اینها رو بخوان سالم بمان :

خواص دارویی و گیاهی

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر
مجازات کتک زدن بچه توسط پدر


بر اساس نتایج یک پژوهش اجتماعی، تنبیه و کودک آزاری در بین تمامی طبقات جامعه کم و بیش رواج دارد و مجموع میزان خشونت مادران، به طور متوسط اندکی بیش از خشونتی است که پدران علیه کودکان اعمال می‏کنند؛ در این میان، سهم خشونت عاطفی و بی‏توجهی بیشتر از سهم خشونت جسمانی است. هم‌چنین نتایج این تحقیق نشان می‏دهد که سهم پدران از خشونت جسمانی شدید مثل کتک زدن تا حدودی بیشتر از سهم مادران است.

خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در همین زمینه و برای تبیین نگاه اسلام به نحوه‌ی تربیت کودکان و حق پدر و مادر در تنبیه کودکان برای جلوگیری از رفتار ناشایست آنها و همچنین حق کودک به عنوان یک انسان که باید شخصیتش مورد توجه قرار گیرد، نظرات چند تن از آیات عظام را جویا شده و پرسیده است:

«طبق ماده ۴۹ قانون مجازات اسلامی، اطفال نابالغ از مسوولیت کیفری مبرا هستند یعنی مورد تنبیه و مجازات قرار نمی‌گیرند و طبق تبصره ۲ همین ماده هرگاه برای تربیت اطفال بزهکار تنبیه بدنی آنان ضرورت پیدا کند تنبیه بایستی به میزان و مصلحت باشد. طبق نظر برخی از صاحب‌نظران حقوقی این ماده قانونی اعمال خشونت بر کودک را مجاز دانسته است. با توجه به آن‌که دین مبین اسلام همواره بر رفتار محبت‌آمیز با کودکان تاکید دارد و فرزندان را امانت‌هایی نزد والدین توصیف کرده است، نظر حضرت‌عالی درخصوص اعمال تنبیه بدنی کودکان چیست و آیا اعمال تنبیه بدنی، شخصیت انسانی کودکان را زیر سوال نمی‌برند؟ هم‌چنین بفرمایید تنبیه کودکان به میزان و مصلحت در شرع چه مفهومی دارد؟»

پاسخ آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی:
«باسمه تعالی، تنبیه بدنی کودکان در عصر و زمان ما عوارض و پیامدهای نامطلوبی دارد و لذا حتی‌الامکان باید از آن صرف‌نظر کرد و از طرق دیگر، نظیر تشویق‌ها یا محرومیت از برخی امکانات و مسافرت‌ها و تفریحات با آنها برخورد کرد.»

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

پاسخ آیت‌الله العظمی صانعی:
«بسمه تعالی، جواب سوال علاوه بر روشن بودنش از خود سوال هم معلوم می‌باشد؛ چون هیچ شرع و قانونی چه رسد به شرع مقدس اسلام که دینی الهی است، آزار انسان‌ها چه رسد به کودکان مظلوم و بی‌پناه آن هم در محیط بسته خانه را اجازه نداده و نمی‌دهد و عقل و نقل و همه علما و فقها اجمالا آن را حرام و معصیت و گناه و ظلم و ایذاء می‌دانند و ناگفته نماند که به حکم اطلاق ادله حرمت ظلم و اذیت فرقی بین ایذاء جسمی و روحی نمی‌باشد و هر دوی آنها حرام است و مرتکبش به علاوه از ضمان و لزوم جبران خسارت و ضرر وارده به کودک همانند ضرر به دیگران مستحق تعزیر هم می‌باشد. پس آزار کودکان از طرف والدین جایز نبوده و نیست و کودک‌آزاری از طرف آنها در شرع مقدس حرام و معصیت می‌باشد بلکه عمده و غالب انواعش – اگر نگوییم همه‌اش – از معاصی کبیره است.

این بود بیان حکم کلی مساله اما راجع به رفع معضل مفروض در سوال راهکار جلوگیری از آن مانند راهکار جلوگیری از ظلم به دیگران در اسلام پیش‌بینی شده و بر همگان مخصوصا دولت‌مردان قانون‌گذاری و اجرا، تشکیل محاکم جلوگیری از ایذاء و به فریاد چنان مظلومان بی‌پناه رسیدن واجب شرعی و عقلی است بلکه بر آنها به‌علاوه از تکلیف یک حق هم می‌باشد چون هر مظلومی بر حکومت حق رفع ظلم از خودش دارد و حکومت باید جلوی هرگونه ایذاء و اذیت را گرفته و عدالت را اجرا نماید و مساله حمایت قاعدتا همان حضانت و سرپرستی و تربیت کودک و حفظ بدن و روح و جان او می‌باشد که به پدر و مادر واجب شده است آری در راستای ادب و تربیت کودکان از طرف آنها تنها زدن حداکثر تا پنج ضربه و یا شش ضربه نه زیادتر آن هم با انحصار راه تربیت به آن و در مسیر جلوگیری از فساد اخلاقی و ارتکاب کارهای ناشایست و به شرط این که ضربه به طور سخت و موجب زخم شدن و یا تغییر رنگ پوست نباشد اجازه داده شده و ناگفته نماند با آن‌که امروز تربیت اولاد و رشد استعدادهای آنان، خود رشته بسیار با اهمیت و دارای علما و متخصصین می‌باشد نیاز به تنبیه بدنی – کودک آزاری که معمولا مانع از تربیت و رشد استعدادهاست – بسیار نادر بوده و هست و بر همه قدرت‌های تبلیغی و فرهنگی است که راه‌های احسن تربیت و ادب و فرهنگ را تبلیغ نموده تا طبعا پدران و مادران مهربان و همه مربیان از آن راه‌ها استفاده کنند و راه کودک‌آزاری مسدود گردد و باید همگان را به سیره رسول گرامی اسلام (ص) در جلوگیری از تربیت و ادب در هنگام غضب و خشم متوجه ساخته تا ادب و تربیت همراه با عاطفه و حاکمیت عقل و علم و خرد انجام گیرد؛ چرا که حالت خشم و غضب در هنگام تربیت و ادب همه جهات عقلانی و انسانی تربیت را مستور نموده و پرده حجاب سخت و آهنینی بر روی همه آنها قرار می‌دهد که نعوذبالله منه امید است که با فرهنگ‌سازی هرچه بیشتر و اصلاح در قوانین حمایت از کودکان و بررسی مجدد قوانین مجازات و تعزیرها با توجه به شرایط اجتماعی، زمان‌ها و مکان‌ها در جهت پیشگیری از پدیده‌ی کودک‌آزاری دیگر شاهد این پدیده‌ی شوم نباشیم.»

پاسخ آیت‌الله العظمی موسوی اردبیلی:
«باسمه تعالی، تنبیه بدنی مناسب کودکان در بزهکاری با شخصیت آنها منافات ندارد بلکه موجب ساختن شخصیت آنان می‌شود و به همین جهت است که باید با صلاح‌دید حاکم شرع باشد تا در میزان و مقدار آن افراط و تفریط نباشد.»

پاسخ آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی:
«بسم‌الله الرحمن الرحیم، تأدیب فرزندان بر پدر لازم است لکن در حدودی که شارع مقدس اجازه داده و دستور شرع به اتفاق همه مراجع تقلید دامت برکاتهم این است که تنبیه باید به نحوی باشد که موجب دیه نشود.»

پاسخ آیت‌الله العظمی نوری همدانی:
بسمه تعالی، بعد از سلام
در فرض سوال آن‌چه را که اسلام در موارد خاص خودش تجویز فرموده تأدیب است و با شرایط آن انجام می‌گیرد و خشونت به حساب نمی‌آید بلکه یک نوع برنامه‌ی بازدارنده است که واقعا در جهت اصلاح امر طفل می‌باشد و لذا آن را کاملا محدود کرده است که از آن نباید تجاوز بکنند.»

مامانم با کمربند کتکم میزنه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

وب‌سایت

۸۷۱۳۲ (۰۲۱)


رزرو مشاوره و ارزیابی پرونده با بهترین وکیل یاسا.
(۰۲۱) ۸۷۱۳۲ داخلی ۹۰۶

اگر سایت گروه وکلای یاسا به شما جهت حل مشکلات حقوقی کمک کرده است لطفا با شماره ۸۷۱۳۲ – ۰۲۱ تماس حاصل فرمایید تا وکالت پرونده شمارا به عهده بگیریم.


مشاوره با وکیل
(۰۲۱) ۸۷۱۳۲

با سلام: من مادر یک پسر ۹ ساله هستم که در حال متارکه می باشم. من و پدر فرزندم به طور جداگانه زندگی می کنیم و او همسری دوم به صورت غیر رسمی(صیغه ) اختیار نموده. چندی پیش از طریق دادگاه خانواده فرزندم را گرفت و به خانه خود برد. اما صد افسوس… او که می گفت و ادعا می کرد که من فرزندم را به روی چشمانم می گذارم ولی پدر و نامادری هر دو برای فرزندم شکنجه گاهی ساختند که با اب یخ او را بیدار می کردند. و به او غذا نمیدادند به طوری که مسئولین مدرسه برایش خوراکی تهیه می کردند. او را با خط کش و کمربند کتک می زدند به طوری که کمر فرزندم کبود است. روی پایش سیخ داغ می گذاشتند و این اخر دیگر با مشت به صورت او ضربه زدند به طوری که صورت فرزندم از ناحیه دو چشم و بینی دچار کبودی فراوانی شد. یک ماه و نیم فرزندم پیش پدرش بود و من فقط دو هفته اول موفق به دیدار او شدم. چون هر بار بهانه ای برای من داشتند که مسافرت هستند ویا مهمانی و … تا این که از طریق یکی از دوستانم به مدرسه رفتم و صورت فرزندم را دیدم و از آنها شکایت کردم. پدرش را بازداشت و به دادسرا بردند. در حضور قاضی مدعی شد که فرزندم خودش اقدام به خود زنی کرده تا نزد من بازگردد. ولی با وجود اظهارات فرزندم و نامه پزشکی قانونی قاضی رای به بازداشت موقت او در زندان و وثیقه ۵۰ میلیونی برای او را صادر کرد. او را به جرم کودک ازاری به زندان فرستاد. لازم به ذکر است که من در شکایت خود نام نامادری را هم برده ام ولی هیچ اقدامی برای او صورت نگرفت. در نامه پزشی قانونی هم تمام صدمات را ناشی از جسم سخت دانستند و یک درصد دیه کامل انسان برای ان درصد تعیین کردند.نامه ای هم برای تحقیقات محلی به مدرسه پسرم نوشتند که توسط کلانتری مربوطه انجام شود. حال از شما خواهشمندم بگویید چگونه و با چه دلایلی می توانم این عمل ناپسند را ثابت کنم. و حضانت فرزندم را ازانها بگیرم. ماهیت این جرم به صورت است ایا حبس دارد یا جریمه و چگونه است؟ دیه ای که تعیین کرده اند به چه شخصی تعلق میگیرد. در کل درباره روند این پرونده مرا راهنمایی کنید. که چه کاری انجام دهم تا بتوانم موفق شوم حق فرزندم را بگیرم. چگونه می توانم باعث اقدامات قانونی دادگاه برای ان نامادری شوم. چون بر خلاف نام بردن من اقدامی در مورد او صورت نگرفته است. با عرض شرمندگی برای زیاده گویی. با تشکر فراوان از شما بزرگواران.  

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

با استناد به نامه پزشکی قانونی و حکم محکومیت پدر فرزندتان برای اثبات عدم صلاحیت ایشان و پیرو آن گرفتن حضانت فرزندتان اقدام نمایید.

در خصوص عدم صدور حکم علیه نامادری باید شکوائیه و صورتجلسه مطالعه شود تا علت عدم صدور حکم در خصوص ایشان مشخص شود علی ایحال چنانچه هیچگونه حکمی اعم از برائت یا محکومیت نامادری صادر نشده است باید مجددا از ایشان شکایت نمایید

اگر پاسخ من به شما کمک کرده است، با من تماس بگیرید تا وکالت پرونده شما را به عهده بگیرم.

تلفن تماس: ۸۷۱۳۲ – ۰۲۱ داخلی ۱

میتوانید یکی از راه‌های زیر را امتحان کنید

هدانا – سيري در معارف هدايت بخش اهل البيت عليهم السلام

زدن فرزند به گونه ای که فرزند آسیب ببیند و بدن او سرخ یا کبود شود جایز نیست و دیه دارد!. چنین رفتارهایی خلاف تربیت صحیح دینی و انسانی هست.

مطابق نظر آيت الله سيستاني

 مسئله۳۴۸ـ پدری فرزند خود را طوری زده است که بدن او را سرخ و یا سیاه کرده است آیا بر پدر،دیه واجب می شود و اگر جز پدر کسی دیگر بزند حکم فرق می کند؟

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

جواب: دیه واجب می شود اعم از آنکه زننده،پدر باشد و یا دیگری .

منبع: سایت هدانا برگرفته از کتاب فقه برای غرب نشینان، آیت الله العظمی سیستانی.

*-مدرس حوزه و بنیانگذار سایت هدانا.

**- تحصیل در محضر جمعی از مراجع عظام تقلید.

***- هدانا برآیند فعالیتی گروهی با نظارت دقیق، برای معرفی مطالب خوب دینی به شماست، امیدواریم این توفیق را داشته باشیم به عنوان یک منبع به روز و قابل اعتماد دسترسی به معارف اهل البیت(علیهم السلام) را برای شما مخاطبان عزیز و گرامی در حوزه های مختلف معرفتی ساده و کاربردی تر کنیم.

دیه کودک که پدر بخشیده اما پسر بعد از بلوغ طلب می کند

حکم قسامه چیست

حکم رابطه نامشروع پدر و دختر

حکم مطالبه هزینه های درمان علاوه بر دیه

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

ویژه روز:

شکنجه روشی برای ترویج مسیحیت تبشیری؟!+تصاویر

تخریب بقیع توسط وهابیت

ازدواج‌های عاشقانه و زیان‌های آن

دریافت بهترین اخبار ومقالات هدانا

دیه کودک که پدر بخشیده اما پسر بعد از بلوغ طلب می کند

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

مشاوره خانواده و سبک زندگی:

طرح مسائل جنسی در خواستگاری آری یا خیر

علت سرد مزاجی در زنان و مردان چیست

چگونه با شوهر خود صحبت کنیم؟ +فیلم

ازدواج با مردی که قبلا ازدواج کرده

روش های تربیت اسلامی کودکان و نوجوانان

آیا امام علی و حضرت زهرا دوران عقد مرسوم امروزی را داشته اند

شیوه تربیت فرزندان در سیره پیامبر مهربانی

طلاق دادن زن و پرداخت مهریه به صورت اقساط پس از طلاق

توصیه برای مطالعه شما:

خطبه تطنجیه امام علی آیا سند دارد

کراهت تنها خوابیدن در خانه/ کراهت نگهدارى زباله در خانه

نماز وسعت رزق و روزی

ثواب روبوسی و مصافحه كردن با برادران مومن

نگهداری کبوتر و خروس در خانه در روایات

آیه مباهله بزرگترین فضیلت امام علی علیه السلام / نظر زمخشری درباره آیه مباهله

ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺍﺳﻼﻡ

مبارزه با ‌اشرار و هنجارشکنان جامعه از منظر قرآن

مطالب تصادفی احکام:

پاک شدن از حیض و نفاس در تنگی وقت

خروج منی در هنگام بیدار شدن از خواب در روزه

شک در رکعت دوم و سوم

ازدواج دختری که پدرش در دسترس نیست

عقد و ازدواج در ماه محرم و صفر

در تعارض اسناد و بینه چه باید کرد

اجاره طولانی مدت بدون افزایش اجاره بها

آیا نشر و اعمال منافی عفت اشاعه فحشا است

| فارسی | العربیة | اردو | English |

| تمامی حقوق شرعاً و قانوناً برای تیم هدانا محفوظ می باشد و نقل مطالب با ذكر منبع سبب امتنان است. © کپی رایت – هدانا HADANA.IR |

ما برای بهبود خدمات خود از کوکی‌ها استفاده می‌کنیم. جزئیات بیشتر را در صفحه “حفظ حریم خصوصی کاربران” در وبسایت دویچه وله بخوانید.

در یک مرکز بهزیستی در زنجان سه کودک را داغ کرده‌اند، به قصد تنبیه، یعنی متنبه کردن، یعنی آگاه کردن. عشرت قلی‌پور، فعال حقوق کودک، می‌گوید: این مورد اولین بار نیست و مطمئنا آخرین بار هم نخواهد بود.

داغ کردن کودکان زیر تابلوی “بهزیستی”!

موضوع گفتگوی دویچه‌وله با عشرت قلی پور، فعال حقوق کودک و از مسئولان بنیاد “امیدمهر”، فرهنگ عمومی جامعه در قبال حقوق کودک و موانع قانونی مواجهه با کودک آزاری است.

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

دویچه وله: داغ کردن بچه‌ها در بهزیستی زنجان بازتاب گسترده‌ای یافته است. آیا این اولین مورد کودک آزاری در اینگونه موارد است یا چون عکس‌ها و خبرش در همه جا پخش شد، چنین بازتابی پیدا کرده؟
عشرت قلی‌پور: این اولین بار نیست و مطمئنا آخرین بار هم نخواهد بود. خبرهای زیادی از خشونت و بی‌توجهی مربیان در شیرخوارگاهها و مراکز نگهداری کودکان داریم. امیدواریم بهزیستی به تقاضای سازمان‌های غیردولتی توجه کند که خواستار نظارت بر مراکز نگهداری کودکان، نوجوانان و جوانان هستند.

اطلاع دارید که در گزینش مربیان و خدمه مراکز بهزیستی چه معیارهایی در نظر گرفته می‌شوند؟
من اطلاع دقیقی از نحوه انتخاب و استخدام این مربیان ندارم اما مطمئن‌ام که باید حتما دوره‌های خاصی را دیده و تحصیلات حداقلی در رشته‌های کودکیاری داشته باشند.

در آغاز صحبت گفتید این اولین مورد آزار بچه‌ها نیست. از مواردی که شاهد بوده‌اید، برای ما می‌گویید؟
یادم هست وقتی خانه کودک شوش بودم گزارش دادند که یک نوجوان در مرکز نگهداری اراک با مربی درگیر شده و مربی او را به شدت کتک زده و تنبیه کرده است. درپیگیری‌ها، متوجه شدم پدر و مادر این پسر در یک نزاع خانوادگی و در اثر تیراندازی از بین رفته‌اند و اینها سه بچه هستند که در مرکز بهزیستی نگهداری می‌‌شوند. بعد گفتند که این بچه را پس از تنبیه بدنی شدید، به کانون اصلاح و تربیت فرستاده‌اند. مورد دیگر، چند دختردر معرض آسیب در مرکز بهزیستی بودند که بخاطر یک درگیری، آنها را به زندان اوین فرستاده بودند! باید توجه کرد که این دخترها به لحاظ روحی کاملا به‌هم ریخته هستند و ناآرامی‌های درونی دارند که ممکن است به شکستن شیشه یا وسایل خوابگاه در بهزیستی منجر شود. مجازات این کارها که زندان کردن نیست…

اساسا آزار کودک در ایران چگونه تعریف می‌شود؟ همین مورد داغ کردن بچه، در برخی خانواده‌ها یک تنبیه رایج تلقی می‌شود..
بله! کودک آزاری در ایران از نظر تئوری، جرم شناخته شده، اما پدر و مادر از اتهام کودک آزاری مستنثا هستند. موارد گزارش از کودک آزاری به غیر از پدر و مادر می‌تواند پیگیری قانونی داشته باشد اما عمده‌ی داغ کردن و کتک زدن با کابل و کمربند و کوبیدن سر بچه به دیوار، در خانواده و توسط پدر و مادر انجام می‌‌شوند. امیدواریم با نگاهی دوباره به مواد قانونی کودک آزاری، پدر و مادر هم شامل کسانی شوند که در صورت این اعمال، بتوان برایشان مجازات قانونی در نظر گرفت. از نگاه حقوقی، حتی یک نگاه غضبناک به کودک هم، آزار او تعریف می‌شود. اما متاسفانه توهین، تحقیر، توسری زدن و تنبیه شدید بدنی کودک، در ایران شایع است.

افکار عمومی نسبت به کودک آزاری چقدر حساس است؟
کودک آزاری هنوز عمل بدی در جامعه محسوب نمی‌شود. هر پدری حق دارد فرزندش را بزند و تنبیه کند. هر عمویی خود را پدر می‌داند. هر دایی‌ای خود را ولی بچه می‌داند. این اتفاق‌ها در خانواده‌های ایرانی می‌افتند. جامعه ما از نظر فرهنگی در مورد حقوق کودک، فقیر است. با خانواده‌ها که صحبت می‌کنیم می‌گویند چه کنیم؟ بچه حرف‌ شنوی ندارد و او را تنبیه می‌کنیم. در رسانه‌ها هم در این مورد کم می‌نویسند. در تلویزیون فیلم‌هایی نشان می‌دهند از خشونت با کودک، گروگان گرفتن کودک، توهین به بچه‌ها و این خودش الگوهای کودک آزاری را ترویج می‌کند. ما امیدواریم با فرهنگ‌سازی، مردم را حساس کنیم که به محض دیدن کودک آزاری، اطلاع بدهند. اورژانس بهزیستی، خط تلفن ویژه برای اطلاع رسانی در مورد آزار کودکان دارد. انجمن حمایت از حقوق کودک، تلفنی دارد به نام “صدای یارا”. اما نقص اصلی اینست که دست افراد از نظر قانونی بسته است. تنها خبرگرفتن که کافی نیست. باید قوانین اصلاح شوند که بتوان عاملان آزار کودکان را تحت پیگرد قرار داد.

مردم و شهود، به “صدای یارا” زیاد زنگ می‌زنند؟
بله! بسیار زیاد. ولی خبرها را وقتی ضمانت اجرایی و قانونی برای دنبال کردن‌شان نیست، تنها با تاسف و درد می‌شنویم.

عشرت قلی‌پور: این اولین بار نیست و مطمئنا آخرین بار هم نخواهد بود. خبرهای زیادی از خشونت و بی‌توجهی مربیان در شیرخوارگاهها و مراکز نگهداری کودکان داریم. امیدواریم بهزیستی به تقاضای سازمان‌های غیردولتی توجه کند که خواستار نظارت بر مراکز نگهداری کودکان، نوجوانان و جوانان هستند.

دیدن نظرات

نسخه چاپی

یک نماینده مجلس با انتقاد از نگاه بد جامعه نسبت به سازمان بهزیستی در مقایسه با پدر و مادر آزارگر کودک٬ از تعیین درصد برای میزان آزار جسمی کودکان در خانه و تعیین مجازات برای آن در لایحه حمایت از حقوق کودک و نوجوان خبر داد.

آن‌طور که طیبه سیاوشی می‌گوید، در ماده ۹ لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان٬ «به‌طور مفصل اما کلی در مورد اینکه چنانچه پدر و مادر نسبت به فرزندشان دچار بزه شوند، جرم‌انگاری شده است.»

خانم سیاوشی افزوده است:‌ «به طور مثال در مورد اینکه بچه تا چه حدی مورد ضرب و شتم قرار گرفته، درصد‌ها تعیین شده است و همچنین در رابطه با اینکه بچه اگر دچار مشکل عضو بشود و پدر این بزه را انجام داده باشد نیز جرم‌انگاری شده است».

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

این نماینده مجلس همچنین اضافه کرده که والدین کودکان در صورت آزار جسمی آنها ممکن است «سه یا شش ماه یا ‌حتی یک سال» به عنوان مجازات حبس شوند.

خانم سیاوشی، با اشاره به اینکه در «فرهنگ و عرف» ما٬ «ولایت مطلقهٔ پدر و جد پدری…به هیچ وجه نیز حذف ‌شدنی نیست»٬ از اینکه به‌دلیل این موضوع و نیز نگاه نامناسب به سازمان بهزیستی٬ به آزار کودکان از سوی والدین و به ویژه پدران ورود نمی‌شود٬ انتقاد کرده است.

نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی اضافه کرده در بررسی لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان٬ «با ماده قانونی که به سازمان بهزیستی این اجازه را می‌داد، در صورتی‌ که بچه آزار دیده باشد، در حمایت این سازمان قرار بگیرد مخالفت شد و اعضا معتقد بودند پدر و مادر بد بهتر از سازمان بهزیستی است».

این عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفته است: «مسئله این است که در کشور اصطلاح چهاردیواری وجود دارد؛ به طور مثال بچه‌ها در خانه ضرب و شتم می‌شوند و حتی مورد آزار پدری که معتاد به شیشه است قرار می‌گیرند، ولی کسی ورود نمی‌کند به این دلیل که می‌گویند پدر و مادرش هستند».

او حتی از مخالفت برخی نمایندگان با پرداختن به این موضوع خبر داده و گفته که آنها معتقدند «اغلب کودک آزاری‌ها در خانواده‌های فقیر رخ می‌دهد و این پدران اگر یک سال به زندان بروند، خانواده محروم‌تر و فقیر‌تر می‌شوند».

خانم سیاوشی اضافه کرده است: «بد‌ترین و دردناک‌ترین قسمت این است که دختران و حتی پسرانی هستند که در خانواده‌ها مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند»٬ اما هیچ امکانات حمایتی برای دورکردن آنها از این شرایط وجود ندارد.

او در ادامه خواستار اختصاص نقش پررنگ‌تری به سازمان‌های غیردولتی در لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان شده و ابراز امیدواری کرده که با تصویب این لایحه٬ «بتوانیم یک سری مسائل را حل و فصل کنیم».

خبرگزاری ایلنا در گزارش خود در این باره یادآوری کرده که بر اساس آمار بیشترین موارد کودک‌آزاری یعنی ۴۲ درصد توسط افراد خانواده رخ می‌دهد.

این خبرگزاری به عنوان نمونه به ضرب و شتم پسر هفت‌ساله‌ای در سیستان و بلوچستان از سوی پدرش خبر داده که مادر وی را به بیمارستان آورده٬ اما «دلیل زخم‌های کودک‌‌ همان کسی است که باید برگه اجازه ادامه درمان و جراحی را امضا کند و در ‌‌نهایت نیز کودک به‌‌ همان کسی سپرده می‌شود که او را آزار داده است».

لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان که قرار است به زودی در صحن علنی مجلس شورای اسلامی مورد بررسی قرار گیرد٬ از سوی دولت٬ در راستای جلوگیری از کودک آزاری، قاچاق کودکان و همچنین حمایت از کودکان و نوجوانان تدوین شده است.

این لایحه سال ۹۰ و در دولت محمود احمدی‌نژاد به مجلس ارائه شده بود اما در مجلس نهم بررسی نشد. دولت حسن روحانی بار دیگر این لایحه را به مجلس ارائه کرده، اکنون که در کمیسیون قضایی مجلس به تصویب رسیده٬ قرار است در صحن علنی مجلس شورای اسلامی نیز طرح شود.

در این لایحه٬ «سوء‌ رفتار» نسبت به کودکان به این صورت تعریف شده است: «هرگونه فعل یا ترک فعل عمدی که سلامت جسمی، روانی، اخلاقی یا اجتماعی طفل و نوجوان را در معرض خطر و آسیب قرار دهد؛ از قبیل ضرب‌وجرح، محبوس کردن، سوء‌استفاده جنسی، توهین یا تهدید نسبت به طفل یا نوجوان یا قرار دادن او در شرایط سخت و غیرمتعارف و یا خودداری از کمک به وی».

این لایحه پس از انتشار گزارش‌های متعدد در رسانه‌های فارسی‌زبان از آزار به کودکان در ایران تدوین شده است.

اسفندماه سال ۹۶ رئیس اورژانس اجتماعی ایران اعلام کرد که در شش ماهه نخست سال گذشته٬ ۱۶هزار مورد کودک‌آزاری به اورژانس اجتماعی کشور گزارش شده است.

به گفته رضا جعفری٬ تا اسفندماه سال گذشته٬ ۲۷ هزار و ۵۰۰ مورد از انواع کودک‌آزاری جنسی، جسمی، عاطفی و غفلت به اورژانس اجتماعی اطلاع داده شده بود.

این مقام مسئول همچنین افزود که ٣٨ درصد از این کودکان در سن دبستان و زیر دبستان و ١٢ درصد در مقطع راهنمایی بوده‌اند.

او همچنین گفت که «۲۹ درصد از آزارها جسمی و سه درصد جنسی» بوده، گرچه اعلام نکرد بقیه کودک‌آزاری‌ها مربوط به چه مواردی بوده‌است.

رئیس اورژانس اجتماعی ایران در آن زمان تأکید کرد که «بسیاری از خانواده‌ها از ترس امنیت و آبرو» موارد کودک‌آزاری جنسی را گزارش نمی‌کنند.

پیش از این نیز مقام‌های اورژانس اجتماعی کشور اعلام کرده‌اند که برخی خانواده‌ها موضوع آزار جنسی فرزندانشان را پنهان می‌کنند و گزارش نمی‌دهند.

براساس آماری که حسین اسد بیگی، رئیس سابق اورژانس اجتماعی ایران، اعلام کرده، در سال گذشته ۶۰ درصد از کودک‌آزاری‌ها توسط پدر و در مجموع ۸۶ درصد توسط والدین انجام شده‌ است.

حسین اسدبیگی روز یکشنبه دوم مهر، اعلام کرده بود که هزار و ۶۴۲ مورد، یعنی ۶۰ درصد از کودک‌آزاری‌های گزارش شده به «مراکز مداخله در بحران»، توسط پدر اتفاق افتاده و تنها یک و نیم درصد از کودک‌آزاری‌ها توسط افراد غریبه انجام شده‌ است.

نمایش نظرات

© 2019 تمام حقوق این وب‌سایت، بر اساس مقررات کپی‌رایت، برای رادیو فردا محفوظ است.

سلامت نیوز:کودکان آینده‌سازان جامعه هستند و تعلیم و تربیت صحیح آنها موجب صحت و سلامت اجتماع است؛ لذا به هر ترتیبی که شخصیت آنها ساخته شود، جامعه انسانی نیز همان شخصیت را خواهد داشت.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه شهروند، به همین دلیل توجه به نیازها و حمایت از این قشر در مرکز توجه بسیاری از جوامع پیشرفته قرار دارد و نگرانی از آزار کودکان باعث تدوین و اجرای قوانین حمایتی در این زمینه شده است، زیرا آنچه امروزه نگرانی فعالان حقوق کودک یا کسانی که در این زمینه احساس مسئولیت می‌کنند را برانگیخته، آزار و شکنجه کودکان است. به‌طورکلی اگر نگاهی گذرا به جامعه داشته باشیم به وضوح شاهد آزار کودکان به‌ویژه از سوی والدین با توجیه تنبیه برای تربیت هستیم.

اشکال گوناگون تنبیه بدنی کودکان به‌عنوان پدیده‌اي تاریخی از دیرباز در تمامی جوامع و فرهنگ‌هاي مختلف وجود داشته و تا امروز هم ادامه یافته است. البته واکنش‌ها به تنبیه کودکان متفاوت است و برخی از منابع روایی و قانونی با تفکیک میان تنبیه بدنی کودکان موضعی را اتخاذ می‌کنند که در آن برخی از اقسام تنبیه بدنی کودکان تجویز شده و برخی تلاش کرده‌اند تا ممنوعیت تنبیه کودکان را به‌عنوان پدیده ضدحقوق بشري زیر سوال ببرند وآن را به طورکلی یا جزیی انکار کنند.

این درحالی است که در نظام بین‌المللی حقوق بشر مدت‌هاست که تنبیه بدنی کودکان تحت عناوینی نظیر نقض حقوق کودك، خشونت علیه کودکان و نقض حقوق بشر منع و محکوم می‌شود.

همچنین در قانون اساسی بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته به حقوق کودکان توجه لازم مبذول شده است. ده‌ها نهاد و سازمان منطقه‌ای و بین‌المللی به نام کودکان و حمایت از آنها تأسیس شده اما این درحالی است که اگر قانون اساسی کشورمان را ورق بزنیم، مشاهده می‌کنیم که از اصول ١٧٧گانه آن حتی یک اصل به کودکان اختصاص نیافته است. شاید بتوان این را نشانه عدم توجه قانونگذاران به کودکان و تربیت آنها دانست.

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

قانون اساسی ما مدعی است که به مشکلات و مسائل عدیده پرداخته است اما حقیقت امر بدین‌گونه نیست، چون در این مورد با تفویض اختیارات به قانون مدنی و قانون مجازات اسلامی کودکان را بیشتر تحت سلطه والدین قرار داده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که نظام قانونی و حقوقی ما باید در این مورد اصلاح شود. درحال حاضر افزون بر ضعف قوانین در زمینه مبارزه با پدیده کودک‌آزاری، نظام اجرایی کشور نیز توانایی اجرای موثر قوانین را ندارد و ت

مجازات والدین در قانون«کودک‌آزاري جرم است و نياز به شاکي خصوصي ندارد و افراد مکلفند به محض مشاهده گزارش دهند، اما به نتيجه نرسيدن و طولاني بودن روند رسيدگي به اين پرونده‌ها و نبود حمايت از شخص گزارش‌دهنده، باعث شده است که مردم حتي پزشکان خود را درگير اين موضوع نکنند.

یکی از بزرگترین معضلات عدم آگاهی مردم نسبت به قوانین موجود است، همچنین فقدان قانوني که پزشک را ملزم کند موارد کودک‌آزاري را به مراجع ذيصلاح گزارش دهد. کمبود چنین قوانینی باعث شده است بسياري از پزشکان تنها به مداواي کودکان بپردازند و از دخالت در اين زمينه بپرهيزند. این موضوع نشان‌دهنده خلأ قانونی است که در این راستا نیازمند تدوین قانونی هستیم که پزشک نيز با احراز اطمينان علاوه بر درمان مصدوم، فرد خاطي را نيز براي برخورد به مرجع قانوني معرفي کند، اما این رفتار مسئولانه هنوز قانونی نیست.»

دکتر علی کاظمی، قاضی دادگستری و استاد دانشگاه در پاسخ به سوال «شهروند» که آیا تنبیه کودک توسط والدین مجازات دارد یا خیر؟ می‌گوید: در قانون مجازات اسلامی ١٣٧٠ موارد تأدیب شرعی از مواردی بود که به‌عنوان مجازات تلقی نمی‌شد، به همین جهت مسئولیت کیفری هم برایش در نظر گرفته نشده بود و خارج از محدوده مسئولیت کیفری محسوب می‌شد. ولی در قانون مجازات اسلامی جدید این موضوع حذف شده و بنیان تأدیب شرعی در قانون جدید وجود ندارد ولی به موجب قانون جدید در حمایت از کودکان و نوجوانان در ‌سال ١٣٨١ در ماده ٥ تنبیه توسط والدین کودک‌آزاری محسوب نمی‌شود ولی تنبیهی که موجب آسیب دیدن روحی، روانی و جسمی کودکان شود از لحاظ مسئولیت کیفری باید بررسی شود، همچنین بد نیست بدانیم ٨٥‌درصد از کودک‌آزاری‌ها به وسیله پدر و مادر صورت می‌پذیرد که اگر موجب آسیب روحی و روانی کودکان شود، ممنوع است.

ترخیص پیش از موعد با تهدید پزشک معالج«تنبیه ممکن است به صور گوناگون انجام گیرد و منحصر به کتک زدن نباشد ولی متاسفانه در جامعه کنونی شاهد تنبیه‌های شدیدی به شیوه‌های خشن و وحشیانه و ضربه زدن با ترکه انار و شیلنگ و شلاق از سوی والدین هستیم و باید راهکاری برای این موضوع بیندیشیم.»

این قاضی دادگستری ادامه داد: در بیشتر مواقع حق ولایت باعث آزار دیدن بیشتر افراد می‌شود زیرا بارها دیده شده که والدین، کودک آسیب‌دیده را به بیمارستان برده و با وجود این‌که دوره درمان پایان نیافته، درخواست ترخیص می‌کنند و در صورتی‌که پزشک از تحویل کودک ممانعت کند والدین می‌توانند از پزشک مربوطه شکایت کنند. به همین جهت به مقرراتی نیاز داریم که تا کودک دوره درمانش پایان نیافته، نباید اجازه ترخیص پیدا کند و تحت درمان مراکز درمانی باشد یا اگر ترخیص شد تحت نظر یک مددکار قرار بگیرد تا بر وضع کودک نظارت داشته باشد و بهبود لازم را پیدا کند. متاسفانه مقررات ما برای والدین چندان مسئولیتی ندارد.

همچنین بیشترین شاکیان این موضوع پدران و مادران هستند خصوصا اگر در مواردی کودکان زیر سن بلوغ باشند. حال اگر پدر یا مادر از عوامل کودک‌آزاری باشند، کسی شکایت نمی‌کند. وی در رابطه با نحوه گزارش تخلف والدین نیز گفت: در صورت مشاهده باید به اورژانس اجتماعی اطلاع داد تا این موضوع در دست بررسی قرار گیرد و اگر والدین سوء رفتار داشته باشند ممکن است بدسرپرست شناخته شوند و کودک از آنها گرفته شود و مسئولیت نگهداری کودک به بهزیستی یا خانواده دیگری سپرده شود. البته ناگفته نماند در بسیاری از موارد (که ممکن است این عمل نیز نتیجه‌بخش نباشد) تنها سازمان بهزیستی برای حمایت از کودکانی که مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرند اقدام به دریافت سرپرستی کودک می‌کند یا سرپرستی آنها را به خانواده‌های دیگری واگذار می‌کند و سازمان و ارگان‌های دیگر حق دخالت در این زمینه را ندارند.

در انتظار قانونی برای حمایت از کودکاناین استاد دانشگاه ادامه داد: با توجه به قانون حمایت از کودکان و نوجوانان که به تنهایی پاسخگوی مقابله با کودک‌آزاری نیست، لایحه‌ای تقدیم مجلس هفتم شد که تکمیل‌کننده قانون حمایت از کودکان و نوجوانان است زیرا راهکار‌های پیشگیری از کودک‌آزاری، راهکارهای حمایتی، مقررات جزایی ویژه، شورایعالی حمایت از کودکان، صندوق حمایت از کودکان بزه‌دیده و… در این لایحه پیشنهاد شده است و تا زمانی که این لایحه به تصویب نرسد ما دچار خلأ قانونی شدیدی هستیم و باید هر چه زود‌تر به این لایحه رسیدگی شود، زیرا درحال حاضر قانون در این موضوع ما را بسیار محدود کرده است، به‌صورتی که حتی زمانی که پرستار یا پزشکان شاهد جراحت کودکان هستند، اجازه ندارند باعث ممانعت ترخیص کودک شوند و تنها راه شکایت از والدین است که این موضوع خود زمان طولانی‌مدت را می‌طلبد.«در بعد قانون‌گذاری مشکل اصلی، تجویز صریح تأدیب یا تنبیه بدنی کودک در قوانین کشور ما است: ماده ١١٧٩ قانون مدنی در این خصوص مقرر کرده است که ابوین حق تنبیه طفل خود را دارند ولی به استناد این حتی نمی‌توانند طفل خود را خارج از حدود تأدیب، تنبیه کنند. قانون‌گذار به صراحت در این‌جا اختیار تنبیه کودک را به والدین او داده است، ولی مسأله‌ای که مبهم است حدود تأدیب است. مرز تأدیب والدین بر کودک در این‌جا مشخص نیست و هیچ ماده مصرح قانونی نیز در این زمینه دیده نمی‌شود یا ماده ١١٧٧ قانون مدنی که بیان می‌دارد: طفل باید مطیع ابوین خود بوده و در هر سنی که باشد باید به آنها احترام کند. مسأله احترام و ارزش به والدین چیزی نیست که انسان منکر آن شود یا با آن مخالفت کند. هر کسی می‌داند که احترام به بزرگترها واجب است. اما کودک باید در مقابل رفتار ناحق والدین چه کند؟»

تنبیه بدنی توسط والدین مجاز استعضو ارشد مرجع ملی حقوق کودک درباره تنبیه بدنی کودکان معتقد است که سهل‌انگاری، ‌آسیب‌رسانی، خشونت جسمی و روحی نسبت به کودک و… ازجمله اقداماتی است که کودک‌آزاری تلقی می‌شود

منصور مقاره ‌عابد با بیان این‌که متاسفانه تنبیه بدنی و آزارهای روحی و جسمی در شیوه تربیتی ما به ثبت رسیده است، گفت: با وجود پیشرفت‌های موجود، افرادی هستند که برای تربیت کودکان متوسل به آزار و تنبیه بدنی می‌شوند و متاسفانه شاهد وجود چنین رفتارهایی در برخی مدارس نیز هستیم. وی با اشاره به قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ گفت: براساس ماده ۲ این قانون هرگونه تربیت و آزار کودکان و نوجوانان که موجب صدمه جسمی، روحی یا اخلاقی به آنان شود و سلامت جسم و روانشان را به مخاطره اندازد، ممنوع است.

عضو مرجع ملی حقوق کودک تأکید کرد: براساس ماده ۷ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان، اقدامات تربیتی در چارچوب ماده ۵۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰ و ماده ۱۱۷۹ قانون مدنی مصوب ۱۳۱۴ از شمول این قانون مستثنی است، به‌عبارت دیگر براساس مواد مذکور تنبیه بدنی و آزار کودک توسط والدین از موارد جرم مستثنی شده و قابل مجازات نیست.

وی ادامه داد: اما تنبیه بدنی به وسیله افرادی به غیر از والدین ازجمله مسئولان آموزش و مربیان از مواردی است که در قانون کودک‌آزاری تلقی شده و پیگیری و مجازات آن به شاکی خصوصی نیاز ندارد.

عضو مرجع ملی حقوق کودک با بیان این‌که به نظر می‌رسد در قانون مدنی حق تنبیه برای والدین محفوظ مانده است به شرط آن‌که خارج از حد متعارف نباشد، ادامه داد: ماده ۱۱۷۳ از مصادیق عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی والدین را تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف دانسته است که این موضوع ابهاماتی را ایجاد کرده است.

تنبیه شرعی چگونه است؟«تنبيه مجاز شرايط خاصي دارد كه با در نظر گرفتن آنها می‌بينيم اين اصل، يك اصل حكيمانه است، نه شيوه خشونت‌آميزي براي جبران ناتواني‌هاي والدين در تربيت و هدايت كودكان. تنبيه بدني كودكان پيش از ١٠ سالگي، مجاز نيست و مقدار زدن نيز كاملا محدود است و اگر بيش از آن باشد يا منجر به سرخي، كبودي يا نقص عضو شود، كيفر دارد و جایز نیست.»

قانونی تعریف‌نشدهدکتر بهشید ارفع‌نیا، حقوقدان و استاد دانشگاه نیز در گفت‌وگو با «شهروند» در پاسخ به این سوال که آیا قانون جامعی برای مقابله با تنبیه کودکان توسط والدین وجود دارد یا خیر، گفت: در قانون مدنی آمده است که والدین به قدر متعارف می‌توانند فرزندان خود را تنبیه کنند؛ حال قدر متعارف از نظر افراد متفاوت است زیرا یکی متعارف را به صدای بلند می‌داند و دیگری متعارف را به کتک زدن می‌داند و این موارد بستگی به والدین و طرز تربیت آنها دارد؛ از این جهت که قانون حد و مرزی برای این موضوع تعیین نکرده دارای ایراد است.

این حقوقدان در پاسخ به این سوال که در صورتی‌که والدین پس از تنبیه فرزند خود را به بیمارستان برده و درخواست ترخیص زودهنگام کنند، راه مقابله‌ای وجود دارد یا خیر، توضیح داد: متاسفانه در قانون ما تدبیری برای این‌گونه موارد در نظر گرفته نشده است و تنها در صورتی که آشنایان و شاهدان کودک‌آزاری به اورژانس اجتماعی اطلاع دهند پس از بررسی‌های لازم از سوی سازمان بهزیستی که خود دارای پروسه طولانی است، می‌تواند اجازه ترخیص کودک را تا زمان بهبود کافی ندهد که در این مورد نیازمند قانون جامع‌تری هستیم زیرا این قانون پاسخگوی جلوگیری از کودک‌آزاری نیست اما ناگفته نماند که ظاهرا لایحه‌ای وجود دارد که در دست بررسی است که امید می‌رود این لایحه به تصویب برسد تا کمی آمار کودک‌آزاری نزول پیدا کند.

براساس این گزارش با توجه به موارد یادشده و ضرورت اصلاح قوانین و تهیه و تدوین لایحه‌ای که سال‌هاست در مجلس درحال خاک‌خوردن است، انتظار می‌رود برای بهبود شرایط باید قانونی در نظر گرفت که کودکان را از آزار و اذیت و ضرب تازیانه والدین مصون نگاه داشت. با هر لحظه تأخیر در تصویب قوانین حمایتی در این زمینه شاهد آثار زیانبار تنبیه و شکنجه کودکان و فرار والدین از مجازات خواهیم بود، بنابراین توجه ویژه به این امر اجتناب‌ناپذیر است.روح قانون تنبیه را برنمی‌تابداحمدرضا اسعدی‌نژاد وکیل دادگستری و مدرس دانشگاهدرجوامع پیشین و شاید تا دودهه گذشته تنبیه کودکان امری عادی و طبیعی به نظر می‌رسیده؛ از این‌رو قانونگذار در‌سال ١٣١٤ در ماده ١١٧٩ قانون مدنی مقرر کرده است: «ابوین حق تنبیه طفل خود را دارند ولی به استناد این حق نمی‌توانند طفل خود را خارج از حدود تادیب تنبیه نمایند.» امروز روانشناسان، جامعه‌شناسان، جرم‌شناسان و سایر متخصصان علوم انسانی به این نتیجه رسیده‌اند که کودکان به خاطر شرایط حساس روحی که دارند، نباید مورد تنبیه قرار بگیرند؛ چراکه این تنبیه آثار روحی و روانی مخربی روی آنها خواهد گذاشت و چه بسا درصورت افراط در تنبیه، کودکان بزه‌دیده، در آینده درصورت فراهم بودن شرایط و فرصت مناسب به فکر انتقام مشکلات گذشته بیفتند. اساسا شخصیت کودکان درچند ‌سال اول زندگی شکل می‌گیرد و درهمین دوران است که مهربان، بدجنس، خودخواه، اجتماعی، سازگاری یا ناسازگار می‌شوند.

از این‌رو طفل درصورت تنبیه، خوی و روحیات منفی پیدا می‌کند که این امر او را به یک بزهکار بالقوه تبدیل خواهد کرد؛ در نتیجه این فرد هزینه‌های مادی و معنوی فراوانی بر جامعه تحمیل می‌کند. در نظام حقوقی ما اگرچه اجازه تنبیه به والدین داده شده اما قاعدتا با توجه به آموزه‌های دینی و مبانی فقهی ما، نباید از این حق جز در موارد ضروری استفاده شود. والدین نیز درصورت به کاربستن تنبیه نیز نباید از حد متعارف گذر کنند؛ طبیعتا حد متعارف را عرف تعیین می‌کند و درجامعه امروز عرف، اصل تنبیه را هم نمی‌پذیرد. بنابراین از آن‌جا که مبنای این ماده، تشخیص عرف است و از طرفی هم عرف جامعه هیچ‌گونه تنبیهی را برنمی‌تابد، باید این ماده قانونی را در زمره مواد قانونی متروک و بی‌استفاده دانست که موضوعیت خود را از دست داده است. البته قانونگذار نیز درقوانینی که خصوصا در سال‌های اخیر تصویب کرده، به شرایط روحی و جسمی اطفال و نوجوانان توجه ویژه‌ای داشته است، به‌گونه‌ای که در قانون جدید آیین دادرسی کیفری برای نوجوانان دادسرا و برای کودکان (و نوجوانان) دادگاه خاص تشکیل داده است تا به جرایم آنها درشرایط ویژه و مناسب‌تری رسیدگی شود؛ به‌علاوه، درقانون مجازات اسلامی، اطفال از مسئولیت کیفری مبری شناخته شده‌اند؛ به موجب ماده ١٤٠ این قانون، «مسئوليت كيفري درحدود، قصاص و تعزيرات تنها زماني محقق است كه فرد حين ارتكاب جرم، عاقل، بالغ و مختار باشد به جز در مورد اكراه بر قتل…» همچنین در این قانون، فصل دهم از ماده ٨٨ به بعد به مجازات‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی اطفال و نوجوانان اختصاص داده شده است.

این طرز تفکر قانونگذار نشان‌دهنده این موضوع است که از نظر وی، اطفال شرایط روحی و جسمی خاصی دارند که باید مورد حمایت واقع شوند. از این‌رو تنبیه آنها برخلاف خواست قانونگذار است. بنابراین از منظر قانونی و تحلیل حقوقی باید گفت که قانونگذار نیز اعتقادی به تنبیه کودکان از جانب والدین خود ندارد.

تنبیه بدنی به وسیله افرادی به غیر از والدین از جمله مسئولان آموزش و مربیان از مواردی است که در قانون، کودک آزاری تلقی شده و پیگیری و مجازات آن به شاکی خصوصی نیاز ندارد.

عضو ارشد مرجع ملی حقوق کودک درباره تنبیه بدنی کودکان گفت: سهل‌انگاری، ‌آسیب‌رسانی، خشونت جسمی و روحی نسبت به کودک و… از جمله اقداماتی هستند که کودک آزاری تلقی می‌شوند.

منصور مقاره‌عابد در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایلنا با بیان اینکه متاسفانه تنبیه بدنی و آزارهای روحی و جسمی در شیوه تربیتی ما به ثبت رسیده است، گفت: علیرغم پیشرفت‌های موجود افرادی هستند که برای تربیت کودکان متوسل به آزار و تنبیه بدنی می‌شوند و متاسفانه شاهد وجود چنین رفتارهایی در برخی مدارس نیز هستیم.

وی با اشاره به قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ گفت: براساس ماده ۲ این قانون هرگونه تربیت و آزار کودکان و نوجوانان که موجب صدمه جسمی، روحی یا اخلاقی به آنان شود و سلامت جسم و روانشان را به مخاطره اندازد، ممنوع است.

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

عضو مرجع ملی حقوق کودک تاکید کرد: براساس ماده ۷ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان اقدامات تربیتی در چارچوب ماده ۵۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰ و ماده ۱۱۷۹ قانون مدنی مصوب ۱۳۱۴ از شمول این قانون مستثنی هستند، به عبارت دیگر براساس مواد مذکور تنبیه بدنی و آزار کودک توسط والدین از موارد جرم مستثنی شده و قابل مجازات نیست.

وی ادامه داد: اما تنبیه بدنی به وسیله افرادی به غیر از والدین از جمله مسئولان آموزش و مربیان از مواردی است که در قانون کودک آزاری تلقی شده و پیگیری و مجازات آن به شاکی خصوصی نیاز ندارد.


مدیر مدرسه باید تنبیه بدنی را گزارش کند

مقاره‌عابد تصریح کرد: چنانچه افراد زیر ۱۸ سال که براساس قوانین کودک تلقی می‌شوند، توسط مربیان در مدارس مورد تنبیه واقع شوند، سرپرست مدرسه موظف است؛ این مسئله را گزارش و اعلام جرم کند و در صورتی که سرپرست مدرسه به این وظیفه خود عمل نکند، مرتکب جرم شده است.

این فعال حقوق کودک خاطرنشان کرد: کودک‌آزاری از جرایم عمومی است و نیاز به شاکی خصوصی ندارد و هر کس به محض مشاهده می‌تواند، آن را گزارش کند تا فرد خاطی مورد پیگرد قانونی قرار گیرد.


حد متعارف تنبیه باید مشخص شود

وی افزود: به طور کلی در قوانین خصوصا ماده ۱۱۷۹ قانون مدنی ابوین حق تنبیه طفل خود را دارند، ولی به استناد این ماده نمی‌توانند طفل خود را خارج از حدود تادیب، تنبیه کنند.

عضو مرجع ملی حقوق کودک با بیان اینکه به نظر می‌رسد؛ در قانون مدنی حق تنبیه برای والدین محفوظ مانده است به شرط آنکه خارج از حد متعارف نباشد، ادامه داد: ماده ۱۱۷۳ از مصادیق عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی والدین را تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف دانسته است که این موضوع ابهاماتی را ایجاد کرده است.

وی در توضیح این مطلب افزود: نخست اینکه آیا ضرب و جرح کودک فقط در صورت تکرار ایراد دارد و اگر برای اولین بار اتفاق افتاد، مانعی ندارد. همچنین آیا زمانی که قانونگذار از ضرب و جرح در حد متعارف سخن می‌گوید، این سوال به ذهن خطور می‌کند که آیا جرح می‌تواند در حد متعارف باشد.

این فعال حقوق کودک اضافه کرد: باید حد متعارف تعریف شده و مشخص شود، چه میزان از تنبیه بدنی کودک متعارف تلقی می‌شود، به طور مثال آیا شکستن دست و پای کودک نیز حد متعارف است یا سیلی زدن به او؟ همچنین باید مشخص شود که آیا حد متعارف تابع عرف و عادت و فرهنگ بومی و قومی بوده یا بر اساس جغرافیای سکونت متغیر است؟


برخی جرایم قابل مجازات نیستند

مقاره‌عابد همچنین با اشاره به ماده ۱۵۸ قانون جدید مجازات اسلامی که عنوان می‌کند؛ «…ارتکاب رفتاری که طبق قانون جرم محسوب می‌شود، در موارد زیر قابل مجازات نیست» گفت: این ماده عنوان می‌کند که اعمالی وجود دارد که جرم محسوب می‌شوند اما قابل مجازات نیستند که یکی از آن‌ها آنچنان که در بند(ت) این ماده مقرر شده است؛ اقدامات والدین و اولیاء‌قانونی و سرپرستان صغار و مجانین است که به منظور تادیب یا حفاظت از آن‌ها انجام شود. مشروط بر اینکه اقدامات مذکور در حد متعارف و حدود شرعی تادیب و محافظت باشد.

این وکیل دادگستری اظهار کرد: بند ۱ ماده ۱۹ کنوانسیون حقوق کودک کشورهای عضو را مکلف کرده است؛ تمامی اقدامات قانونی، ‌اجرایی، ‌اجتماعی و آموزشی لازم را به عمل آورند تا از کودکان در برابر تمامی اشکال خشونت‌های جسمی، ‌روحی، آسیب رسانی بی‌توجهی، ‌سوء‌رفتار یا بهره‌کشی از جمله آزار جنسی در حین مراقبت توسط والدین یا سرپرستان قانونی یا هر شخص دیگری که عهده دار مراقبت و حمایت از کودک است، محافظت کند.

وی با بیان اینکه آموزش و پرورش نیز در شمول اشخاص مسئول مراقبت از کودک قرار می‌گیرد، خاطرنشان کرد: بنابراین کنوانسیون، هدف از آموزش کودکان رشد شخصیت، ‌افزایش احترام به والدین، حقوق بشر و آزادی اشخاص، ‌افزایش احترام به هویت فرهنگی، آماده‌سازی کودک برای زندگی مسئولانه، ‌تقویت روحیه صلح، ‌مساوات، ‌تفاهم و دوستی میان اقوام و مذاهب مختلف است.

مقاره‌عابد افزود: سهل‌انگاری، ‌آسیب رسانی، خشونت جسمی و روحی نسبت به کودک و… از جمله اقداماتی هستند که کودک آزاری تلقی شده و از رسیدن به اهداف آموزشی یاد شده جلوگیری می‌کند.

این فعال حقوق کودک معتقد است؛ نظام آموزش و پرورش باید به گونه‌ای باشد که اگر کودک در محیط مدرسه با هر یک از آسیب‌های پیش‌تر گفته شده روبرو شود، مدیر موظف به ارائه گزارش و اعلام به مسئولان ذیربط باشد تا از طریق انجام چنین اقداماتی از میزان کودک آزاری و تنبیه بدنی کاسته شود.


تنبیه بدنی در مدارس رو به کاهش است

وی اظهار کرد: برابر ماده ۹ قانون مدنی عقود و مقرراتی که دولت جمهوری اسلامی ایران با سایر دول منعقد می‌کند؛ در حکم قانون است و بنا بر کنوانسیون حقوق کودک نیز دولت‌های عضو مکلف هستند؛ حقوق کودکان را تضمین و مفاد پیمان‌نامه را به قوانین داخلی خود تسری دهند که خوشبختانه در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ معروف به قانون کودک آزاری این ظرفیت به وجود آمده است.

مقاره عابد با بیان اینکه در دادگاه‌ها تعداد پرونده‌هایی که به موضوع کودک آزاری در مدارس رسیدگی می‌کنند، بسیار نایاب یا نادر است؛ بیان کرد: این موضوع می‌تواند گویای دو مطلب باشد؛ یکی اینکه واقعا در مدراس ما کودک آزاری انجام نمی‌شود و دیگر اینکه کودک آزاری در مدارس انجام می‌شود، اما با آن برخورد قانونی نمی‌شود.

وی با اشاره به سخن وزیر آموزش و پرورش مبنی براینکه تنبیه بدنی در مدارس کاهش یافته است، گفت: تنبیه بدنی در مدارس وجود دارد، اما روبه کاهش است و باید بررسی کرد این روند کاهش با چه سرعتی و برای چند سال طول می‌کشد.

این فعال حقوق کودک معتقد است؛ تنبیه بدنی کودکان جرم است و اگر بلافاصله به آن رسیدگی شود، می‌تواند به تسریع روند کاهش تنبیه بدنی در مدارس منجر شود.

عضو مرجع ملی حقوق کودک تصریح کرد: وجود تنبیه بدنی در مدارس نه تنها می‌تواند؛ اهداف آموزش و پرورش را تحت الشعاع قرار دهد که می‌تواند از کودک یک بزهکار بسازد، چنانکه بسیاری از کودکان مقیم در کانون‌های اصلاح و تربیت مورد تنبیه بدنی واقع شده‌اند.

تنبیه بدنی دانش‌آموز را از مدرسه منفک می‌کند

وی ادامه داد: یکی از علل عمده تعارض کودکان و نوجوانان با قانون و جامعه ستیز شدن آنان منفک شدن این گروه از کودکان از آموزش و پرورش است که تنبیه بدنی یا آزار و اذیت روحی می‌تواند باعثسرخوردگی و انفکاک دانش آموز از مدرسه شود.

مقاره‌عابد بیان کرد: زمانی که معلم کودک را به گوشه کلاس برده و در مقابل دیگر دانش آموزان او را با کلام یا رفتار تحقیر می‌کند، آیا می‌توان گفت این تحقیر برای تربیت لازم است، آیا این نوع رفتار از جنس کودک‌آزاری محسوب نمی‌شود؟

این فعال حقوق کودک گفت: وقتی کودک را به دلیل سطح نمراتش در مدرسه ثبت نام نمی‌کنند و می‌گویند او را در مدارس دیگر ثبت‌نام کنید، این اقدام نیز نوعی تحقیر است که می‌تواند ضربات عمیقی به روان دانش آموز وارد کند.

عضو مرجع ملی حقوق کودک در پایان تاکید کرد: در نظام آموزشی ما انسان‌های بزرگی نیز وجود دارند و من هر چه آموخته‌ام از معلم خود فراگرفته‌ام و باید تمام عمر سپاسگزار او باشم.

سلام،دختری 21 ساله هستم که از کودکی پدر بزرگ مادر بزرگم مرا بزرگ کرده ام و در حاله حاضر هم در خانه ی آنها زندگی میکنم،در این مدت پدرم شهرستان بودند و الان به مدت 3 سال است که به تهران آمدند و پیش ما زندگی می کنند،در این مدت باعث آزار فراوان برای ما شده‌اند،و مرا کتک هم می زنند حتی تهدید به کشتن هم کرده است،سوال من این است که من در صورت شکایت چه حقی در این مورد دارم؟؟و آیا میتوانم به ایشان بگویم دخالت در کارهای من نکند ودادگاه حقی به من میدهد؟؟

در صورتیکه شما را کتک میزنند میتوانید ضمن تماس با پلیس و تنظیم صورت جلسه علیه ایشان شکایت کرده و دیه را از ایشان مطالبه کنید ضمنا میتوانید نفقه خود را هم مطالبه کنید.

اگر پاسخ من به شما کمک کرده است جهت قبول وکالت و یا مشاوره تلفنی یا حضوری با شماره ۴۲۸۱۸ – ۰۲۱ داخلی ۹۰۰ تماس حاصل فرمایید.

تمام حقوق برای بنیاد وکلا محفوظ است.

رکنا: پدر عصبانی به دنبال رفتارهای ناهنجار دختر 15 ساله اش را کتک زد و او را وادار کرد که در مقابل خواهر وبرادرش دست خود را درون چاه فاضلاب کند.

سلیمان عفیف، دادرس دادگاه کیفری دو بندرعباس جزئیات صدور حکم مجازات جایگزین برای این پدر عصبانی را تشریح کرد.

وی گفت: دختر نوجوان به‌علت آسیب‌های ناشی از طلاق پدر و مادر در دام کجروی‌های اجتماعی گرفتار و در نهایت پدرش از قضیه مطلع شد. آشکار شدن مشکلات اخلاقی دختر، پدر را به ‌شدت خشمگین کرد و او را کتک‌ می زند به گونه ای که آثار کبودی و سیاهی در بدن دختر از سوی پزشکی قانونی گزارش شده است.

وی افزود: پدر این فرد مدعی بود کارش بی عیب و نقص بوده و این کار را به‌خاطر تربیت دخترش انجام داده است.با توجه به نوع عمل ارتکابی و اینکه این پدر حق به جانب بود و خود را محق می دانست، بنابراین حتما باید مجازات می شد. قانونگذار برای این جرم Crime ارتکابی در ماده 4قانون حمایت از کودکان و نوجوانان از 3 ماه و یک روز تا 6 ماه حبس در نظر گرفته است.

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

قاضی عفیف که از قضات پیشرو دستگاه قضایی هرمزگان در صدور احکام متفاوت است، ادامه داد: این پدر مجرم بود و فرزند خود، آن هم از جنس دختر را که دارای روحیه‌ای لطیف و شکننده است به بدترین شکل ممکن تنبیه کرده بود و از سویی اگر او را به زندان Prison می‌فرستادم، 3 فرزند این خانواده که از نعمت مادر محروم بودند از داشتن همین پدر سختگیر و عصبی هم محروم می ‌شدند.

پس بهترین راه ممکن، استفاده از مجازات جایگزین حبس بود. با این شیوه پدر بی ‌آنکه خانه و خانواده‌اش را ترک کند، مجازات می ‌شد.

دادرس دادگاه کیفری دو بندرعباس درادامه گفت: این متهم را به انجام خدمات عمومی رایگان جایگزین مجازات حبس محکوم کردم تا به‌مدت 300 ساعت در اداره کل بهزیستی استان هرمزگان خدماتی همچون سرایداری، نگهداری از فضای سبز، نظافت و… را انجام دهد.

هدف من از انتخاب این مجازات، حضور پدر خشمگین در اداره کل بهزیستی و آگاهی و آشنایی با وضعیت کودکان بی ‌سرپرست و بد‌سرپرست است.

وی اضافه کرد: با این حکم متهم تبعات و عواقب بدرفتاری با فرزندان را بهتر و عمیق‌تر درک خواهد کرد و از اقدام نابخردانه خود مطلع می ‌شود. علاوه بر این، بخشی از مجازات وی را به‌مدت 2 سال معلق و او را موظف کردم در این مدت 2 سال، هر ‌ماه یک جلسه به مشاوران اداره بهزیستی مراجعه کند و به‌مدت یک ساعت در کلاس‌های کنترل خشم و نحوه صحیح تربیت فرزندان شرکت کند.

در پایان این 24‌ ماه هم باید یک گواهی منوط به اینکه این دوره را با نمره قبولی سپری کرده به قاضی Judge اجرای احکام کیفری ارائه دهد. همچنین حکم دادم تا یک کتاب 5 جلدی را درباره مهارت تربیت فرزندان در دنیای امروزی بخواند و هر 6‌ ماه یک‌بار، مقاله‌ای در 50 صفحه در رابطه با موضوعات این کتاب تهیه کرده و به دایره اجرای احکام ارائه دهد.

قانون دراین رابطه چه می گوید:

قانونگذار برای بحث تنبیه فرزندان توسط والدین در ماده 158قانون مجازات اسلامی شرایط خاصی در نظر گرفته است.

در این قانون Law آمده است درصورتی که تنبیه فرزندان در حد متعارف و حدود شرعی تأدیب و محافظت باشد، مجازاتی به‌دنبال ندارد اما اگر از حد متعارف تجاوز Rape کند، به موجب قانون حمایت از کودکان و نوجوانان تحت عنوان کودک‌آزاری، مجازات در پی دارد.برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

اخبار اختصاصی سایت رکنا را از دست ندهید:

اندیشه های شیطانی در وجود قاتلان جوان مهابادی

خانواده جوان مقتول مهابادی : هرگونه اقدام احساسی ، جگر سوخته ما را سوخته تر خواهد کرد

ملیکا را به خانه متروکه بردم، دست هایش را با بند کفش هایم بستم!!+ عکس

تجاوز 4 پسر جوان به دختر تهرانی / او با دوست پسرش قرار داشت که …

تجاوز به  لادن 21 ساله در پایان بزم شبانه در ویلا

جراحی‌های کثیف روی دختر جوان مشهدی در آرایشگاه

جعل عنوان حفاظتی برای دریافت سپرده 10 میلیاردی واهی

جزئیات شلیک های وحشتناک قمارباز میلیونر در لاس و گاس

نگاه های فرزین در دانشگاه مرا میخکوب کرد / وقتی به خودم آمدم خودم را تسلیم او دیدم!

علت مرگ حامد هاکان خواننده پاپ چه بود؟+ عکس

پیام پدر صادق برمکی جوان مهابادی / مردم عزیز تجمع نکنید + فیلم و عکس

ضجه های مادر دانشجوی مهابادی در قتلگاه پسرش + فیلم دردناک

مرگ دختر زیبای ۳ساله به خاطر ایست قلبی در اهواز + عکس

راز لباس های یک پلیس ایران در خانه یک قاتل+ عکس

فیلم / رکورد زنی لامبورگینی با 325 کیلومتر در جاده شیراز دور از چشم پلیس

اختلاف‌مان بر سر پارکینگ بود / قاتل مدیر مسوول شمارش گفت + عکس

فوری / خواننده مطرح موسیقی پاپ کشورمان در گذشت + عکس

تجاوز کارمند شیطان صفت به سیمین مدیرعامل شرکت + عکس

 


حوادث اختصاصی رکنا را اینجا بخوانید:

رکنا: یک زن قصد داشت از دختر خردسال خود که در مقابل یک بادکنک ایستاده بود عکس بگیرد که…

رکنا: یک دختر کویتی پس یک شکست عشقی و طرد شدن از جانب پسر مورد علاقه اش دست به اقدام…

رکنا: زن سنگدل در حالی که فرزندش را کشته و او را مانند آشغال به رودخانه انداخته بود به…

رکنا: خواهر و برادرخردسال به طرز مرموزی مسموم شدند و مرگ دخترک معمایی را پیش روی بازپرس…

واقعا کرک و پرم ریخت
عجب مجازات جالبی بود

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر

موضوعات داغ

با اشتراک در خبرنامه رکنامهمترین و جدیدترین اخبار روز را در ایمیل خود داشته باشید:

سایت اینترنتی رکنا

کلیه حقوق متعلق به

سایت اینترنتی رکنا

است

مجازات کتک زدن بچه توسط پدر
مجازات کتک زدن بچه توسط پدر
0

اینها رو بخوان سالم بمان :

پاسخی بگذارید