مایع این دارو استفاده می‌کنید، با استفاده از وسیله اندازه گیری مخصوص دوز دقیق را اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز مناسب را دریافت نکنید.

طبق دستور، می‌توانید دوز اندازه گیری شده را با مقدار کمی مایع (۳ تا ۴ اونس / حدود ۱۰۰ میلی لیتر) مانند آب، قهوه، آب پرتقال یا شیر کم چرب مخلوط کنید. با نوشابه یا چای مخلوط نکنید. تمام مخلوط را فوراً مصرف کنید. مخلوط را از پیش تهیه نکنید. اگر سوالی دارید، با داروساز مشورت کنید.

دوز دارو بر اساس سن، وضعیت پزشکی، پاسخ به درمان و سایر داروهایی که ممکن است مصرف کنید تعیین می‌شود. حتماً پزشک و داروساز خود را در مورد تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) مطلع کنید. برای کاهش خطر ابتلا به عوارض جانبی، پزشک ممکن است این دارو را با دوز کم شروع کند و به تدریج دوز شما را افزایش دهد. دستورالعمل‌های پزشک خود را با دقت دنبال کنید.

این دارو را به طور منظم مصرف کنید تا از آن بیشترین بهره را ببرید. به منظور کمک برای یادآوری، هر روز آن را در همان زمان (ها) مصرف کنید. حتی اگر احساس خوبی داشتید، مصرف این دارو را طبق تجویز پزشک ادامه دهید. مصرف دارو را بدون مشورت با پزشک خود متوقف نکنید.

اگر وضعیت شما همچنان ادامه پیدا کرد یا بدتر شد، به پزشک خود اطلاع دهید.

 

با مصرف این دارو خواب آلودگی، سرگیجه، احساس سبکی سر، هذیان گویی، حالت تهوع، افزایش وزن یا خستگی ممکن است رخ دهد. اگر هر کدام از این موارد ادامه پیدا کرد یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

خواب آلودگی و سرگیجه می‌تواند خطر سقوط را افزایش دهد. از حالت نشسته یا دراز کشیده به آرامی بلند شوید.

به یاد داشته باشید که پزشک این دارو را بدین دلیل تجویز کرده است که نفع آن را بیشتر از خطر عوارض جانبی آن در نظر گرفته است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند، عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت بروز هرگونه از این عوارض جدی، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید: دشواری در بلع، اسپاسم عضلانی، لرز، تغییرات ذهنی / خلق (مانند اضطراب، بی قراری)، نشانه‌های عفونت (مانند تب، گلودرد مداوم)، قطع تنفس در هنگام خواب.

این دارو ممکن است به ندرت موجب افزایش قند خون شما شود که می‌تواند باعث ایجاد یا تشدید دیابت شود. در صورت وجود علائم قند خون بالا مانند افزایش تشنگی / ادرار، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر دیابت دارید، به طور منظم قند خون خود را چک کنید و نتایج را با پزشک خود در میان بگذارید. پزشک ممکن است نیاز به تنظیم داروهای دیابت، برنامه تمرینی یا رژیم غذایی شما داشته باشد.

این دارو همچنین می‌تواند باعث افزایش قابل توجه وزن و افزایش سطح کلسترول خون (یا تری گلیسرید) شما شود. این عوارض همراه با دیابت ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش دهد. در مورد خطرات و مزایای درمان با پزشک خود صحبت کنید. (همچنین به بخش تذکرات مراجعه کنید).

ریسپریدون ممکن است به ندرت باعث ایجاد نوعی بیماری موسوم به دیسکینزی مزمن شود. در برخی موارد این بیماری ممکن است دائمی باشد. اگر دچار حرکات غیرمعمول / غیرقابل کنترل (مخصوصاً در صورت، لب‌ها، دهان، زبان، دست‌ها یا پاها) شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.

این دارو ممکن است یک ماده طبیعی خاص (پرولاکتین) تولید شده توسط بدن شما را افزایش دهد. برای زنان، این افزایش در پرولاکتین ممکن است به تولید شیر ناخواسته، تأخیر در دوره‌های قاعدگی / متوقف شدن دوره‌های قاعدگی یا مشکل در باردار شدن منتهی شود. برای مردان، این مسئله ممکن است منجر به کاهش توانایی جنسی، عدم توانایی تولید اسپرم، یا بزرگ شدن سینه شود. اگر متوجه هر کدام از این علائم شدید، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید.

در صورت وجود هر گونه عوارض جانبی جدی، از جمله: سرگیجه شدید، غش و تشنج، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

این دارو به ندرت می‌تواند یک بیماری بسیار جدی ایجاد کند که سندرم بدخیم نوروپاتیک (NMS) نامیده می‌شود. در صورت بروز هر یک از علائم زیر فورا به پزشک مراجعه کنید: تب، اختلالات / درد / حساسیت / ضعف عضلانی، خستگی شدید، سردرگمی شدید، عرق کردن، ضربان قلب سریع / غیر طبیعی، ادرار تیره، علائم بیماری کلیوی (مانند تغییر در مقدار ادرار).

به ندرت، مردان ممکن است نعوظ دردناک یا طولانی به مدت ۴ ساعت و یا بیشتر را تجربه کنند. در صورتی که این اتفاق رخ داد، مصرف این دارو را متوقف و فوراً به پزشک مراجعه کنید در غیر این صورت ممکن است مشکلات دائمی ایجاد شوند.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، اگر متوجه بروز علائم واکنش شدید آلرژیک شدید، از جمله: بثورات پوستی، خارش / تورم (به خصوص در صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفسی فوراً به پزشک اطلاع دهید.

در این مقاله از راستینه ارائه لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی امکان پذیر نیست. اگر متوجه عارضه دیگری شدید که در بالا ذکر نشده است، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

عوارض قرص risperdal

 

قبل از مصرف ریسپریدون، اگر به این دارو یا به پالیپریدون حساسیت دارید یا اگر آلرژی دیگری دارید، با پزشک خود مطرح کنید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیر فعالی باشد که می‌توانند واکنش‌های آلرژیک و مشکلات دیگر ایجاد کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از این دارو، پزشک یا داروساز خود را در جریان سابقه پزشکی خود قرار دهید، به خصوص سوابقی همچون: بیماری کبد، بیماری کلیوی، تشنج، دشواری در بلع، میزان پایین گلبول‌های سفید، بیماری پارکینسون، دمانس یا زوال عقل، مشکلات خاص چشم (آب مروارید، گلوکوم)، سابقه خانوادگی شخصی یا خانوادگی دیابت، بیماری قلبی، سطح کلسترول / تری گلیسیرید بالا، مشکلات تنفسی در هنگام خواب (آپنه خواب).

ریسپریدون ممکن است بر ریتم قلب (طولانی شدن QT) تأثیر بگذارد. طولانی شدن فاصله QT به ندرت می‌تواند ضربان قلب سریع / نامنظم (به ندرت کشنده) و سایر علائمی (مانند سرگیجه شدید، غش) ایجاد کند که نیاز فوری به مراقبت‌های پزشکی دارند.

خطر طولانی شدن QT در صورتی که شرایط خاص پزشکی داشته باشید یا دیگر داروهایی که می‌توانند فاصله QT را طولانی کنند، مصرف کنید، افزایش می‌یابد. قبل از استفاده از ریسپریدون، تمام داروهایی که مصرف می‌کنید را به پزشک یا داروساز بگویید و در صورت داشتن هر کدام از موارد زیر به پزشک اطلاع دهید: مشکلات قلبی خاص (نارسایی قلبی، ضربان قلب کند، طولانی شدن فاصله QT در EKG)، سابقه خانوادگی مشکلات قلبی خاص (طولانی شدن QT در EKG، ایست قلبی).

سطوح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون نیز ممکن است خطر ابتلا به طولانی شدن QT را افزایش دهد. این خطر ممکن است در صورت استفاده از داروهای خاص (مانند دیورتیکها / قرص‌های آب) یا اگر شرایطی از قبیل عرق شدید، اسهال یا استفراغ داشته باشید، افزایش یابد. در مورد استفاده ایمن از ریسپریدون با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو ممکن است باعث سرگیجه یا خواب آلودگی شود. مصرف الکل یا ماری جوانا می‌تواند موجب سرگیجه یا خواب آلودگی بیشتر شود. از رانندگی، استفاده از ماشین آلات یا هر کاری که نیاز به هشیاری دارد، تا زمانی که بتوانید با خیال راحت چنین کارهایی را انجام دهید، خودداری کنید. از مصرف نوشیدنی‌های الکلی پرهیز کنید.

قبل از انجام عمل جراحی (از جمله جراحی آب مراورید / گلوکوم) اگر در حال مصرف این دارو هستید یا قبلاً آن را مصرف کرده‌اید و در مورد تمام داروهایی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) پزشک خود را مطلع کنید.

این دارو ممکن است باعث کم شدن عرق شما شود و احتمال ابتلا به گرمازدگی را افزایش دهد. از انجام کارهایی که ممکن است باعث گرم شدن بیش از حد شما شوند، مانند کارهای سخت یا تمرین در هوای گرم و یا استفاده از حمام داغ اجتناب کنید. هنگامی که هوا گرم است، مقدار زیادی مایعات بنوشید و لباس نازک بپوشید. اگر بیش از حد گرم شدید، به سرعت به جایی خنک بروید و استراحت کنید. در صورت ابتلا به تب شدید که قطع نشود، تغییرات ذهنی / خلق و خوی و سردرد یا سرگیجه، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

سالمندان ممکن است نسبت به عوارض جانبی این دارو، به خصوص خواب آلودگی، سرگیجه، احساس سبکی سر و طولانی شدن فاصله QT، حساسیت بیشتری داشته باشند. (به قسمت بالا مراجعه کنید). خواب آلودگی، سرگیجه و احساس سبکی سر می‌توانند خطر سقوط را افزایش دهند.

در دوران بارداری، این دارو باید تنها در صورت نیاز مصرف شود. نوزادان متولد شده از مادرانی که از این دارو در ۳ ماه آخر بارداری استفاده کرده‌اند، ممکن است به ندرت دچار علائمی از قبیل سفتی یا لرز عضله، خواب آلودگی، مشکلات تغذیه / تنفسی و یا گریه‌ های مداوم شوند. اگر متوجه هر یک از این علائم در نوزاد خود به ویژه در ماه اول شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.

از آنجا که مشکلات روحی و روانی درمان نشده (مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، افسردگی) می‌توانند یک وضعیت جدی باشند، مصرف این دارو را متوقف نکنید مگر اینکه پزشک دستور دهد.

اگر در حال برنامه ریزی برای بارداری هستید، باردار شده اید یا فکر می‌کنید که ممکن است باردار باشید، بلافاصله با پزشک خود در مورد حوادث و خطرات استفاده از این دارو در طول دوران بارداری صحبت کنید.

این دارو به شیر مادر عبور می‌کند و ممکن است در نوزاد شیرده علائم ناخوشایندی ایجاد کند. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

 

تداخلات دارویی ممکن است چگونگی عملکرد داروهای شما را تغییر دهند یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهند. این مقاله شامل تمام تداخلات دارویی احتمالی نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی / غیر تجویز و محصولات گیاهی) تهیه و آن را به پزشک و داروساز خود ارائه دهید. بدون تأیید پزشک مصرف هیچ دارویی را شروع و متوقف نکنید یا دوز داروها را تغییر ندهید.

محصولی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشد، متوکلوپرامید است.

در صورت مصرف سایر داروهایی که سبب خواب آلودگی می‌شوند مانند داروهای مسکن درد یا سرفه (مانند کدئین، هیدروکودون)، الکل، ماری جوانا، داروهای خواب یا اضطراب (مانند آلپرازولام، لورازپام، زلپیدم)، آرامبخش های عضلانی (مانند کاریزوپروتول، سیکلو انسپورین) یا آنتی هیستامین‌ها (مانند ستیریزین، دیفن هیدرامین) به پزشک یا داروساز اطلاع دهید. برچسب روی تمام داروهای خود (مانند داروهای آلرژی یا سرفه و سرماخوردگی) را بررسی کنید، زیرا ممکن است حاوی مواد تشکیل دهنده‌ای باشند که موجب خواب آلودگی می‌شوند. از داروساز در مورد نحوه استفاده مطمئن داروها سؤال کنید.

 

در صورتی که دوز بالایی مصرف گردد با مرکز مسمومیت یا اورژانس تماس گیرید. در تهران می توان با مرکز مسمومیت با شماره تلفن ۱۴۹۰ تماس بگیرید. ساکنان دیگر شهر ها می توانند با مرکز کنترل مسمومیت استانی یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرند.

علائم اوردوز ممکن است شامل موارد زیر باشند:

خواب آلودگی / سرگیجه شدید، ضربان قلب سریع / غیر طبیعی، حرکات غیر معمول / کنترل نشده، تشنج.

 

ریسپریدون را به بقیه افراد جهت مصرف ندهید. این برخلاف قانون است. تست های آزمایشگاهی و یا پزشکی ممکن است به صورت دوره ای برای نشان دادن پیشرفت شما و یا کنترل عوارض جانبی انجام شود. برای جزئیات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو فقط برای وضعیت فعلی شما تجویز شده است. بعد از آن برای عفونت دیگری از آن استفاده نکنید مگر اینکه پزشک دستور داده باشد.

 

سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه

منبع تصاویر 

کمک های اولیه

سلامت عمومی

کمک های اولیه

کمک های اولیه

کمک های اولیه

کمک های اولیه

سلامت عمومی

کمک های اولیه

کمک های اولیه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

وب‌سایت

ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی می‌نویسم.

عوارض قرص risperdal
عوارض قرص risperdal
0

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید