اینها رو بخوان سالم بمان :
عوامل ابتلا به کزاز
عوامل ابتلا به کزاز

نشانه‌های سجاوندی

عجب سازنده ی این علامت عرب دولاب است

کزاز چیست؟

کزاز نوعی بیماری عفونی است که از طریق ورود نوعی باکتری به بدن ایجاد می‌شود. این باکتری در خاک، کودهای حیوانی و فلزات پوسیده بیشتر دیده می‌شود و با ورود آن به بدن، باکتری مزبور رشد و تولید سم خواهد کرد.

علت این بیماری خود باکتری نیست، بلکه سمی است که به محض ورود به بدن ترشح می‌کند.

با آزاد شدن تدریجی سم در بدن انسان، گرفتگی عضلانی دردناک و شدید که علامت عمده بیماری کزاز است، بروز می‌کند. گرفتگی عضلانی با پیشرفت سم در بدن به تدریج گسترش می یابد و با درگیر کردن عضلات تنفسی و انسداد راه تنفس، منجر به مرگ بیمار خواهد شد.

 

عوامل ابتلا به کزاز

علایم و نشانه ها

– گرفتگی فک ، گردن و دیگر عضلات

– تحریک پذیری

– تب

وقتی که سم به اعصاب می رسد، عضلات صورت و فک دچار گرفتگی های شدید می شوند. به همین علت یکی از مشکلات شایع، قفل شدن فک است. همچنین گرفتگی عضلات گردن، بلع مشکل و تحریک پذیری نیز رخ می دهد. به علاوه عضلات قفسه سینه ، شکم و پشت نیز ممکن است دچار گرفتگی شوند. گرفتگی شدید عضلات تنفسی منجر به تنفس مشکل برای بیمار می گردد.

علائم و نشانه های کزاز چند روز تا چند هفته بعد از صدمه ظاهر می شوند. دوره نهفتگی برای این بیماری 5 روز تا 15هفته می باشد. میانگین دوره نهفتگی 7 روز می باشد.

 

علت بیماری

نام باکتری عامل بیماری “کلستریدیوم تتانی” است که در خاک، غبار و مدفوع حیوانات یافت می شود.

این باکتری از طریق یک بریدگی یا زخم باز به بدن وارد می‌شود. اغلب این باکتری از طریق زخم سوراخ ‌شده عمیق ناشی از اشیایی تیز مانند چاقو  یا ناخن، فرد را آلوده می‌‌کند. هنگامی که باکتری وارد زخم تازه عمیق می گردد، اسپورهای باکتری یک سم قدرتمند به نام “تتانواسپاسمین” را تولید می نمایند. این سم بر عملکرد سیستم عصبی اثر می کند و باعث گرفتگی عضلانی شدید (شایع ترین علامت تتانی) می شود.

 

چه کسانی بیشتر در معرض خطرند؟

بیماری کزاز اغلب گروه‌هایی از جامعه که سر و کارشان با خاک و فلزات آلوده است از جمله کشاورزان و آهنگران را تهدید می‌کند.

همچنین نوزادانی که هنگام تولد، بند ناف شان با اشیای آلوده و بدون ضد عفونی کردن بریده می‌شود، امکان ابتلای آن ها به این بیماری وجود دارد.

 

چه زمانی به درمان نیازمندیم ؟

در زخم‌های سطحی و تمیز، سابقه واکسیناسیون بیمار بررسی می‌شود. اگر از آخرین نوبت تزریق واکسن کمتر از 10 سال سپری شده باشد، هیچ اقدامی انجام نمی‌شود و اگر بیش از 10 سال باشد، واکسن تزریق می‌شود.

در زخم‌های عمیق و کثیف، اگر سابقه واکسیناسیون بیش از پنج سال باشد، واکسن تزریق می‌شود. 

به افرادی هم سابقه واکسیناسیون کزاز ندارند یا از وضعیت واکسیناسیون خود مطمئن نیستید، هر نوع زخمی (چه سطحی و چه عمیق) که داشته باشند، بدون استثنا واکسن زده می‌شود.

 

غربالگری و تشخیص

پزشک، کزاز را بر اساس معاینه بدنی و نشانه هایی نظیر اسپاسم عضلانی، گرفتگی و درد تشخیص می دهد. تست های آزمایشگاهی عموما در تشخیص کزاز غیر مؤثر هستند.

 

درمان

درمان شامل مصرف یک ضد سم نظیر TIG می باشد، هر چند که ضد سم تنها می تواند سموم غیر متصل به بافت عصبی را خنثی نماید.

پزشک ممکن است برای مقابله با باکتری کزاز، آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی تجویز کند.

همچنین تجویز واکسن کزاز، از عفونت آینده با کزاز جلوگیری می نماید. عفونت کزاز نیازمند یک دوره طولانی درمان در یک مرکز بهداشتی می باشد. داروهایی جهت آرام بخشی و فلج عضلانی تجویز می شوند که در این صورت شما نیازمند روش های حمایتی از مجاری هوایی می باشید.

در اکثر موارد، بیماری کزاز شدید بوده و علی رغم درمان منجر به مرگ می گردد. مرگ اغلب در اثر انقباض مجاری هوایی، عفونت های تنفسی و اختلال در سیستم عصبی خودکار رخ می دهد. سیستم عصبی خودکار قسمتی از سیستم عصبی است که کنترل عضلات قلبی، عضلات غیر ارادی و غدد را بر عهده دارد. بیماران بهبود یافته از کزاز گاهی به مشکلات روانی مبتلا می شوند و به مشاوره روانپزشکی نیازمند می گردند.

 

پیشگیری

شما از طریق ایمنی بر علیه سم می توانید از کزاز پیشگیری نمایید. اکثر موارد کزاز در افراد غیر ایمن و کسانی که واکسن یادآور کزاز را طی 10 سال گذشته دریافت نکرده اند، رخ می دهد.

 

* تزریق واکسن

واکسن کزاز اغلب به عنوان جزئی از واکسن DPT (دیفتری، کزاز، سیاه سرفه) یا سه گانه به کودکان تزریق می شود. این تزریق فرد را در برابر سه بیماری، دیفتری، سیاه سرفه و کزاز ایمن می کند.

آخرین مدل این واکسن شامل دیفتری، شبه سم کزاز و سیاه سرفه بدون سلول (DtaP) می باشد. DtaP شامل پنج دوز می باشد که به طور معمول در بازو یا ران اطفال تزریق می شود. سنین تزریق واکسن عبارتند از: 2 ماهگی، 4 ماهگی، 6 ماهگی، 15 تا 18 ماهگی، 4 تا 6 سالگی.عوامل ابتلا به کزاز

بزرگسالان باید به طور مرتب هر 10 سال یک بار، یک دوز واکسن یادآور کزاز را تزریق نمایند. در صورت مسافرت های بین المللی (خارج از کشور) بهتر است یک دوز جدید واکسن کزاز تزریق شود. دوز یادآور واکسن کزاز به طور معمول همراه با دوز یادآور واکسن دیفتری به صورت واکسن نوع بالغین یا (Td ) تزریق می شود.

ابتلا به کزاز منجر به ایجاد ایمنی در برابر بیماری نمی شود. بنابراین توصیه به واکسیناسیون جهت جلوگیری از عود مجدد بیماری کاملا منطقی به نظر می رسد. اگر دوران کودکی واکسن کزاز را دریافت نکرده اید، به پزشک مراجعه کنید و واکسن نوع بالغین یا Td را تزریق نمایید.

 

* تمیز نگه داشتن زخم

ابتدا زخم را با آب تمیز بشویید. سپس زخم و اطراف آن را با آب و صابون به دقت تمیز نمایید.

 

* توجه به منشا زخم

زخم های ناشی از سوزن یا دیگر برش های عمقی، گزیدگی حیوانات و به ویژه زخم های کثیف، شما را در گروه پر خطر برای ابتلا به عفونت کزاز قرار می دهند. در این صورت پزشک زخم شما را تمیز می نماید و پس از تجویز آنتی بیوتیک، دوز یادآور واکسن کزاز را به شما تزریق می نماید.

 

* مصرف آنتی بیوتیک

در مورد هر زخم شدیدی با پزشک مشورت کنید تا مشخص شود آیا به مصرف آنتی بیوتیک نیازی هست یا نه.

بعد از شستن و تمیز کردن زخم، یک لایه از آنتی بیوتیک هایی ( کرم یا پماد) نظیر نئوسپورین یا پلی سپورین را بر روی زخم قرار دهید. این آنتی بیوتیک ها بهبود زخم را تسریع نمی کنند، اما با مهار رشد باکتری ها و ایجاد مصونیت، بدن را در ترمیم زخم یاری می نمایند. برخی اجزای این پمادها باعث ایجاد لکه های پوستی خفیف می شوند. در صورت بروز لکه های پوستی، مصرف پماد را متوقف سازید.

 

* پانسمان زخم

در معرض هوا بودن زخم به بهبودی آن کمک می نماید، اما پانسمان، زخم را تمیز نگه می دارد و از ایجاد عفونت های مضر جلوگیری می کند. تاول های تخلیه شده باید تا زمان بهبودی پانسمان شوند.

پانسمان باید روزانه و در صورت مرطوب بودن، سریع تر تعویض شود. در صورت حساسیت به برخی از باندها و چسب ها، از گاز استریل و چسب های کاغذی استفاده کنید.

 

منابع:

– دانشنامه رشد

– دکتر بابک گروسی – ایرنا

– همشهری

گردآوری : نیره ولدخانی – سایت تبیان

اگر می خواهید با پزشکان سایت مشورت کنید، اینجا را کلیک کنید.

برای شرکت در بحث های انجمن بهداشت و سلامت سایت، اینجا را کلیک کنید.

 

* مطالب مرتبط :

اهمیت واکسیناسیون در کودکان

نکات مهم درباره واکسیناسیون کودکان

بخش تغذیه و سلامت تبیان

کزاز یکی از بیماری های خطرناک سیستم عصبی است که سبب ایجاد انقباضات عضلانی غیر قابل کنترل و نهایتاً مرگ می شود. این بیماری در اثر سم باکتری کلستریدیوم تِتانی ایجاد می شود.

این باکتری در خاک و کودهای حیوانی یافت می شود. هاگ ها و یا اسپورهای این باکتری می توانند سال ها زنده مانده و خشکسالی، سرما و حتی گرمای بسیار شدید را نیز تحمل کنند. وقتی این هاگ ها از طریق جراحات پوستی به بدن انسان وارد می شوند، در شرایط و محیط مناسب بدن فعال شده و باکتری های بالغ را ایجاد می کنند. باکتری ها به محل های دارای اکسیژن مهاجرت می کنند و سموم حاصل از آنها بر سیستم عصبی تأثیر می گذارد. به مرور این سم در بدن منتشر می شود، و تمام اعصاب به آن واکنش نشان خواهند داد. این واکنش به صورت یک انقباض گسترده و فراگیر است.

 

اگر بر روی بدن خود زخم و جراحتی داشته باشید، مثلا جراحت ناشی از سوختگی و این زخم با خاکِ حاوی باکتری کزاز تماس پیدا کند، باکتری ها از راه آن زخم وارد بدن شده و به زودی تمام سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار می دهند.عوامل ابتلا به کزاز

یکی دیگر از راه های ورود این اورگانیسم، گاز گرفتگی توسط حیوانات آلوده و ابتلا توسط ابزارهای جراحی آلوده است.

در اغلب موارد محل ورود باکتری دچار التهاب و قرمزی نمی شود، به طور میانگین بین 7 تا 21 روز پس از آلوده شدن، علائم بیماری بروز خواهد کرد.

از مهم ترین راه های ابتلای نوزادان به باکتری کزاز،  بریدن بند ناف آنها توسط قیچی های آلوده پس از تولد است.

 

علائم کزاز در نوزادان مابین روز های 3 تا 12 بعد از تولد ظاهر می شود، به این ترتیب که به علت اختلال سیستم عصبی، نوزاد دچار اختلالات بلع شده و توان مکیدن موثری ندارد، درنتیجه نوزاد در اثر گرسنگی، بی قراری و گریه های شدید خواهد داشت.

معمولاً انقباضات عضلانی از اطراف محل ورود باکتری آغاز می شوند که به آن کزاز موضعی می گویند، با گذشت زمان، تکثیر باکتری و انتشار سموم آن در بدن، سایر عضلات بدن نیز دچار انقباض می شوند که آن را کزار جنرالیزه می نامند. برای مثال اگر محل جراحت و ورود باکتری در ناحیه سر باشد، ابتدا عضلات سر و صورت دچار انقباض شده و سپس درصورت عدم درمان سایر نواحی نیز درگیر خواهند شد.

سایر علائم کزاز در نوزادان شامل موارد زیر می باشد:

 

کزار یک مورد اورژانسی محسوب می شود، نوزاد باید سریعاً به بیمارستان منتقل شده و تحت معاینه دقیق قرار گیرد، سایر اقدامات درمانی شامل:

درصورت عدم درمان نوزاد احتمال مرگ او 99 درصد خواهد بود. اما اگر تمام اقدامات درمانی به درستی و بسیار سریع انجام شود، معمولاً در عرض یک ماه علائم از بین خواهد رفت و نوزاد بهبود پیدا می کند.

 

برای پیشگیری از ایجاد این بیماری خطرناک در نوزادان در اولین گام باید تمام ابزارها و لوازم مصرفی در هنگام زایمان کاملاً ضدعفونی شده باشند.

مهم ترین عامل پیشگیری کننده از ایجاد کزاز در نوزادان و کودکان انجام واکسیناسیون است. این واکسن باید در چند نوبت تزریق شود، اولین بار در دوماهگی، سپس در چهار ماهگی و شش ماهگی. تزریق واکسن های یاد آور در سنین 4 و 6 سالگی و سپس تکرار آن هر 10 سال یکبار ضرورت دارد.

 

مطالعه بیشتر:

1- روش های پیشگیری و درمان عرق سوز شدن پوست نوزاد

2- علت ایجاد بیضه نزول نکرده چیست و چگونه درمان می شود؟

3- شناخت انواع روش های درمان انحراف چشم نوزاد

4- روش های تشخیص و درمان کم کاری تیروئید مادرزادی

5- بیماری گریوز در نوزادان چیست و چگونه درمان می شود؟

 

نویسنده :
تیم تالیف و ترجمه نی نی پلاس

سلامت، مراقبت و نگهداری کودکان

سلامت، مراقبت و نگهداری کودکان

اخبار و تحقیقات

سلامت، مراقبت و نگهداری کودکان

سلامت، مراقبت و نگهداری کودکان

سلامت، مراقبت و نگهداری کودکان

ویدیوهای رشد نوزادان

این بخش در حال طراحی می باشد

عوامل ابتلا به کزاز
عوامل ابتلا به کزاز
9

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید