خواص دارویی و گیاهی

قرص xanax ویکی پدیا
قرص xanax ویکی پدیا

8-Chlor-1-methyl-6-phenyl-4H-[1,2,4]-triazolo[4,3-a][1,4]benzodiazepin

N05BA12

Feststoff[1]

228–228,5 °C[1]

2,4[3]

قرص xanax ویکی پدیا

löslich in Ethanol, unlöslich in Wasser[1]

Achtung

1220 mg·kg−1 (LD50, Ratte, oral)[4]


Alprazolam ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der Benzodiazepine mit mittlerer Wirkungsdauer, der zur kurzzeitigen Behandlung von Angst- und Panikstörungen eingesetzt wird.

Alprazolam wirkt beruhigend und angstlösend. Es wird zur kurzzeitigen symptomatischen Behandlung von Angstzuständen und von Panikstörungen sowie zur Behandlung der Übelkeit bei einer Chemotherapie eingesetzt.[5]

Alprazolam wird im Rahmen der Therapie von Depressionen[6] bzw. als Behandlung von Begleit-Depressionen bei Angstzuständen[7] verwendet. Es zeigt bei akuten oder Kurzzeitbehandlungen antidepressive Eigenschaften.[8]

Die Anwendung als Schlafmittel ist zwar häufig, allerdings hat Alprazolam dafür keine Indikation (Off-Label-Use).

Die Dosierung und die Dauer der Anwendung werden an die individuelle Reaktionslage, das Indikationsgebiet und die Schwere der Erkrankung angepasst. Hierbei gilt der Grundsatz, die Dosis so gering und die Behandlungsdauer so kurz wie möglich zu halten, um die Gefahr einer psychischen und physischen Abhängigkeit zu minimieren. Es wird empfohlen, die Gesamtdauer – einschließlich der Ausschleichphase – acht bis zwölf Wochen nicht übersteigen zu lassen.[6][9] Der Patient sollte außerdem in regelmäßigen Abständen untersucht werden, um die Notwendigkeit einer fortgesetzten Behandlung zu überprüfen. Um Entzugserscheinungen beim Absetzen von Alprazolam zu vermeiden, wird die Dosis langsam reduziert.

Die Anwendung von Alprazolam bei folgenden Erkrankungen ist problematisch:[6][7][9]

Alkohol kann die Wirkung von Alprazolam in nicht vorhersehbarer Weise verändern.

Bei gleichzeitiger Anwendung von Alprazolam mit folgenden Arzneimitteln kann es zu gegenseitiger Verstärkung der zentraldämpfenden Wirkung kommen:

Arzneimittel, welche über das Cytochrom P450 3A4 abgebaut werden, können die Konzentration und Wirksamkeit von Alprazolam erhöhen.

Die gleichzeitige Verabreichung von Ketoconazol, Itraconazol oder anderen Antimykotika vom Azol-Typ ist kontraindiziert.

Wechselwirkungen zwischen HIV-Protease-Inhibitoren (z. B. Ritonavir) und Alprazolam sind komplex und zeitabhängig. Niedrige Dosen von Ritonavir führen zu einer deutlichen Einschränkung der Alprazolam-Clearance, was dessen Halbwertszeit verlängert und die klinische Wirksamkeit erhöht. Allerdings hebt die CYP3A-Induktion diese Hemmung bei längerer Anwendungsdauer von Ritonavir wieder auf. Die Interaktion erfordert entweder eine Dosisreduktion oder ein Absetzen von Alprazolam.

Probleme können bei der gleichzeitigen Einnahme von folgenden Medikamenten auftreten:

Alprazolam darf nicht während der Schwangerschaft verwendet werden. Frauen im gebärfähigen Alter wird geraten, die Medikation abzusetzen, wenn sie schwanger sind oder die Absicht haben, schwanger zu werden. Wenn eine Verabreichung des Präparates in der Spätphase der Schwangerschaft oder hochdosiert während der Geburtswehen aus dringenden medizinischen Gründen unumgänglich ist, muss mit nachteiligen Wirkungen auf das Neugeborene gerechnet werden. Diese können Hypotonie, Ateminsuffizienz, Hypothermie, herabgesetzte Muskelspannung und Trinkschwäche (floppy infant syndrome) umfassen.[6][9]

Da Alprazolam in die Muttermilch übergeht und dort kumuliert, soll das Präparat während des Stillens nicht verabreicht werden. Neugeborene metabolisieren Benzodiazepine wesentlich langsamer als Erwachsene.[6][9]

Die Wirksamkeit und Unbedenklichkeit von Alprazolam bei Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren wurde nicht untersucht.[7]

Die häufigsten Nebenwirkungen sind Somnolenz und Benommenheit/Schwindel. Weiterhin können folgende Nebenwirkungen auftreten, insbesondere zu Beginn der Therapie: verringerte Aufmerksamkeit, Müdigkeit, gedämpfte Emotionen, Verwirrtheit, Muskelschwäche, Ataxie, Bewegungs- und Gangunsicherheit (Sturzgefahr besonders bei älteren Patienten), Tremor, Kopfschmerzen, Sehstörungen, Störungen des vegetativen Nervensystems (Gewichtsänderung, gastrointestinale Störungen, Blasenfunktionsstörungen). In der Regel verringern sich diese Symptome bei wiederholter Anwendung.

Weiterhin wurden Anorexie, Hyperprolaktinämie, Menstruationsstörungen und Störungen der Leberfunktion (z. B. Gelbsucht) beobachtet. Über Änderungen der Libido und Hautreaktionen wurde gelegentlich berichtet. Selten kann es zu einer Atemdepression kommen, insbesondere während der Nacht.

Es wird Patienten, die Alprazolam einnehmen, nicht empfohlen, Auto zu fahren, komplexe Maschinen zu bedienen oder andere potenziell gefährliche Tätigkeiten auszuführen, solange nicht bekannt ist, ob die Fähigkeit zur Ausübung solcher Tätigkeiten beeinträchtigt wird.[7]

Mit der Dauer der Einnahme von Alprazolam über mehrere Wochen kann es durch eine Toleranzentwicklung zum Nachlassen der Wirkung kommen.

Wie alle Benzodiazepine kann auch Alprazolam schon nach kurzer Einnahmedauer zu einer psychischen und körperlichen Abhängigkeit führen. Das Risiko für eine Sucht steigt mit der Höhe der Dosierung und der Länge der Medikamenteneinnahme. Patienten mit bekannten Tablettenabhängigkeit, Drogen- oder Alkoholsucht in der Vorgeschichte haben ein erhöhtes Risiko der Suchtentwicklung.

Wurde eine physische Abhängigkeit von Alprazolam entwickelt, löst ein abruptes Absetzen des Arzneimittels Entzugserscheinungen, wie z. B. Kopf- und Muskelschmerzen, Angstzustände, Spannung, Unruhe, Verstörtheit und Reizbarkeit aus. In schweren Fällen können Realitätsverlust, Persönlichkeitsverlust, Hyperacusis, Taubheitsgefühl und Kribbeln in den Extremitäten, Überempfindlichkeitsreaktionen auf Licht, Lärm und körperlichen Kontakt, Halluzinationen oder epileptische Anfälle auftreten. Die häufigen Entzugserscheinungen nach einer Alprazolam-Therapie sind in der Literatur gut dokumentiert.[10]

Nach dem Absetzen der Medikation kann es auch zum Auftreten eines sogenannten Rebound-Phänomenen kommen. Hier treten die Symptome, die zu einer Behandlung mit Benzodiazepinen führten, in verstärkter Form wieder auf. Als Begleitreaktionen sind Stimmungswechsel, Angstzustände und Unruhe möglich. Da nach einem abrupten Absetzen der Medikation die Entzugserscheinungen häufiger auftreten, ist eine schrittweise Reduktion der Dosierung empfohlen.[6][7][9]

Eine Überdosierung von Alprazolam führt zu einer allgemeinen zentralnervösen Dämpfung, die von Benommenheit bis hin zum Koma reichen kann. Durch die alleinige Einnahme von Alprazolam besteht im Allgemeinen keine Lebensgefahr, es sei denn in Kombination mit anderen zentral wirksamen Substanzen oder Alkohol; hierdurch kann es zum Atemstillstand kommen und eine Unterstützung der Vitalfunktionen nötig werden.

Zur Entgiftung kann bei bewusstseinsklaren Patienten Erbrechen herbeigeführt werden bzw. nach Intubation eine Magenspülung und Behandlung mit Aktivkohle durchgeführt werden. Die Behandlung mit Flumazenil als Antidot kann in Erwägung gezogen werden. Eine forcierte Diurese oder Dialysebehandlung ist dagegen wirkungslos.[7]

Alprazolam bindet im Gehirn an GABA-Rezeptoren und erhöht auf diese Weise die inhibitorischen Effekte des Neurotransmitters GABA.[7]

Neben unmetabolisiertem Alprazolam (ca. 20 %) werden als Hauptmetaboliten α-Hydroxyalprazolam (ca. 17 %) sowie 4-Hydroxyalprazolam ausgeschieden. Darüber hinaus sind eine Vielzahl weiterer Metabolite identifiziert worden. Die pharmakologische Aktivität von α-Hydroxyalprazolam beträgt ca. 50 %, verglichen mit Alprazolam. 4-Hydroxyalprazolam zeigt keine pharmakologische Aktivität. Die Halbwertszeit der beiden Hauptmetabolite liegt im gleichen Bereich wie die von Alprazolam. Die Metaboliten tragen aufgrund niedriger Konzentration wahrscheinlich kaum zum therapeutischen Effekt bei.

Alprazolam wird nach oraler Gabe rasch und gut resorbiert. Maximale Plasmaspiegel werden nach einmaliger oraler Gabe nach ein bis zwei Stunden erreicht. Die Bioverfügbarkeit liegt bei 80 %. Die Plasmaproteinbindung beträgt 70 bis 80 %. Das Verteilungsvolumen beträgt durchschnittlich 1,0 bis 1,2 l/kg und ist bei adipösen Patienten signifikant größer. Die Eliminationshalbwertszeit nach einmaliger Gabe liegt zwischen 12 und 15 Stunden. Bei älteren männlichen Patienten kann die Eliminationshalbwertzeit verlängert sein.

Die verzögerte Wirkstofffreisetzung der Retard-Tablette beeinflusst die Distribution, den Metabolismus und die Elimination von Alprazolam nicht. Die Serumspitzenkonzentrationen werden fünf bis elf Stunden nach der Gabe einer Retard-Tablette erreicht.[6][9]

Alprazolam tritt in verschiedenen Kristallformen auf. Mittels thermoanalytischer Untersuchungen und Röntgenbeugungsmessungen konnten zwei polymorphe Formen, ein Dihydrat und zwei nichtstöchiometrische Solvate mit Ethanol und Acetonitril charakterisiert werden.[2] Für das kommerzielle Polymorph I und das Dihydrat wurden die Kristallstrukturen bestimmt. Beide kristallieren in einem triklinen Gitter, das Polymorph I mit einer Raumgruppe P1 bzw. das Dihydrat mit der Raumgruppe P1.[2] Die Desolvatation des Dihydrates und des Ethanolsolvates ergeben das Polymorph I. Aus dem Acetonitrilsolvat resultiert das Polymorph II, welches mit 233 °C einen etwas höheren Schmelzpunkt besitzt.[2]

Alprazolam wurde durch die Firma Upjohn (später von Pfizer übernommen) entwickelt und 1984 unter dem Namen Tafil auf den deutschen Markt gebracht.[11] Sein Patentschutz endete im Jahre 1993.

Tafil (D), Xanax, Xanax retard (CH, USA), Xanor (A), zahlreiche Generika (D, A)[6][7][9]

8-Chlor-1-methyl-6-phenyl-4H-[1,2,4]-triazolo[4,3-a][1,4]benzodiazepin

N05BA12

Feststoff[1]

228–228,5 °C[1]

2,4[3]

قرص xanax ویکی پدیا

löslich in Ethanol, unlöslich in Wasser[1]

Achtung

1220 mg·kg−1 (LD50, Ratte, oral)[4]


Alprazolam ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der Benzodiazepine mit mittlerer Wirkungsdauer, der zur kurzzeitigen Behandlung von Angst- und Panikstörungen eingesetzt wird.

Alprazolam wirkt beruhigend und angstlösend. Es wird zur kurzzeitigen symptomatischen Behandlung von Angstzuständen und von Panikstörungen sowie zur Behandlung der Übelkeit bei einer Chemotherapie eingesetzt.[5]

Alprazolam wird im Rahmen der Therapie von Depressionen[6] bzw. als Behandlung von Begleit-Depressionen bei Angstzuständen[7] verwendet. Es zeigt bei akuten oder Kurzzeitbehandlungen antidepressive Eigenschaften.[8]

Die Anwendung als Schlafmittel ist zwar häufig, allerdings hat Alprazolam dafür keine Indikation (Off-Label-Use).

Die Dosierung und die Dauer der Anwendung werden an die individuelle Reaktionslage, das Indikationsgebiet und die Schwere der Erkrankung angepasst. Hierbei gilt der Grundsatz, die Dosis so gering und die Behandlungsdauer so kurz wie möglich zu halten, um die Gefahr einer psychischen und physischen Abhängigkeit zu minimieren. Es wird empfohlen, die Gesamtdauer – einschließlich der Ausschleichphase – acht bis zwölf Wochen nicht übersteigen zu lassen.[6][9] Der Patient sollte außerdem in regelmäßigen Abständen untersucht werden, um die Notwendigkeit einer fortgesetzten Behandlung zu überprüfen. Um Entzugserscheinungen beim Absetzen von Alprazolam zu vermeiden, wird die Dosis langsam reduziert.

Die Anwendung von Alprazolam bei folgenden Erkrankungen ist problematisch:[6][7][9]

Alkohol kann die Wirkung von Alprazolam in nicht vorhersehbarer Weise verändern.

Bei gleichzeitiger Anwendung von Alprazolam mit folgenden Arzneimitteln kann es zu gegenseitiger Verstärkung der zentraldämpfenden Wirkung kommen:

Arzneimittel, welche über das Cytochrom P450 3A4 abgebaut werden, können die Konzentration und Wirksamkeit von Alprazolam erhöhen.

Die gleichzeitige Verabreichung von Ketoconazol, Itraconazol oder anderen Antimykotika vom Azol-Typ ist kontraindiziert.

Wechselwirkungen zwischen HIV-Protease-Inhibitoren (z. B. Ritonavir) und Alprazolam sind komplex und zeitabhängig. Niedrige Dosen von Ritonavir führen zu einer deutlichen Einschränkung der Alprazolam-Clearance, was dessen Halbwertszeit verlängert und die klinische Wirksamkeit erhöht. Allerdings hebt die CYP3A-Induktion diese Hemmung bei längerer Anwendungsdauer von Ritonavir wieder auf. Die Interaktion erfordert entweder eine Dosisreduktion oder ein Absetzen von Alprazolam.

Probleme können bei der gleichzeitigen Einnahme von folgenden Medikamenten auftreten:

Alprazolam darf nicht während der Schwangerschaft verwendet werden. Frauen im gebärfähigen Alter wird geraten, die Medikation abzusetzen, wenn sie schwanger sind oder die Absicht haben, schwanger zu werden. Wenn eine Verabreichung des Präparates in der Spätphase der Schwangerschaft oder hochdosiert während der Geburtswehen aus dringenden medizinischen Gründen unumgänglich ist, muss mit nachteiligen Wirkungen auf das Neugeborene gerechnet werden. Diese können Hypotonie, Ateminsuffizienz, Hypothermie, herabgesetzte Muskelspannung und Trinkschwäche (floppy infant syndrome) umfassen.[6][9]

Da Alprazolam in die Muttermilch übergeht und dort kumuliert, soll das Präparat während des Stillens nicht verabreicht werden. Neugeborene metabolisieren Benzodiazepine wesentlich langsamer als Erwachsene.[6][9]

Die Wirksamkeit und Unbedenklichkeit von Alprazolam bei Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren wurde nicht untersucht.[7]

Die häufigsten Nebenwirkungen sind Somnolenz und Benommenheit/Schwindel. Weiterhin können folgende Nebenwirkungen auftreten, insbesondere zu Beginn der Therapie: verringerte Aufmerksamkeit, Müdigkeit, gedämpfte Emotionen, Verwirrtheit, Muskelschwäche, Ataxie, Bewegungs- und Gangunsicherheit (Sturzgefahr besonders bei älteren Patienten), Tremor, Kopfschmerzen, Sehstörungen, Störungen des vegetativen Nervensystems (Gewichtsänderung, gastrointestinale Störungen, Blasenfunktionsstörungen). In der Regel verringern sich diese Symptome bei wiederholter Anwendung.

Weiterhin wurden Anorexie, Hyperprolaktinämie, Menstruationsstörungen und Störungen der Leberfunktion (z. B. Gelbsucht) beobachtet. Über Änderungen der Libido und Hautreaktionen wurde gelegentlich berichtet. Selten kann es zu einer Atemdepression kommen, insbesondere während der Nacht.

Es wird Patienten, die Alprazolam einnehmen, nicht empfohlen, Auto zu fahren, komplexe Maschinen zu bedienen oder andere potenziell gefährliche Tätigkeiten auszuführen, solange nicht bekannt ist, ob die Fähigkeit zur Ausübung solcher Tätigkeiten beeinträchtigt wird.[7]

Mit der Dauer der Einnahme von Alprazolam über mehrere Wochen kann es durch eine Toleranzentwicklung zum Nachlassen der Wirkung kommen.

Wie alle Benzodiazepine kann auch Alprazolam schon nach kurzer Einnahmedauer zu einer psychischen und körperlichen Abhängigkeit führen. Das Risiko für eine Sucht steigt mit der Höhe der Dosierung und der Länge der Medikamenteneinnahme. Patienten mit bekannten Tablettenabhängigkeit, Drogen- oder Alkoholsucht in der Vorgeschichte haben ein erhöhtes Risiko der Suchtentwicklung.

Wurde eine physische Abhängigkeit von Alprazolam entwickelt, löst ein abruptes Absetzen des Arzneimittels Entzugserscheinungen, wie z. B. Kopf- und Muskelschmerzen, Angstzustände, Spannung, Unruhe, Verstörtheit und Reizbarkeit aus. In schweren Fällen können Realitätsverlust, Persönlichkeitsverlust, Hyperacusis, Taubheitsgefühl und Kribbeln in den Extremitäten, Überempfindlichkeitsreaktionen auf Licht, Lärm und körperlichen Kontakt, Halluzinationen oder epileptische Anfälle auftreten. Die häufigen Entzugserscheinungen nach einer Alprazolam-Therapie sind in der Literatur gut dokumentiert.[10]

Nach dem Absetzen der Medikation kann es auch zum Auftreten eines sogenannten Rebound-Phänomenen kommen. Hier treten die Symptome, die zu einer Behandlung mit Benzodiazepinen führten, in verstärkter Form wieder auf. Als Begleitreaktionen sind Stimmungswechsel, Angstzustände und Unruhe möglich. Da nach einem abrupten Absetzen der Medikation die Entzugserscheinungen häufiger auftreten, ist eine schrittweise Reduktion der Dosierung empfohlen.[6][7][9]

Eine Überdosierung von Alprazolam führt zu einer allgemeinen zentralnervösen Dämpfung, die von Benommenheit bis hin zum Koma reichen kann. Durch die alleinige Einnahme von Alprazolam besteht im Allgemeinen keine Lebensgefahr, es sei denn in Kombination mit anderen zentral wirksamen Substanzen oder Alkohol; hierdurch kann es zum Atemstillstand kommen und eine Unterstützung der Vitalfunktionen nötig werden.

Zur Entgiftung kann bei bewusstseinsklaren Patienten Erbrechen herbeigeführt werden bzw. nach Intubation eine Magenspülung und Behandlung mit Aktivkohle durchgeführt werden. Die Behandlung mit Flumazenil als Antidot kann in Erwägung gezogen werden. Eine forcierte Diurese oder Dialysebehandlung ist dagegen wirkungslos.[7]

Alprazolam bindet im Gehirn an GABA-Rezeptoren und erhöht auf diese Weise die inhibitorischen Effekte des Neurotransmitters GABA.[7]

Neben unmetabolisiertem Alprazolam (ca. 20 %) werden als Hauptmetaboliten α-Hydroxyalprazolam (ca. 17 %) sowie 4-Hydroxyalprazolam ausgeschieden. Darüber hinaus sind eine Vielzahl weiterer Metabolite identifiziert worden. Die pharmakologische Aktivität von α-Hydroxyalprazolam beträgt ca. 50 %, verglichen mit Alprazolam. 4-Hydroxyalprazolam zeigt keine pharmakologische Aktivität. Die Halbwertszeit der beiden Hauptmetabolite liegt im gleichen Bereich wie die von Alprazolam. Die Metaboliten tragen aufgrund niedriger Konzentration wahrscheinlich kaum zum therapeutischen Effekt bei.

Alprazolam wird nach oraler Gabe rasch und gut resorbiert. Maximale Plasmaspiegel werden nach einmaliger oraler Gabe nach ein bis zwei Stunden erreicht. Die Bioverfügbarkeit liegt bei 80 %. Die Plasmaproteinbindung beträgt 70 bis 80 %. Das Verteilungsvolumen beträgt durchschnittlich 1,0 bis 1,2 l/kg und ist bei adipösen Patienten signifikant größer. Die Eliminationshalbwertszeit nach einmaliger Gabe liegt zwischen 12 und 15 Stunden. Bei älteren männlichen Patienten kann die Eliminationshalbwertzeit verlängert sein.

Die verzögerte Wirkstofffreisetzung der Retard-Tablette beeinflusst die Distribution, den Metabolismus und die Elimination von Alprazolam nicht. Die Serumspitzenkonzentrationen werden fünf bis elf Stunden nach der Gabe einer Retard-Tablette erreicht.[6][9]

Alprazolam tritt in verschiedenen Kristallformen auf. Mittels thermoanalytischer Untersuchungen und Röntgenbeugungsmessungen konnten zwei polymorphe Formen, ein Dihydrat und zwei nichtstöchiometrische Solvate mit Ethanol und Acetonitril charakterisiert werden.[2] Für das kommerzielle Polymorph I und das Dihydrat wurden die Kristallstrukturen bestimmt. Beide kristallieren in einem triklinen Gitter, das Polymorph I mit einer Raumgruppe P1 bzw. das Dihydrat mit der Raumgruppe P1.[2] Die Desolvatation des Dihydrates und des Ethanolsolvates ergeben das Polymorph I. Aus dem Acetonitrilsolvat resultiert das Polymorph II, welches mit 233 °C einen etwas höheren Schmelzpunkt besitzt.[2]

Alprazolam wurde durch die Firma Upjohn (später von Pfizer übernommen) entwickelt und 1984 unter dem Namen Tafil auf den deutschen Markt gebracht.[11] Sein Patentschutz endete im Jahre 1993.

Tafil (D), Xanax, Xanax retard (CH, USA), Xanor (A), zahlreiche Generika (D, A)[6][7][9]

8-Chlor-1-methyl-6-phenyl-4H-[1,2,4]-triazolo[4,3-a][1,4]benzodiazepin

N05BA12

Feststoff[1]

228–228,5 °C[1]

2,4[3]

قرص xanax ویکی پدیا

löslich in Ethanol, unlöslich in Wasser[1]

Achtung

1220 mg·kg−1 (LD50, Ratte, oral)[4]


Alprazolam ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der Benzodiazepine mit mittlerer Wirkungsdauer, der zur kurzzeitigen Behandlung von Angst- und Panikstörungen eingesetzt wird.

Alprazolam wirkt beruhigend und angstlösend. Es wird zur kurzzeitigen symptomatischen Behandlung von Angstzuständen und von Panikstörungen sowie zur Behandlung der Übelkeit bei einer Chemotherapie eingesetzt.[5]

Alprazolam wird im Rahmen der Therapie von Depressionen[6] bzw. als Behandlung von Begleit-Depressionen bei Angstzuständen[7] verwendet. Es zeigt bei akuten oder Kurzzeitbehandlungen antidepressive Eigenschaften.[8]

Die Anwendung als Schlafmittel ist zwar häufig, allerdings hat Alprazolam dafür keine Indikation (Off-Label-Use).

Die Dosierung und die Dauer der Anwendung werden an die individuelle Reaktionslage, das Indikationsgebiet und die Schwere der Erkrankung angepasst. Hierbei gilt der Grundsatz, die Dosis so gering und die Behandlungsdauer so kurz wie möglich zu halten, um die Gefahr einer psychischen und physischen Abhängigkeit zu minimieren. Es wird empfohlen, die Gesamtdauer – einschließlich der Ausschleichphase – acht bis zwölf Wochen nicht übersteigen zu lassen.[6][9] Der Patient sollte außerdem in regelmäßigen Abständen untersucht werden, um die Notwendigkeit einer fortgesetzten Behandlung zu überprüfen. Um Entzugserscheinungen beim Absetzen von Alprazolam zu vermeiden, wird die Dosis langsam reduziert.

Die Anwendung von Alprazolam bei folgenden Erkrankungen ist problematisch:[6][7][9]

Alkohol kann die Wirkung von Alprazolam in nicht vorhersehbarer Weise verändern.

Bei gleichzeitiger Anwendung von Alprazolam mit folgenden Arzneimitteln kann es zu gegenseitiger Verstärkung der zentraldämpfenden Wirkung kommen:

Arzneimittel, welche über das Cytochrom P450 3A4 abgebaut werden, können die Konzentration und Wirksamkeit von Alprazolam erhöhen.

Die gleichzeitige Verabreichung von Ketoconazol, Itraconazol oder anderen Antimykotika vom Azol-Typ ist kontraindiziert.

Wechselwirkungen zwischen HIV-Protease-Inhibitoren (z. B. Ritonavir) und Alprazolam sind komplex und zeitabhängig. Niedrige Dosen von Ritonavir führen zu einer deutlichen Einschränkung der Alprazolam-Clearance, was dessen Halbwertszeit verlängert und die klinische Wirksamkeit erhöht. Allerdings hebt die CYP3A-Induktion diese Hemmung bei längerer Anwendungsdauer von Ritonavir wieder auf. Die Interaktion erfordert entweder eine Dosisreduktion oder ein Absetzen von Alprazolam.

Probleme können bei der gleichzeitigen Einnahme von folgenden Medikamenten auftreten:

Alprazolam darf nicht während der Schwangerschaft verwendet werden. Frauen im gebärfähigen Alter wird geraten, die Medikation abzusetzen, wenn sie schwanger sind oder die Absicht haben, schwanger zu werden. Wenn eine Verabreichung des Präparates in der Spätphase der Schwangerschaft oder hochdosiert während der Geburtswehen aus dringenden medizinischen Gründen unumgänglich ist, muss mit nachteiligen Wirkungen auf das Neugeborene gerechnet werden. Diese können Hypotonie, Ateminsuffizienz, Hypothermie, herabgesetzte Muskelspannung und Trinkschwäche (floppy infant syndrome) umfassen.[6][9]

Da Alprazolam in die Muttermilch übergeht und dort kumuliert, soll das Präparat während des Stillens nicht verabreicht werden. Neugeborene metabolisieren Benzodiazepine wesentlich langsamer als Erwachsene.[6][9]

Die Wirksamkeit und Unbedenklichkeit von Alprazolam bei Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren wurde nicht untersucht.[7]

Die häufigsten Nebenwirkungen sind Somnolenz und Benommenheit/Schwindel. Weiterhin können folgende Nebenwirkungen auftreten, insbesondere zu Beginn der Therapie: verringerte Aufmerksamkeit, Müdigkeit, gedämpfte Emotionen, Verwirrtheit, Muskelschwäche, Ataxie, Bewegungs- und Gangunsicherheit (Sturzgefahr besonders bei älteren Patienten), Tremor, Kopfschmerzen, Sehstörungen, Störungen des vegetativen Nervensystems (Gewichtsänderung, gastrointestinale Störungen, Blasenfunktionsstörungen). In der Regel verringern sich diese Symptome bei wiederholter Anwendung.

Weiterhin wurden Anorexie, Hyperprolaktinämie, Menstruationsstörungen und Störungen der Leberfunktion (z. B. Gelbsucht) beobachtet. Über Änderungen der Libido und Hautreaktionen wurde gelegentlich berichtet. Selten kann es zu einer Atemdepression kommen, insbesondere während der Nacht.

Es wird Patienten, die Alprazolam einnehmen, nicht empfohlen, Auto zu fahren, komplexe Maschinen zu bedienen oder andere potenziell gefährliche Tätigkeiten auszuführen, solange nicht bekannt ist, ob die Fähigkeit zur Ausübung solcher Tätigkeiten beeinträchtigt wird.[7]

Mit der Dauer der Einnahme von Alprazolam über mehrere Wochen kann es durch eine Toleranzentwicklung zum Nachlassen der Wirkung kommen.

Wie alle Benzodiazepine kann auch Alprazolam schon nach kurzer Einnahmedauer zu einer psychischen und körperlichen Abhängigkeit führen. Das Risiko für eine Sucht steigt mit der Höhe der Dosierung und der Länge der Medikamenteneinnahme. Patienten mit bekannten Tablettenabhängigkeit, Drogen- oder Alkoholsucht in der Vorgeschichte haben ein erhöhtes Risiko der Suchtentwicklung.

Wurde eine physische Abhängigkeit von Alprazolam entwickelt, löst ein abruptes Absetzen des Arzneimittels Entzugserscheinungen, wie z. B. Kopf- und Muskelschmerzen, Angstzustände, Spannung, Unruhe, Verstörtheit und Reizbarkeit aus. In schweren Fällen können Realitätsverlust, Persönlichkeitsverlust, Hyperacusis, Taubheitsgefühl und Kribbeln in den Extremitäten, Überempfindlichkeitsreaktionen auf Licht, Lärm und körperlichen Kontakt, Halluzinationen oder epileptische Anfälle auftreten. Die häufigen Entzugserscheinungen nach einer Alprazolam-Therapie sind in der Literatur gut dokumentiert.[10]

Nach dem Absetzen der Medikation kann es auch zum Auftreten eines sogenannten Rebound-Phänomenen kommen. Hier treten die Symptome, die zu einer Behandlung mit Benzodiazepinen führten, in verstärkter Form wieder auf. Als Begleitreaktionen sind Stimmungswechsel, Angstzustände und Unruhe möglich. Da nach einem abrupten Absetzen der Medikation die Entzugserscheinungen häufiger auftreten, ist eine schrittweise Reduktion der Dosierung empfohlen.[6][7][9]

Eine Überdosierung von Alprazolam führt zu einer allgemeinen zentralnervösen Dämpfung, die von Benommenheit bis hin zum Koma reichen kann. Durch die alleinige Einnahme von Alprazolam besteht im Allgemeinen keine Lebensgefahr, es sei denn in Kombination mit anderen zentral wirksamen Substanzen oder Alkohol; hierdurch kann es zum Atemstillstand kommen und eine Unterstützung der Vitalfunktionen nötig werden.

Zur Entgiftung kann bei bewusstseinsklaren Patienten Erbrechen herbeigeführt werden bzw. nach Intubation eine Magenspülung und Behandlung mit Aktivkohle durchgeführt werden. Die Behandlung mit Flumazenil als Antidot kann in Erwägung gezogen werden. Eine forcierte Diurese oder Dialysebehandlung ist dagegen wirkungslos.[7]

Alprazolam bindet im Gehirn an GABA-Rezeptoren und erhöht auf diese Weise die inhibitorischen Effekte des Neurotransmitters GABA.[7]

Neben unmetabolisiertem Alprazolam (ca. 20 %) werden als Hauptmetaboliten α-Hydroxyalprazolam (ca. 17 %) sowie 4-Hydroxyalprazolam ausgeschieden. Darüber hinaus sind eine Vielzahl weiterer Metabolite identifiziert worden. Die pharmakologische Aktivität von α-Hydroxyalprazolam beträgt ca. 50 %, verglichen mit Alprazolam. 4-Hydroxyalprazolam zeigt keine pharmakologische Aktivität. Die Halbwertszeit der beiden Hauptmetabolite liegt im gleichen Bereich wie die von Alprazolam. Die Metaboliten tragen aufgrund niedriger Konzentration wahrscheinlich kaum zum therapeutischen Effekt bei.

Alprazolam wird nach oraler Gabe rasch und gut resorbiert. Maximale Plasmaspiegel werden nach einmaliger oraler Gabe nach ein bis zwei Stunden erreicht. Die Bioverfügbarkeit liegt bei 80 %. Die Plasmaproteinbindung beträgt 70 bis 80 %. Das Verteilungsvolumen beträgt durchschnittlich 1,0 bis 1,2 l/kg und ist bei adipösen Patienten signifikant größer. Die Eliminationshalbwertszeit nach einmaliger Gabe liegt zwischen 12 und 15 Stunden. Bei älteren männlichen Patienten kann die Eliminationshalbwertzeit verlängert sein.

Die verzögerte Wirkstofffreisetzung der Retard-Tablette beeinflusst die Distribution, den Metabolismus und die Elimination von Alprazolam nicht. Die Serumspitzenkonzentrationen werden fünf bis elf Stunden nach der Gabe einer Retard-Tablette erreicht.[6][9]

Alprazolam tritt in verschiedenen Kristallformen auf. Mittels thermoanalytischer Untersuchungen und Röntgenbeugungsmessungen konnten zwei polymorphe Formen, ein Dihydrat und zwei nichtstöchiometrische Solvate mit Ethanol und Acetonitril charakterisiert werden.[2] Für das kommerzielle Polymorph I und das Dihydrat wurden die Kristallstrukturen bestimmt. Beide kristallieren in einem triklinen Gitter, das Polymorph I mit einer Raumgruppe P1 bzw. das Dihydrat mit der Raumgruppe P1.[2] Die Desolvatation des Dihydrates und des Ethanolsolvates ergeben das Polymorph I. Aus dem Acetonitrilsolvat resultiert das Polymorph II, welches mit 233 °C einen etwas höheren Schmelzpunkt besitzt.[2]

Alprazolam wurde durch die Firma Upjohn (später von Pfizer übernommen) entwickelt und 1984 unter dem Namen Tafil auf den deutschen Markt gebracht.[11] Sein Patentschutz endete im Jahre 1993.

Tafil (D), Xanax, Xanax retard (CH, USA), Xanor (A), zahlreiche Generika (D, A)[6][7][9]

8-Chlor-1-methyl-6-phenyl-4H-[1,2,4]-triazolo[4,3-a][1,4]benzodiazepin

N05BA12

Feststoff[1]

228–228,5 °C[1]

2,4[3]

قرص xanax ویکی پدیا

löslich in Ethanol, unlöslich in Wasser[1]

Achtung

1220 mg·kg−1 (LD50, Ratte, oral)[4]


Alprazolam ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der Benzodiazepine mit mittlerer Wirkungsdauer, der zur kurzzeitigen Behandlung von Angst- und Panikstörungen eingesetzt wird.

Alprazolam wirkt beruhigend und angstlösend. Es wird zur kurzzeitigen symptomatischen Behandlung von Angstzuständen und von Panikstörungen sowie zur Behandlung der Übelkeit bei einer Chemotherapie eingesetzt.[5]

Alprazolam wird im Rahmen der Therapie von Depressionen[6] bzw. als Behandlung von Begleit-Depressionen bei Angstzuständen[7] verwendet. Es zeigt bei akuten oder Kurzzeitbehandlungen antidepressive Eigenschaften.[8]

Die Anwendung als Schlafmittel ist zwar häufig, allerdings hat Alprazolam dafür keine Indikation (Off-Label-Use).

Die Dosierung und die Dauer der Anwendung werden an die individuelle Reaktionslage, das Indikationsgebiet und die Schwere der Erkrankung angepasst. Hierbei gilt der Grundsatz, die Dosis so gering und die Behandlungsdauer so kurz wie möglich zu halten, um die Gefahr einer psychischen und physischen Abhängigkeit zu minimieren. Es wird empfohlen, die Gesamtdauer – einschließlich der Ausschleichphase – acht bis zwölf Wochen nicht übersteigen zu lassen.[6][9] Der Patient sollte außerdem in regelmäßigen Abständen untersucht werden, um die Notwendigkeit einer fortgesetzten Behandlung zu überprüfen. Um Entzugserscheinungen beim Absetzen von Alprazolam zu vermeiden, wird die Dosis langsam reduziert.

Die Anwendung von Alprazolam bei folgenden Erkrankungen ist problematisch:[6][7][9]

Alkohol kann die Wirkung von Alprazolam in nicht vorhersehbarer Weise verändern.

Bei gleichzeitiger Anwendung von Alprazolam mit folgenden Arzneimitteln kann es zu gegenseitiger Verstärkung der zentraldämpfenden Wirkung kommen:

Arzneimittel, welche über das Cytochrom P450 3A4 abgebaut werden, können die Konzentration und Wirksamkeit von Alprazolam erhöhen.

Die gleichzeitige Verabreichung von Ketoconazol, Itraconazol oder anderen Antimykotika vom Azol-Typ ist kontraindiziert.

Wechselwirkungen zwischen HIV-Protease-Inhibitoren (z. B. Ritonavir) und Alprazolam sind komplex und zeitabhängig. Niedrige Dosen von Ritonavir führen zu einer deutlichen Einschränkung der Alprazolam-Clearance, was dessen Halbwertszeit verlängert und die klinische Wirksamkeit erhöht. Allerdings hebt die CYP3A-Induktion diese Hemmung bei längerer Anwendungsdauer von Ritonavir wieder auf. Die Interaktion erfordert entweder eine Dosisreduktion oder ein Absetzen von Alprazolam.

Probleme können bei der gleichzeitigen Einnahme von folgenden Medikamenten auftreten:

Alprazolam darf nicht während der Schwangerschaft verwendet werden. Frauen im gebärfähigen Alter wird geraten, die Medikation abzusetzen, wenn sie schwanger sind oder die Absicht haben, schwanger zu werden. Wenn eine Verabreichung des Präparates in der Spätphase der Schwangerschaft oder hochdosiert während der Geburtswehen aus dringenden medizinischen Gründen unumgänglich ist, muss mit nachteiligen Wirkungen auf das Neugeborene gerechnet werden. Diese können Hypotonie, Ateminsuffizienz, Hypothermie, herabgesetzte Muskelspannung und Trinkschwäche (floppy infant syndrome) umfassen.[6][9]

Da Alprazolam in die Muttermilch übergeht und dort kumuliert, soll das Präparat während des Stillens nicht verabreicht werden. Neugeborene metabolisieren Benzodiazepine wesentlich langsamer als Erwachsene.[6][9]

Die Wirksamkeit und Unbedenklichkeit von Alprazolam bei Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren wurde nicht untersucht.[7]

Die häufigsten Nebenwirkungen sind Somnolenz und Benommenheit/Schwindel. Weiterhin können folgende Nebenwirkungen auftreten, insbesondere zu Beginn der Therapie: verringerte Aufmerksamkeit, Müdigkeit, gedämpfte Emotionen, Verwirrtheit, Muskelschwäche, Ataxie, Bewegungs- und Gangunsicherheit (Sturzgefahr besonders bei älteren Patienten), Tremor, Kopfschmerzen, Sehstörungen, Störungen des vegetativen Nervensystems (Gewichtsänderung, gastrointestinale Störungen, Blasenfunktionsstörungen). In der Regel verringern sich diese Symptome bei wiederholter Anwendung.

Weiterhin wurden Anorexie, Hyperprolaktinämie, Menstruationsstörungen und Störungen der Leberfunktion (z. B. Gelbsucht) beobachtet. Über Änderungen der Libido und Hautreaktionen wurde gelegentlich berichtet. Selten kann es zu einer Atemdepression kommen, insbesondere während der Nacht.

Es wird Patienten, die Alprazolam einnehmen, nicht empfohlen, Auto zu fahren, komplexe Maschinen zu bedienen oder andere potenziell gefährliche Tätigkeiten auszuführen, solange nicht bekannt ist, ob die Fähigkeit zur Ausübung solcher Tätigkeiten beeinträchtigt wird.[7]

Mit der Dauer der Einnahme von Alprazolam über mehrere Wochen kann es durch eine Toleranzentwicklung zum Nachlassen der Wirkung kommen.

Wie alle Benzodiazepine kann auch Alprazolam schon nach kurzer Einnahmedauer zu einer psychischen und körperlichen Abhängigkeit führen. Das Risiko für eine Sucht steigt mit der Höhe der Dosierung und der Länge der Medikamenteneinnahme. Patienten mit bekannten Tablettenabhängigkeit, Drogen- oder Alkoholsucht in der Vorgeschichte haben ein erhöhtes Risiko der Suchtentwicklung.

Wurde eine physische Abhängigkeit von Alprazolam entwickelt, löst ein abruptes Absetzen des Arzneimittels Entzugserscheinungen, wie z. B. Kopf- und Muskelschmerzen, Angstzustände, Spannung, Unruhe, Verstörtheit und Reizbarkeit aus. In schweren Fällen können Realitätsverlust, Persönlichkeitsverlust, Hyperacusis, Taubheitsgefühl und Kribbeln in den Extremitäten, Überempfindlichkeitsreaktionen auf Licht, Lärm und körperlichen Kontakt, Halluzinationen oder epileptische Anfälle auftreten. Die häufigen Entzugserscheinungen nach einer Alprazolam-Therapie sind in der Literatur gut dokumentiert.[10]

Nach dem Absetzen der Medikation kann es auch zum Auftreten eines sogenannten Rebound-Phänomenen kommen. Hier treten die Symptome, die zu einer Behandlung mit Benzodiazepinen führten, in verstärkter Form wieder auf. Als Begleitreaktionen sind Stimmungswechsel, Angstzustände und Unruhe möglich. Da nach einem abrupten Absetzen der Medikation die Entzugserscheinungen häufiger auftreten, ist eine schrittweise Reduktion der Dosierung empfohlen.[6][7][9]

Eine Überdosierung von Alprazolam führt zu einer allgemeinen zentralnervösen Dämpfung, die von Benommenheit bis hin zum Koma reichen kann. Durch die alleinige Einnahme von Alprazolam besteht im Allgemeinen keine Lebensgefahr, es sei denn in Kombination mit anderen zentral wirksamen Substanzen oder Alkohol; hierdurch kann es zum Atemstillstand kommen und eine Unterstützung der Vitalfunktionen nötig werden.

Zur Entgiftung kann bei bewusstseinsklaren Patienten Erbrechen herbeigeführt werden bzw. nach Intubation eine Magenspülung und Behandlung mit Aktivkohle durchgeführt werden. Die Behandlung mit Flumazenil als Antidot kann in Erwägung gezogen werden. Eine forcierte Diurese oder Dialysebehandlung ist dagegen wirkungslos.[7]

Alprazolam bindet im Gehirn an GABA-Rezeptoren und erhöht auf diese Weise die inhibitorischen Effekte des Neurotransmitters GABA.[7]

Neben unmetabolisiertem Alprazolam (ca. 20 %) werden als Hauptmetaboliten α-Hydroxyalprazolam (ca. 17 %) sowie 4-Hydroxyalprazolam ausgeschieden. Darüber hinaus sind eine Vielzahl weiterer Metabolite identifiziert worden. Die pharmakologische Aktivität von α-Hydroxyalprazolam beträgt ca. 50 %, verglichen mit Alprazolam. 4-Hydroxyalprazolam zeigt keine pharmakologische Aktivität. Die Halbwertszeit der beiden Hauptmetabolite liegt im gleichen Bereich wie die von Alprazolam. Die Metaboliten tragen aufgrund niedriger Konzentration wahrscheinlich kaum zum therapeutischen Effekt bei.

Alprazolam wird nach oraler Gabe rasch und gut resorbiert. Maximale Plasmaspiegel werden nach einmaliger oraler Gabe nach ein bis zwei Stunden erreicht. Die Bioverfügbarkeit liegt bei 80 %. Die Plasmaproteinbindung beträgt 70 bis 80 %. Das Verteilungsvolumen beträgt durchschnittlich 1,0 bis 1,2 l/kg und ist bei adipösen Patienten signifikant größer. Die Eliminationshalbwertszeit nach einmaliger Gabe liegt zwischen 12 und 15 Stunden. Bei älteren männlichen Patienten kann die Eliminationshalbwertzeit verlängert sein.

Die verzögerte Wirkstofffreisetzung der Retard-Tablette beeinflusst die Distribution, den Metabolismus und die Elimination von Alprazolam nicht. Die Serumspitzenkonzentrationen werden fünf bis elf Stunden nach der Gabe einer Retard-Tablette erreicht.[6][9]

Alprazolam tritt in verschiedenen Kristallformen auf. Mittels thermoanalytischer Untersuchungen und Röntgenbeugungsmessungen konnten zwei polymorphe Formen, ein Dihydrat und zwei nichtstöchiometrische Solvate mit Ethanol und Acetonitril charakterisiert werden.[2] Für das kommerzielle Polymorph I und das Dihydrat wurden die Kristallstrukturen bestimmt. Beide kristallieren in einem triklinen Gitter, das Polymorph I mit einer Raumgruppe P1 bzw. das Dihydrat mit der Raumgruppe P1.[2] Die Desolvatation des Dihydrates und des Ethanolsolvates ergeben das Polymorph I. Aus dem Acetonitrilsolvat resultiert das Polymorph II, welches mit 233 °C einen etwas höheren Schmelzpunkt besitzt.[2]

Alprazolam wurde durch die Firma Upjohn (später von Pfizer übernommen) entwickelt und 1984 unter dem Namen Tafil auf den deutschen Markt gebracht.[11] Sein Patentschutz endete im Jahre 1993.

Tafil (D), Xanax, Xanax retard (CH, USA), Xanor (A), zahlreiche Generika (D, A)[6][7][9]

8-Chlor-1-methyl-6-phenyl-4H-[1,2,4]-triazolo[4,3-a][1,4]benzodiazepin

N05BA12

Feststoff[1]

228–228,5 °C[1]

2,4[3]

قرص xanax ویکی پدیا

löslich in Ethanol, unlöslich in Wasser[1]

Achtung

1220 mg·kg−1 (LD50, Ratte, oral)[4]


Alprazolam ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der Benzodiazepine mit mittlerer Wirkungsdauer, der zur kurzzeitigen Behandlung von Angst- und Panikstörungen eingesetzt wird.

Alprazolam wirkt beruhigend und angstlösend. Es wird zur kurzzeitigen symptomatischen Behandlung von Angstzuständen und von Panikstörungen sowie zur Behandlung der Übelkeit bei einer Chemotherapie eingesetzt.[5]

Alprazolam wird im Rahmen der Therapie von Depressionen[6] bzw. als Behandlung von Begleit-Depressionen bei Angstzuständen[7] verwendet. Es zeigt bei akuten oder Kurzzeitbehandlungen antidepressive Eigenschaften.[8]

Die Anwendung als Schlafmittel ist zwar häufig, allerdings hat Alprazolam dafür keine Indikation (Off-Label-Use).

Die Dosierung und die Dauer der Anwendung werden an die individuelle Reaktionslage, das Indikationsgebiet und die Schwere der Erkrankung angepasst. Hierbei gilt der Grundsatz, die Dosis so gering und die Behandlungsdauer so kurz wie möglich zu halten, um die Gefahr einer psychischen und physischen Abhängigkeit zu minimieren. Es wird empfohlen, die Gesamtdauer – einschließlich der Ausschleichphase – acht bis zwölf Wochen nicht übersteigen zu lassen.[6][9] Der Patient sollte außerdem in regelmäßigen Abständen untersucht werden, um die Notwendigkeit einer fortgesetzten Behandlung zu überprüfen. Um Entzugserscheinungen beim Absetzen von Alprazolam zu vermeiden, wird die Dosis langsam reduziert.

Die Anwendung von Alprazolam bei folgenden Erkrankungen ist problematisch:[6][7][9]

Alkohol kann die Wirkung von Alprazolam in nicht vorhersehbarer Weise verändern.

Bei gleichzeitiger Anwendung von Alprazolam mit folgenden Arzneimitteln kann es zu gegenseitiger Verstärkung der zentraldämpfenden Wirkung kommen:

Arzneimittel, welche über das Cytochrom P450 3A4 abgebaut werden, können die Konzentration und Wirksamkeit von Alprazolam erhöhen.

Die gleichzeitige Verabreichung von Ketoconazol, Itraconazol oder anderen Antimykotika vom Azol-Typ ist kontraindiziert.

Wechselwirkungen zwischen HIV-Protease-Inhibitoren (z. B. Ritonavir) und Alprazolam sind komplex und zeitabhängig. Niedrige Dosen von Ritonavir führen zu einer deutlichen Einschränkung der Alprazolam-Clearance, was dessen Halbwertszeit verlängert und die klinische Wirksamkeit erhöht. Allerdings hebt die CYP3A-Induktion diese Hemmung bei längerer Anwendungsdauer von Ritonavir wieder auf. Die Interaktion erfordert entweder eine Dosisreduktion oder ein Absetzen von Alprazolam.

Probleme können bei der gleichzeitigen Einnahme von folgenden Medikamenten auftreten:

Alprazolam darf nicht während der Schwangerschaft verwendet werden. Frauen im gebärfähigen Alter wird geraten, die Medikation abzusetzen, wenn sie schwanger sind oder die Absicht haben, schwanger zu werden. Wenn eine Verabreichung des Präparates in der Spätphase der Schwangerschaft oder hochdosiert während der Geburtswehen aus dringenden medizinischen Gründen unumgänglich ist, muss mit nachteiligen Wirkungen auf das Neugeborene gerechnet werden. Diese können Hypotonie, Ateminsuffizienz, Hypothermie, herabgesetzte Muskelspannung und Trinkschwäche (floppy infant syndrome) umfassen.[6][9]

Da Alprazolam in die Muttermilch übergeht und dort kumuliert, soll das Präparat während des Stillens nicht verabreicht werden. Neugeborene metabolisieren Benzodiazepine wesentlich langsamer als Erwachsene.[6][9]

Die Wirksamkeit und Unbedenklichkeit von Alprazolam bei Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren wurde nicht untersucht.[7]

Die häufigsten Nebenwirkungen sind Somnolenz und Benommenheit/Schwindel. Weiterhin können folgende Nebenwirkungen auftreten, insbesondere zu Beginn der Therapie: verringerte Aufmerksamkeit, Müdigkeit, gedämpfte Emotionen, Verwirrtheit, Muskelschwäche, Ataxie, Bewegungs- und Gangunsicherheit (Sturzgefahr besonders bei älteren Patienten), Tremor, Kopfschmerzen, Sehstörungen, Störungen des vegetativen Nervensystems (Gewichtsänderung, gastrointestinale Störungen, Blasenfunktionsstörungen). In der Regel verringern sich diese Symptome bei wiederholter Anwendung.

Weiterhin wurden Anorexie, Hyperprolaktinämie, Menstruationsstörungen und Störungen der Leberfunktion (z. B. Gelbsucht) beobachtet. Über Änderungen der Libido und Hautreaktionen wurde gelegentlich berichtet. Selten kann es zu einer Atemdepression kommen, insbesondere während der Nacht.

Es wird Patienten, die Alprazolam einnehmen, nicht empfohlen, Auto zu fahren, komplexe Maschinen zu bedienen oder andere potenziell gefährliche Tätigkeiten auszuführen, solange nicht bekannt ist, ob die Fähigkeit zur Ausübung solcher Tätigkeiten beeinträchtigt wird.[7]

Mit der Dauer der Einnahme von Alprazolam über mehrere Wochen kann es durch eine Toleranzentwicklung zum Nachlassen der Wirkung kommen.

Wie alle Benzodiazepine kann auch Alprazolam schon nach kurzer Einnahmedauer zu einer psychischen und körperlichen Abhängigkeit führen. Das Risiko für eine Sucht steigt mit der Höhe der Dosierung und der Länge der Medikamenteneinnahme. Patienten mit bekannten Tablettenabhängigkeit, Drogen- oder Alkoholsucht in der Vorgeschichte haben ein erhöhtes Risiko der Suchtentwicklung.

Wurde eine physische Abhängigkeit von Alprazolam entwickelt, löst ein abruptes Absetzen des Arzneimittels Entzugserscheinungen, wie z. B. Kopf- und Muskelschmerzen, Angstzustände, Spannung, Unruhe, Verstörtheit und Reizbarkeit aus. In schweren Fällen können Realitätsverlust, Persönlichkeitsverlust, Hyperacusis, Taubheitsgefühl und Kribbeln in den Extremitäten, Überempfindlichkeitsreaktionen auf Licht, Lärm und körperlichen Kontakt, Halluzinationen oder epileptische Anfälle auftreten. Die häufigen Entzugserscheinungen nach einer Alprazolam-Therapie sind in der Literatur gut dokumentiert.[10]

Nach dem Absetzen der Medikation kann es auch zum Auftreten eines sogenannten Rebound-Phänomenen kommen. Hier treten die Symptome, die zu einer Behandlung mit Benzodiazepinen führten, in verstärkter Form wieder auf. Als Begleitreaktionen sind Stimmungswechsel, Angstzustände und Unruhe möglich. Da nach einem abrupten Absetzen der Medikation die Entzugserscheinungen häufiger auftreten, ist eine schrittweise Reduktion der Dosierung empfohlen.[6][7][9]

Eine Überdosierung von Alprazolam führt zu einer allgemeinen zentralnervösen Dämpfung, die von Benommenheit bis hin zum Koma reichen kann. Durch die alleinige Einnahme von Alprazolam besteht im Allgemeinen keine Lebensgefahr, es sei denn in Kombination mit anderen zentral wirksamen Substanzen oder Alkohol; hierdurch kann es zum Atemstillstand kommen und eine Unterstützung der Vitalfunktionen nötig werden.

Zur Entgiftung kann bei bewusstseinsklaren Patienten Erbrechen herbeigeführt werden bzw. nach Intubation eine Magenspülung und Behandlung mit Aktivkohle durchgeführt werden. Die Behandlung mit Flumazenil als Antidot kann in Erwägung gezogen werden. Eine forcierte Diurese oder Dialysebehandlung ist dagegen wirkungslos.[7]

Alprazolam bindet im Gehirn an GABA-Rezeptoren und erhöht auf diese Weise die inhibitorischen Effekte des Neurotransmitters GABA.[7]

Neben unmetabolisiertem Alprazolam (ca. 20 %) werden als Hauptmetaboliten α-Hydroxyalprazolam (ca. 17 %) sowie 4-Hydroxyalprazolam ausgeschieden. Darüber hinaus sind eine Vielzahl weiterer Metabolite identifiziert worden. Die pharmakologische Aktivität von α-Hydroxyalprazolam beträgt ca. 50 %, verglichen mit Alprazolam. 4-Hydroxyalprazolam zeigt keine pharmakologische Aktivität. Die Halbwertszeit der beiden Hauptmetabolite liegt im gleichen Bereich wie die von Alprazolam. Die Metaboliten tragen aufgrund niedriger Konzentration wahrscheinlich kaum zum therapeutischen Effekt bei.

Alprazolam wird nach oraler Gabe rasch und gut resorbiert. Maximale Plasmaspiegel werden nach einmaliger oraler Gabe nach ein bis zwei Stunden erreicht. Die Bioverfügbarkeit liegt bei 80 %. Die Plasmaproteinbindung beträgt 70 bis 80 %. Das Verteilungsvolumen beträgt durchschnittlich 1,0 bis 1,2 l/kg und ist bei adipösen Patienten signifikant größer. Die Eliminationshalbwertszeit nach einmaliger Gabe liegt zwischen 12 und 15 Stunden. Bei älteren männlichen Patienten kann die Eliminationshalbwertzeit verlängert sein.

Die verzögerte Wirkstofffreisetzung der Retard-Tablette beeinflusst die Distribution, den Metabolismus und die Elimination von Alprazolam nicht. Die Serumspitzenkonzentrationen werden fünf bis elf Stunden nach der Gabe einer Retard-Tablette erreicht.[6][9]

Alprazolam tritt in verschiedenen Kristallformen auf. Mittels thermoanalytischer Untersuchungen und Röntgenbeugungsmessungen konnten zwei polymorphe Formen, ein Dihydrat und zwei nichtstöchiometrische Solvate mit Ethanol und Acetonitril charakterisiert werden.[2] Für das kommerzielle Polymorph I und das Dihydrat wurden die Kristallstrukturen bestimmt. Beide kristallieren in einem triklinen Gitter, das Polymorph I mit einer Raumgruppe P1 bzw. das Dihydrat mit der Raumgruppe P1.[2] Die Desolvatation des Dihydrates und des Ethanolsolvates ergeben das Polymorph I. Aus dem Acetonitrilsolvat resultiert das Polymorph II, welches mit 233 °C einen etwas höheren Schmelzpunkt besitzt.[2]

Alprazolam wurde durch die Firma Upjohn (später von Pfizer übernommen) entwickelt und 1984 unter dem Namen Tafil auf den deutschen Markt gebracht.[11] Sein Patentschutz endete im Jahre 1993.

Tafil (D), Xanax, Xanax retard (CH, USA), Xanor (A), zahlreiche Generika (D, A)[6][7][9]

InChI=1S/C17H13ClN4/c1-11-20-21-16-10-19-17(12-5-3-2-4-6-12)14-9-13(18)7-8-15(14)22(11)16/h2-9H,10H2,1H3 YKey:VREFGVBLTWBCJP-UHFFFAOYSA-N Y

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam) دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ,Xanal ,Razoalperazolam، زنکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است.

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود.

آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است.

قرص xanax ویکی پدیا

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامهٔ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش، حالت تهوع، تشنج، ترمور زیر پوستی. تاری دید

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود؛ بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادهٔ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی.
به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم.

مصرف‌کنندهٔ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

مصرف‌کنندهٔ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر ( کتوکانازول) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد.

قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید

مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد.
دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود.[نیازمند منبع]

با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدید تر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جدا خودداری فرمایید.

قرص آلپرازولام Alprazolam با داروهای زیر تداخل ایجاد می‌کند:

دانشنامۀ رشد.

آلپرازولام


InChI=1S/C17H13ClN4/c1-11-20-21-16-10-19-17(12-5-3-2-4-6-12)14-9-13(18)7-8-15(14)22(11)16/h2-9H,10H2,1H3 YKey:VREFGVBLTWBCJP-UHFFFAOYSA-N Y

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam) دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ,Xanal ,Razoalperazolam، زنکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است.

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود.

آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است.

قرص xanax ویکی پدیا

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامهٔ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش، حالت تهوع، تشنج، ترمور زیر پوستی. تاری دید

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود؛ بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادهٔ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی.
به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم.

مصرف‌کنندهٔ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

مصرف‌کنندهٔ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر ( کتوکانازول) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد.

قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید

مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد.
دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود.[نیازمند منبع]

با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدید تر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جدا خودداری فرمایید.

قرص آلپرازولام Alprazolam با داروهای زیر تداخل ایجاد می‌کند:

دانشنامۀ رشد.

آلپرازولام


InChI=1S/C17H13ClN4/c1-11-20-21-16-10-19-17(12-5-3-2-4-6-12)14-9-13(18)7-8-15(14)22(11)16/h2-9H,10H2,1H3 YKey:VREFGVBLTWBCJP-UHFFFAOYSA-N Y

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam) دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ,Xanal ,Razoalperazolam، زنکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است.

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود.

آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است.

قرص xanax ویکی پدیا

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامهٔ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش، حالت تهوع، تشنج، ترمور زیر پوستی. تاری دید

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود؛ بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادهٔ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی.
به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم.

مصرف‌کنندهٔ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

مصرف‌کنندهٔ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر ( کتوکانازول) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد.

قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید

مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد.
دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود.[نیازمند منبع]

با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدید تر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جدا خودداری فرمایید.

قرص آلپرازولام Alprazolam با داروهای زیر تداخل ایجاد می‌کند:

دانشنامۀ رشد.

آلپرازولام


InChI=1S/C17H13ClN4/c1-11-20-21-16-10-19-17(12-5-3-2-4-6-12)14-9-13(18)7-8-15(14)22(11)16/h2-9H,10H2,1H3 YKey:VREFGVBLTWBCJP-UHFFFAOYSA-N Y

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam) دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ,Xanal ,Razoalperazolam، زنکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است.

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود.

آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است.

قرص xanax ویکی پدیا

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامهٔ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش، حالت تهوع، تشنج، ترمور زیر پوستی. تاری دید

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود؛ بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادهٔ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی.
به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم.

مصرف‌کنندهٔ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

مصرف‌کنندهٔ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر ( کتوکانازول) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد.

قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید

مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد.
دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود.[نیازمند منبع]

با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدید تر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جدا خودداری فرمایید.

قرص آلپرازولام Alprazolam با داروهای زیر تداخل ایجاد می‌کند:

دانشنامۀ رشد.

آلپرازولام


InChI=1S/C17H13ClN4/c1-11-20-21-16-10-19-17(12-5-3-2-4-6-12)14-9-13(18)7-8-15(14)22(11)16/h2-9H,10H2,1H3 YKey:VREFGVBLTWBCJP-UHFFFAOYSA-N Y

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam) دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ,Xanal ,Razoalperazolam، زنکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است.

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود.

آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است.

قرص xanax ویکی پدیا

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامهٔ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش، حالت تهوع، تشنج، ترمور زیر پوستی. تاری دید

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود؛ بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادهٔ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی.
به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم.

مصرف‌کنندهٔ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

مصرف‌کنندهٔ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر ( کتوکانازول) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد.

قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید

مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد.
دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود.[نیازمند منبع]

با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدید تر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جدا خودداری فرمایید.

قرص آلپرازولام Alprazolam با داروهای زیر تداخل ایجاد می‌کند:

دانشنامۀ رشد.

آلپرازولام


داروی ضد اضطراب (به انگلیسی: antianxiety) علاوه بر ایجاد احساس بر طرف شدن تنش عضلانی، احساس آرامش و آسودگی را نیز به همراه می‌آورند. این داروها در درمان اختلال‌های اضطرابی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. داروهای ضداضطراب مانند دیازپام، اکسازپام، آلپرازولام (زاناکس) (Xanax) فعالیت سمپاتیک مغز را به اندازه‌ای کاهش می‌دهند که پاسخ‌های اضطراب کاهش یابند یا باز داری می‌شوند. بنزودیازپینها مانند کلرودیازپوکساید، دیازپام، اکسازپام و آلپرازولام از جمله داروهای ضد اضطراب هستند.
9
از داروهای دیگری مانند مپروبامات و پروپرانولول نیز گاهی استفاده می‌شود.

روان‌شناسی عمومی (از نظریه تا کاربرد) جلد دوم شابک: ۹۶۴-۶۳۸۹-۰۱-۵

فاطمه صبوری پور ۱۳۹۶-۰۲-۱۸ بنزودیازپین ها متن دیدگاه شما

قرص زاناکس (Xanax) یا آلپرازولام جز دسته داروهای بنزودیازپین هستند.

زاناکس، برای درمان اضطراب، بی خوابی، بیقراری، حملات هراس و اضطراب ناشی از افسردگی استفاده می شود.

در ادامه با سایت روانشناسی ویکی روان در بررسی بخشی دیگر از داروخانه اعصاب و روان همراه باشید.

عوارض جدی که با مشاهده آنها باید از دکتر مشورت گرفته شود و در صورت تشخیص مصرف زاناکس قطع شود عبارتند از:قرص xanax ویکی پدیا

به صورت قرص خوراکی، ۰٫۲۵ میلی گرم، ۰٫۵ میلی گرم ۱ میلی گرم و یا ۲ میلی گرم به تجویز پزشک مصرف می شود.

همچنین دز مصرف آن به شدت بیماری، سن و میزان واکنش بدن به دارو بستگی دارد.

اصولا بعد از مصرف ظرف ۵ الی ۳۰ دقیقه جذب و اثر میکند و تاثیر آن ۱۱ ساعت در بدن باقی می ماند.

قرص زاناکس ممکن است با بسیاری از داروها تداخل داشته باشد که در صورت مصرف داروی دیگر یا وجود بیماری خاص باید با پزشک معالج مشورت شود.

مصرف Xanax در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است امکان وارد شدن دارو به شیر مادر و آسیب جدی به جنین و نوزاد وجود دارد.

این دارو برای افراد زیر ۱۸ سال مناسب نمی باشد.

زاناکس یکی از اعتیاد آورترین داروهای آرام بخش است و بدون تجویز پزشک نباید از آن استفاده شود

زاناکس معمولا برای کنترل بیماری های کوتاه مدت استفاده میشود و برای افرادی که سابقه اعتیاد به الکل و مواد مخدر دارند، به هیچ وجه توصیه نمی شود.

با مصرف Xanax مقدار زیادی دوپامین در مغز آزاد شده که ایجاد حس نشاط و خوشی در بیمار می کند.

این امر موجب وابستگی به این حس خوب مصنوعی می شود و فرد تمایل به مصرف بیشتر و بیشتر این دارو خواهد داشت تا زمانی که دیگر بدون آن حس خوشی را تجربه نخواهد کرد.

در این حالت کاملا به آن اعتیاد پیدا کرده است.

همراه با بیش از 9 هزار مشترک دیگر برای دریافت بهترین و جدیدترین مطالب روانشناسی و دیگر موضوعات عضو خبرنامه سایت ویکی روان شوید

سایت روانشناسی ویکی روان

۱۳۹۶-۰۵-۱۸

۱۳۹۶-۰۵-۱۶

۱۳۹۶-۰۵-۱۴

۱۳۹۶-۰۵-۱۱

۱۳۹۶-۰۵-۰۳

۱۳۹۶-۰۴-۳۱

اگر می خواهید با استفاده از راه کارهای جدید تنوع در روابط زناشویی داشته باشید …

اختلال دلبستگی واکنشی – Reactive attachment disorder – یک بیماری نادر اما جدی است که …

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

وب‌سایت

ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی می‌نویسم.

آدرس ایمیل:

آدرس ایمیل:

قرص xanax ویکی پدیا

وب سایت روانشناسی ویکی روان محیطی صمیمی و مطمئن برای کسب دانش و اطلاعات کاربردی در رشته روانشناسی برای همه مردم، اشتراک سوالات و مشکلات شخصی و دریافت پاسخ از متخصصین رشته روانشناسی میباشد. اطلاعاتی که بدون شک در زندگی همه ما کاربردی بوده و تاثیر مثبت فراوان به همراه خواهد داشت. برای اطلاعات بیشتر با شماره تلفن زیر تماس بگیرید021-22372174پشتیبانی در تلگرامinfo[at]wikiravan.com

چنانچه مایل هستید برای درمان اضطراب و افسردگی از روش‌های دیگری به جز مصرف دارو استفاده کنید ما به شما مطالعه لینک‌های زیر را پیشنهاد می‌کنیم.

 امیدواریم از این مطلب استفاده کافی را برده باشید. خواهشمندیم در صورتیکه تجربه مصرف این دارو را داشته و دیدگاهی در این باره دارید با دیگر خوانندگان مجله “ستاره” در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.

کلیه حقوق وبسایت ستاره متعلق به شرکت تجارت الکترونیک ستاره است.

قرص زاناکس یا آلپرازولام از خانواده بنزودیازپین مانند دیازپام، کلونازپام و لورازپام است و برای کنترل بیماری هایی از قبیل اضطراب، بی قراری، حملات هراس، بی خوابی و برخی دیگر از اختلالات روانی تجویز می شود. این قرص را به نام نیراوام نیز می شناسند.

قرص زاناکس در دوزهای 0.25 میلی گرم، 0.5، 1 و 2 میلی گرم تولید و عرضه می گردد. دوز یکسان، اثر آن تا 10 برابر بیشتر از قرص والیوم یا دیازپام می باشد.این قرص سیزدهمین داروی پر فروش آمریکا است.

قرص زاناکس فعالیت سیستم اعصاب مرکزی را سرکوب می کند به این معنی که فعالیت، تحریک پذیری و واکنش مغز را کاهش می دهد و اجازه می دهد مغز و سیستم اعصاب مرکزی زمان بیشتری برای استراحت داشته باشند، این مسئله سبب تعادل بین سیستم اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک می شود، به عبارتی می توان گفت آلپرازولام یا زاناکس اثر آرامبخش و کسل کنندگی دارد. قرص آلپرازولام از سرعت حرکت ناقل های شیمیایی در مغز که ممکن است نامتعادل باشند می کاهد و نتیجه این کاهش از فعالیت های غیر طبیعی مغز، تنش های عصبی و اضطراب کم می کند. زاناکس این کار را با افزایش فعالیت گابا انجام می دهد، گابا آمینو بوتیریک اسید یک ماده شیمیایی طبیعی از گروه اسیدهای آمینه است که در مغز تولید و به عنوان یک انتقال دهنده عصبی، موجب افزایش حس آرامش و استراحت پذیری می شود.

هنگامی که شخص بیمار اضطراب، هراس و یا تشنج را تجربه می کند فعالیت مغز او به شدت بالا بوده و در حالی قرار دارد که به آن آماده باش می گویند، در این حالت فرد قادر به کنترل فعالیت های ذهنی خود نیست و به دنبال آن علایمی مانند افزایش ضربان قلب و سرعت تنفس، تعریق  را تجربه می کند، مصرف داروی زاناکس در این بیماران منجر به کاهش فعالیت مغز شده و در نتیجه ذهن آرام می شود و جسم کاهش اضطراب، ضربان قلب و آرامش پیدا می کند.قرص xanax ویکی پدیا

در بیشتر افراد علت بی خوابی،  عدم کنترل افکار و فعالیت بیش از حد مغز است، در این افراد هنگام شب بدن خسته اما ذهن فعال بوده و به طور غیر ارادی به موضوعات مختلف معطوف می شود و فرد توان کافی برای مهار این افکار را ندارد.

مصرف قرص زاناکس در این اشخاص سبب کاهش فعالیت مغز شده و به فکر پراکنی های بیهوده پایان می دهد و زمینه را برای خواب و استراحت کافی فراهم می کند و با این مکانیزم این دارو به عنوان یک قرص خواب آور نیز شناخته می شود.

توجه کنید که اگر پزشک شما این دارو را برای درمان بی خوابی تجویز کرده است آن را دیر وقت در شب مصرف نکنید زیرا در روز بعد احساس خواب آلودگی و گیجی خواهید داشت. برنامه مصرف را طوری تنظیم کنید که آغاز فعالیت روزانه شما حداقل 10 ساعت بعد از مصرف این دارو باشد، به عنوان مثال اگر صبح ساعت 8 از خواب بیدار می شوید قرص آلپرازولام یا زاناکس را ساعت 9 الی 10 شب مصرف کنید تا هم از خواب کافی برخوردار شوید و هم هنگام بیدار شدن تقریبا با پایان اثر دارو همزمان باشد. همچنین مواد فعال در این دارو از طریق ادرار دفع می شوند و شما برای سرعت بخشیدن به این عمل می توانید در صبح قبل از صرف ناشتایی دو لیوان آب بخورید تا زودتر تاثیر آن بر طرف گردد.

دقت کنید که سرعت تاثیر این دارو در بدن هر فرد متفاوت بوده و بسته به سن، شدت بیماری و سوخت و ساز بدن متغیر است و در عده ای بعد از جذب کمتر از پنج دقیقه تاثیر می گذارد.

به طور متوسط نیمه عمر این دارو یازده ساعت است اما در برخی اشخاص که شدت بیماری بالا بوده نیاز به مصرف چند دوز در روز می باشد.

اگر قرص زاناکس را با معده خالی و قبل از صرف غذا مصرف نمایید به مدت پنج تا نیم ساعت بعد از جذب اثر می کند. همچنین قرار دادن قرص در زیر زبان نیز جذب و اثر آن را سرعت می بخشد.

قرص زاناکس برای تمام اشخاص مناسب نیست و مصرف سر خود آن اعتیاد آور است و استفاده از زاناکس در افرادی که سابقه اعتیاد به مواد مخدر و الکل دارند به هیچ عنوان توصیه نمی گردد.

این دارو به شکل خوراکی مصرف می شود و تجویز  دوز مصرف بستگی به شدت بیماری، سن و میزان واکنش بدن به این دارو دارد، معمولا پزشک درمان را با دوز کم آغاز می کند و در صورت نیاز به آرامی و طی چند هفته بر میزان دوز مصرفی می افزاید تا مشخص شود چه دوزی برای بیمار مناسب و موثرتر می باشد. این دارو را دقیقا مطابق دستور پزشک مصرف کنید و بدون مشورت با پزشک اقدام به کاهش، افزایش دوز، قطع مصرف و مصرف مجدد آن به هیچ وجه نکنید.

قرص زاناکس معمولا برای کنترل بیماری ها در زمان کوتاه تجویز می شود نه برای مصارف طولانی مدت، پس اگر نیاز به ادامه مصرف دارو بود حتما با پزشک خود مشورت نمایید. امکان دارد به مرور زمان از میزان تاثیر این دارو کاسته شود، اگر بعد از مدتی احساس کردید اثر این دارو کم شده است حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

بیشترین عارضه جانبی قرص زاناکس اعتیاد آور بودن آن می باشد که به همین دلیل مصرف طولانی مدت آن به هیچ وجه نباید اتفاق بیفتد و از دیگر عوارض جانبی زاناکس یا آلپرازولام می توان به موارد زیر اشاره کرد:

در صورتی که هر یک از این موارد که در ادامه اشاره می شود را در خود احساس کردید، مصرف دارو را قطع کنید:

اگر هر یک از نشانه های زیر را در خود مشاهده نمودید، فورا با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید:

توجه داشته باشید اگر از این قرص درست و به جا استفاده شود یک آرامبخش موثر و مفید می باشد و این عوارض تنها در تعداد معدودی به علت سرپیچی از دستور پزشک اتفاق میفتد.

داروی زاناکس با بسیاری از داروها در صورت مصرف همزمان تداخل دارد و قبل از استفاده از این قرص اگر از داروی دیگری استفاده می کنید باید پزشک خود را مطلع سازید. این قرص با داروهای نام برده شده در زیر تداخل دارویی دارد:

قرص زاناکس نباید همراه با دارویی هایی که موجب خواب آلودگی می شوند همانند آنتی هیستامین ها، دیفن هیدرامین، دیازپام، زولپیدم، اکثر داروهای شل کننده عضلات، ضد دردها مانند کدئین، کلرپرومازین، ریسپریدون، امی تریپتیلین و ترازودون مصرف شود.

این دارو را در دمای 20 تا 25 درجه سانتی گراد و به دور از دسترس اطفال نگهداری کنید.

مصرف این قرص در بارداری، شیردهی و افراد زیر 18 سال ممنوع می باشد.

قبل از شروع به مصرف قرص زاناکس نکات ذکر شده در این قسمت را جدی بگیرید:

نکات و توصیه های درج شده در اطلاعات دارویی قرص زاناکس را جدی بگیرید و بدانید که تاثیر و نیمع عمر این قرص در نژاد آسیایی بیشتر از سایرین می باشد.

منبع : آرگا



موهاتو ابریشمی کن !



روغن خراطین و خواص شگفت انگیز آن !


مدل ساعت های لوکس زنانه و مردانه با استایل های جذاب



چطور ارزان به آنتالیا سفر کنیم؟



تخفیف ویژه ساعت مچی لوکس به مدت محدود


معرفی بهترین رستوران های کوش آداسی مناسب با ذائقه شما قرص xanax ویکی پدیا

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاه

نام

ایمیل

وب‌سایت

ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی می‌نویسم.

یکی از داروهایی که در زمان بروز اختلالات افسردگی تجویز می شود زاناکس می باشد که در این جا به بررسی دارو زاناکس موارد مصرف و عوارض جانبی آن می پردازیم و آشنایی بیشتر شما با آن .

 

آلپرازولام جزو بنزودیازپین ها محسوب می شود. آلپرازولام برروی مواد شیمیایی مغز که از حالت تعادل خارج شده و باعث ایجاد اضطراب می شود، اثر می گذارد.

این دارو برای درمان اختلالات اضطراب، وحشت و همچنین استرس ناشی از افسردگی به کار می رود.قرص xanax ویکی پدیا

مهم ترین اطلاعاتی که باید در مورد زاناکس (آلپرازولام) بدانید چیست؟

در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. اگر نسبت به این دارو یا سایر بنزودیازپین ها حساسیت دارید (مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate(Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax)) از مصرف آن پرهیز نمایید.

در صورت داشتن مشکلات تنفسی، آب سیاه، بیماری کلیوی یا کبدی یا سابقه افسردگی، افکار مربوط به خودکشی یا اعتیاد به مواد مخدر یا الکل، پیش از مصرف دارو این موارد را با پزشک در میان بگذارید.

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد.

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید.

مسائلی که بایستی آنها را پیش از مصرف زاناکس (آلپرازولام) ، با ارائه کننده مراقبت های بهداشتی در میان بگذارید.

خریداری و مصرف آلپرازولام از اینترنت یا فروشندگان خارج از کشور امری بسیار خطرناک است. داروهای توزیع شده از طریق اینترنت می توانند حاوی مواد خطرناکی باشند و یا توسط داروخانه های معتبر توزیع نگردند. در برخی از موارد دیده شده است که آلپرازولام های خریداری شده از طریق اینترنت، حاوی هالوپریدول (Haldol) می باشند، این ماده یک داروی آنتی سایکوتیک (ضد جنون) بسیار قوی محسوب می شود که دارای عوارض جانبی فراوان است.

چنانچه:

– مبتلا به آب سیاه با زاویه بسته هستید؛

– ایتراکونازول (Sporanox) یا کتوکونازول (Nizoral) نیز مصرف می کنید؛ یا

– نسبت به آلپرازولام یا سایر بنزودیازپین ها مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate (Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax) حساسیت دارید، نباید آلپرازولام مصرف کنید.

برای مصرف مطمئن این دارو اگر دارای مشکلات زیر هستید با پزشک خود مشورت کنید:

– آسم، امفیزم، برونشیت، اختلال انسدادی مزمن ریوی (COPD)، یا سایر مشکلات تنفسی

– آب سیاه

– بیماری های کلیوی یا کبدی (بخصوص بیماری کبدی الکلی)

– سابقه افسردگی یا تلاش برای خودکشی

– سابقه اعتیاد به مواد مخدر یا الکل

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید. هرگز این دارو را با شخص دیگر به اشتراک نگذارید، مخصوصا افرادی با سابقه سوء مصرف مواد یا اعتیاد. دارو را در جایی نگه دارید که دیگران به آن دسترسی نداشته باشند.

بارداری کلاس D (بر اساس FDA). در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. آلپرازولام  همچنین می تواند در نوزاد تازه متولد شده (در صورتی که مادر در حین بارداری از این قرص استفاده کرده باشد) باعث ایجاد اعتیاد یا علایم مربوط به ترک آن شود. از موارد کنترلی زایمان موثر استفاده کنید و در صورت بارداری در حین درمان پزشک را مطلع سازید.

اثرات تسکین دهنده آلپرازولام در افراد مسن تر می تواند برای مدت زمان طولانی تری باقی بماند. زمین خوردن های اتفاقی میان بیماران مسن مصرف کننده بنزودیازپین امری عادی است. برای جلوگیری از زمین خوردن و آسیب های احتمالی هنگام مصرف این دارو، محتاط باشید.

عوارض جانبی احتمالی برای مصرف زاناکس (آلپرازولام)در صورت مواجهه با هر یک از این نشانه ها یا هرگونه واکنش آلرژیک با اورژانس تماس بگیرید: کهیر؛ مشکلات تنفسی؛ ورم صورت، لبها، زبان یا گلو.

اگر دچار عوارض جانبی جدی تر مانند موارد زیر شدید، مصرف دارو را قطع کرده و پزشک را مطلع سازید:

– حالت روحی افسرده، تفکرات مربوط به خودکشی یا آسیب به خود، رفتار خطرناک غیرعادی، کاهش خویشتنداری، هراس نداشتن از خطر

– گیجی و سردرگمی، بیش فعالی، پریشانی، خصومت، توهم

– احساس این که ممکن است بمیرید

– دفع ادرار به مقدار کم یا توقف آن

– درد قفسه سینه، تپش قلب شدید یا احساس لرزش در قفسه سینه

– حرکات عضلانی غیرقابل کنترل، لرزش، تشنج؛ یا

– یرقان (زردی پوست یا چشم ها).

عوارض جانبی کمتر جدی ممکن عبارتند از:

– خواب آلودگی، سرگیجه، احساس خستگی یا زودرنجی

– تاری دید، سردرد، مشکلات مربوط به حافظه، عدم توانایی در تمرکز

– مشکلات خواب (insomnia)

– ورم دست یا پا

– ضعف عضلانی، کمبود تعادل یا هماهنگی، تکلم نامفهومقرص xanax ویکی پدیا

– شکم درد، حالت تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال

– تعرق بیش از حد، دهان خشک شده، گرفتگی بینی؛ یا

– تغییرات در وزن یا اشتها، از دست دادن میل جنسی

موارد ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی مصرف آلپرازولام نمی باشد و سایر موارد نیز ممکن است رخ دهد. برای توصیه های پزشکی در مورد اثرات جانبی با پزشک خود تماس بگیرید.

کدام داروها، روی زاناکس (آلپرازولام) تاثیر گذار هستند؟پیش از مصرف آلپرازولام در صورت استفاده مرتب از سایر داروهایی که باعث ایجاد خواب آلودگی می شوند (مانند قرص سرماخوردگی یا داروهای حساسیت، سایر مسکن ها، داروهای مخدر ضد درد، قرص های خواب، آرام بخش های عضلانی و داروهای مربوط به افسردگی یا اضطراب) پزشک خود را در جریان امر قرار دهید. این داروها می توانند میزان خواب آلودگی ایجاد شده در اثر آلپرازولام را تشدید نمایند.

در صورت استفاده از داروهای زیر، پزشک خود را مطلع سازید:

– قرص های کنترل تنفس

– سیکلوسپورین (Gengraf، Neoral، Sandimmune)

– دگزامتازون (Cortastat، Dexasone، Solurex، DexPak)

– ارگوتامین (Cafergot، Ergomar، Migergot)

– ایماتینیب (Gleevec)

– ایزونیازید (برای درمان مرض سل)

– سنت جان ورت

– آنتی بیوتیک ها مانند: کلاریترومایسین(Biaxin)، اریترومایسین (E.E.S.، EryPed، Ery-Tab،Erythrocin، Pediazole)، rifabutin (Mycobutin)، ریفامپین (Rifadin، Rifater، Rifamate)،rifapentine (Priftin)، یا telithromycin (Ketek)

– داروهای ضدقارچ مانند: میکرونازول (Oravig) یا voriconazole (Vfend)

– داروهای ضد افسردگی مانند: فلوکستین (Prozac، Sarafem، Symbyax)، فلووکسامین (Luvox)، دزیپرامین (Norpramin)، ایمی پرامین (Janimine، Tofranil) یا نفازودون

– اسید باربیتوریک ها (به عنوان مسکن یا خواب آور) مانند: butabarbital (Butisol)، secobarbital(Seconal)، pentobarbital (Nembutal)، یا فنوباربیتال (Solfoton)

– داروهای فشار خون یا قلب مانند: آمیودارون (Cordarone،  Pacerone)، دیلتیازم (Tiazac، Cartia،Cardizem)، نیکاردیپین (Cardene)، نیفدیپین (Nifedical،  Procardia)، یا quinidine (Quin-G)

– داروهای HIV/ایدز مانند: atazanavir (Reyataz)، delavirdine (Rescriptor)، efavirenz (Sustiva،Atripla)، etravirine (Intelence)، indinavir (Crixivan)، nelfinavir (Viracept)، nevirapine(Viramune)، saquinavir (Invirase)، یا ریتوناویر (Norvir, Kaletra)؛ یا

– داروهای تشنج مانند: کاربامازپین (Carbatrol،  Equetro،  Tegretol)، felbamate (Felbatol)،oxcarbazepine (Trileptal)، فنی توئین (Dilantin)، یا پریمیدون (Mysoline)

این لیست از داروها کامل نبوده و ممکن است موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که باعث ایجاد تداخل با مصرف آلپرازولام شود. در مورد تمامی داروهای مصرفی تان با پزشک صحبت کنید: داروهای تجویز شده، بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی). بدون مشورت با پزشک مصرف داروهای جدید را آغاز نکنید.

مواردی که در حین مصرف زاناکس (آلپرازولام) باید از آنها دوری کنید

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد. این دارو می تواند تفکر و عکس العمل شما را مختل سازد. هنگام رانندگی یا کارهای نیازمند هوشیاری محتاط باشید. گریپفروت و آب آن ممکن است با آلپرازولام تداخل ایجاد کرده و نهایتا منجر به اثرات خطرناکی شود. درمورد استفاده از محصولات این میوه با پزشک خود مشورت کنید.

چگونگی مصرف زاناکس (آلپرازولام)این دارو را دقیقا مطابق نسخه مصرف نمایید. از مصرف دارو در مقادیر بیشتر یا مدت زمان طولانی تر از آنچه پزشک توصیه کرده، جدا خودداری کنید. از دستورالعمل های موجود برروی برچسب نسخه پیروی نمایید. ممکن است پزشک مقدار دوز مصرفی را برای اطمینان از بهترین نتیجه گهگاه تغییر دهد. قرص را به هیچ وجه له نکنید و از جویدن و شکستن آن خودداری نمایید. کل قرص را قورت دهید. این دارو به گونه ای ساخته شده که به آرامی در بدن آزاد می شود. شکستن قرص می تواند باعث آزاد شدن ناگهانی مقدار زیادی از دارو شود. میزان آلپرازولام محلول را با استفاده از فنجان یا قاشق مخصوص اندازه گیری دوز، اندازه بگیرید و از قاشق های معمولی استفاده نکنید. در صورت نداشتن وسایل اندازه گیری دوز، آن را از داروخانه تهیه نمایید. قرص های زیر زبانی را قورت ندهید. اجازه دهید تا این نوع قرص ها درون دهان کاملا حل شوند (بدون جویدن). در صورتی که احساس کردید قرص دیگر اثر قبلی را ندارد یا در صورت توقف علایم وحشت و اضطراب با پزشک خود تماس بگیرید.

هنگام قطع مصرف آلپرازولام ممکن است دچار تشنج شده یا علایم ترک دارو در شما ظاهر گردد. در مورد جلوگیری از بروز علایم ترک هنگام قطع دارو با پزشک خود مشورت کنید.

مقدار مصرفی دارو از هر شیشه جدید را به دقت دنبال کنید. آلپرازولام دارویی اعتیادآور به شمار می رود؛ لذا در صورتی که فردی دیگر به طور نادرست یا بدون نسخه از آن استفاده کرد، باید نسبت به این قضیه آگاه باشید.

دارو را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگه دارید.

در صورت مصرف بیش از حد زاناکس (آلپرازولام) چه اتفاقی رخ می دهد؟

با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. اوردوز آلپرازولام می تواند کشنده باشد. علایم احتمالی اوردوز عبارتند از: خواب آلودگی شدید، گیجی و سردرگمی، ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل و هماهنگی، احساس سرگیجه و غش.

در صورت عدم مصرف وعده ای از این دارو چه اتفاقی رخ می دهد؟

پس از به یاد آوردن، هر چه سریع تر وعده دارویی فراموش شده را مصرف کنید. درصورتی که نزدیک به وعده مصرفی بعدی هستید، این وعده را رد کرده و مجددا طبق برنامه زمانی مرتب دارو را مصرف کنید. از مصرف بیشتر دارو،  برای جبران وعده فراموش شده ، پرهیز نمایید.

قرص آلپرازولام یکی از داروهای پر مصرف در کشور ماست که خیلی افراد بدون مشورت با پزشک و خودسرانه از این دارو مصرف می کنند. در این مقاله جزئیات کامل در مورد قرص آلپرازولام ارائه می شود

آلپرازولام Alprazolam برای درمان اضطراب و اختلالات پانیک یا اختلال هراس panic disorders مصرف می شود. نام تجاری این دارو زاناکس  Xanax است. این دارو به گروهی از داروها به نام بنزودیازپین ها  benzodiazepine تعلق دارد که بر روی مغز و اعصاب (سیستم عصبی مرکزی) کار می کند کار می کند تا اثرات آرام بخش ایجاد کند. این دارو با افزایش تاثیرات یک ماده شیمیایی در بدن کار می کند. این ماده شیمیایی* GABA نامیده می شود.

اگر می خواهید بیشتر بدانید : درباره اختلال پانیک چه می دانید؟

اگر می خواهید بیشتر بدانید : حمله پانیک را با سکته قلبی اشتباه نگیرید!!

*اسید گاما آمینو بوتیریک Gamma-aminobutyric acid یا GAMA : یک انتقال دهنده عصبی است که پیام های شیمیایی را از طریق مغز و سیستم عصبی ارسال می کند و باعث تنظیم ارتباط بین سلول های مغز می شود.قرص xanax ویکی پدیا

قبل از مصرف آلپرازولام حتما دستورالعمل دارویی را مطالعه کنید. اگر سوالی دارید، از پزشک بپرسید. دارو را درست طبق دستور پزشک مصرف کنید. آلپرازولام داروی دهانی است. میزان مصرف دارو بر اساس شرایط پزشکی، سن بیمار و چگونگی واکنش به دارو تعیین می شود. میزان مصرف ممکن است به تدریج بیشتر شود تا اینکه اثربخشی دارو مشخص شود. برای به حداقل رساندن عوارض جانبی دارو بهتر است دستورات پزشک را دنبال کنید. این دارو ممکن است باعث بروز واکنش های ترک شود، به ویژه اگر برای مدت طولانی و به طور منظم مصرف شده باشد. در این موارد اگر مصرف دارو به طور ناگهانی متوقف شود،  علائم ترک، مانند تشنج، بروز خواهد کرد. برای پیشگیری از این واکنش ها میزان مصرف دارو را به تدریج کاهش دهید. هر گونه واکنش را بلافاصله به پزشک اطلاع دهید. گرچه  آلپرازولام به بیماران بسیاری کمک می کند، اما این دارو گاهی باعث اعتیاد می شود. اگر اختلال مصرف مواد داشته باشید (مانند اعتیاد به مواد مخدر یا الکل) خطر اعتیاد به این دارو افزایش پیدا می کند. زمانی که آلپرازولام برای مدت زیادی مصرف می شود، ممکن است اثربخشی خوبی نداشته باشد. اگر اثربخشی این دارو تغییر کرد، حتما به پزشک اطلاع دهید. اگر شرایط بیماری شما تداوم پیدا کرده یا بدتر شد، با پزشک مشورت کنید.

در زمان مصرف آلپرازولام خواب آلودگی، سرگیجه، افزایش ترشح بزاق یا تغییر در توانایی و میل جنسی ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این علائم تداوم پیدا کرده یا بدتر شدند بلافاصله به پزشک اطلاع دهید. برای کاهش سرگیجه و سبکی سر زمانی که از حالت نشسته یا دراز کشیده بلند می شوید، به آرامی تغییر وضعیت دهید. به یاد داشته باشید که پزشک این دارو را تجویز کرده زیرا مزیت های این دارو را بررسی کرده و مزیت های آن برای شما بیشتر از عوارض آن هستند. افراد بسیاری از داروی آلپرازولام بدون هیچ عارضه جانبی استفاده می کنند. در صورت مشاهده هر یک از این عوارض که معمولا به ندرت بروز می کنند، اما جدی هستند به پزشک مراجعه کنید:

در صورت بروز هر یک از علائم نادر اما جدی زیر بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:

بروز واکنش های حساسیتی جدی به این دارو به ندرت رخ می دهند. با این حال در صورت مشاهده علائم واکنش حساسیتی به پزشک مراجعه کنید. علائم واکنش حساسیتی نسبت به آلپرازولام عبارتند از:

موارد ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی نیستند. در صورتی که متوجه عوارضی شدید که در این لیست به آنها اشاره نشده، به پزشک مراجعه کنید.

اگر به داروهای دیگر گروه بنزودیازپین ها (مانند دیازپام و لورازپام) حساسیت دارید، قبل از شروع مصرف این دارو حتما حساسیت دارویی خود را به پزشک اطلاع دهید. به علاوه لازم است هر گونه حساسیت دارویی دیگر را به پزشک خود اطلاع دهید. آلپرازولام ممکن است حاوی ترکیبات غیرفعالی باشد که می توانند باعث بروز واکنش های حساسیتی شوند. برای جزئیات بیشتر بهتر است با پزشک مشورت کنید. قبل از شروع مصرف آلپرازولام سوابق پزشکی خود را به پزشکتان اطلاع دهید، به ویژه اگر دچار هر یک از این بیماری ها بوده اید: مشکلات شدید تنفسی و ریه (مانند آپنه خواب و بیماری مزمن انسدادی ریه COPD)، بیماری کبد، بیماری کلیه، سابقه شخصی یا خانوادگی استفاده از مواد مخدر و الکل و گلوکوم یا آب سیاه glaucoma.

اگر می خواهید بیشتر بدانید : انواع آپنه خواب، علائم، شیوع، علل و درمان هر یک از آنها

اگر می خواهید بیشتر بدانید : دچار آپنه خواب شده اید اگر این 7 علائم را دارید

اگر می خواهید بیشتر بدانید : بیماری آب سیاه چشم، بسیار خطرناک ولی قابل پیشگیری

اگر می خواهید بیشتر بدانید : بیماری‌های انسدادی مزمن ریه

این دارو ممکن است باعث سرگیجه و خواب آلودگی شود. در زمان مصرف آلپرازولام رانندگی نکنید و از انجام فعالیت ها و استفاده از دستگاه هایی که نیاز به هوشیاری دارند، استفاده نکنید. قبل از انجام هر گونه جراحی به پزشک یا دندانپزشک خود در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید، اطلاع دهید (از جمله داروهای با نسخه، بدون نسخه و داروهای گیاهی). سالمندان ممکن است به عوارض جانبی داروی آلپرازولام حساس تر باشند، به ویژه عوارضی مانند از دست دادن تعادل و سرگیجه.

مصرف آلپرازولام در بارداری به دلیل خطرات بالقوه آن بر روی نوزاد متولد نشده، توصیه نمی شود. بهتر است برای جزئیات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

آلپرازولام وارد شیر مادر می شود و ممکن است تاثیرات ناخوشایندی روی نوزاد شیرخوار داشته باشد. بنابراین مصرف آلپرازولام در دوره شیردهی توصیه نمی شود.

اوور دوز آلپرازولام منجر به بروز علائم جدی مانند بیهوش شدن یا مشکل تنفسی می شود. در این شرایط بلافاصله به اورژانس اطلاع دهید. آنچه بسیار مهم است این است که از مصرف خودسرانه داروهایی مانند آلپرازولام جدا خودداری کنید و مصرف این دارو حتما زیر نظر پزشک باشد.

اگر می خواهید بیشتر بدانید : داروهایی که معتادمان می کنند!

اگر می خواهید بیشتر بدانید : عوارض قرص زولپیدم چیست؟

اگر می خواهید بیشتر بدانید : ترامادول و هر آنچه باید در مورد ترامادول بدانید

تهیه و ترجمه: گروه سلامت سیمرغseemorgh.com/healthاختصاصی سیمرغ


نام (اجباری)

آدرس پست الکترونیکی (اجباری است اما نمایش داده نمی‌شود)

تصویر امنیتی جدید

All Rights Reserved – © 2019 | باز نشر مطالب پورتال سیمرغ تنها با ذکر نام و آدرس seemorgh.com مجاز می باشد.

قرص xanax ویکی پدیا
قرص xanax ویکی پدیا
0

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید